«Λαχταρώ» της Σάρα Κέιν, η νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ, μια εξερεύνηση του ανθρώπινου ψυχισμού αντιμέτωπου με οριακές καταστάσεις, έρχεται στο Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών σε σκηνοθεσία της Χριστίνας Χατζηβασιλείου. Το έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε σκηνή του ΚΘΒΕ, προγραμματίζεται να κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, στις 21.00.
Γραμμένο λίγους μήνες πριν την αυτοχειρία της, το Λαχταρώ (Crave, 1998), είναι η τολμηρή απόπειρα της ίδιας της Κέιν να βυθιστεί στα μύχια των φόβων της και να τους καταγράψει μέσα από προσωπικές της εξομολογήσεις.
«Tο Crave παραμένει το πιο ερμητικό, μηδενιστικό και σκοτεινό έργο της Κέιν, η οποία λαχταρά να αγαπηθεί και να αγκιστρωθεί από κάπου μέχρι και την ύστατη στιγμή. Λιτό, με μια οδυνηρή, ασάλευτη ησυχία σε σχέση με τα προηγούμενα έργα της και μια μοναξιά που γιγαντώνεται φράση τη φράση μέχρι που ο θάνατος να μοιάζει βάλσαμο». αναφέρει η Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σημειώνεται ότι η παράσταση είναι είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών ενώ αγγίζει ζητήματα ψυχικής υγείας και σεξουαλικής, σωματικής και αυτοστρεφούς βίας.
Σημείωμα της σκηνοθέτριας
Οι λέξεις, οι λέξεις , οι λέξεις.
Οι λέξεις που την κρατούν στην ζωή είναι το καταφύγιό της, αν πάψει να γράφει θα πάψει να υπάρχει, εκείνη τις κατευθύνει, τις ειρωνεύεται, τις απαγχονίζει, τις ανασταίνει. Οι λέξεις μετουσιώνονται σε φωνές: Α (Αuthor, συγγραφέας) γιατί εν αρχή είναι ο λόγος και αν πάψει ο Α (ΣΥΝΕΧΙΣΕ) Β: γιατί αν είχε γεννηθεί αγόρι (Βoy) η ζωή της θα ήταν σίγουρα αλλιώς σαν του αδελφού Βrother) ΣΚΑΤΩΣΕ ΤΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ καμία βιογραφία μου να μη γραφτεί, κανένα ντοκιμαντέρ, καμία μεταφορά έργου μου σε ταινία, τίποτα δικό μου στα δόντια τους, ΜΕ ΣΚΟΤΩΣA μόνο σε ένα κίτρινο post it στο δωμάτιο (θέλει οργάνωση δεν είναι εύκολο πράγμα τονίζει ο Ψ), Μ: γιατί η μαμά της δεν ποτέ γιατί δεν ξέρει αν μπορεί, αν θέλει αν είχε γίνει μαμά για μένα είσαι νεκρή τρία καλοκαίρια πριν είχα πένθος δεν πέθανε κανένας αλλά έχασα τη μητέρα μου με ακολουθεί να μπορούσα να γλυτώσω από σένα χωρίς να σε χάσω.
Bubbles ροζ που σκάνε και ανθίζουν.
Μόνο η αγάπη μπορούσε να με σώσει και η αγάπη με ρήμαξε.
Ευχαριστώ για τις λέξεις σου.
Δεν βρίσκω δικές μου.
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος, Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σκηνικά- Κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου, Ηχοτοπία: Φίλιππος Θεοχαρίδης, Φωτισμοί: Δήμητρα Αλουτζανίδου, Βοηθός σκηνοθέτριας: Αλεξία Παραμύθα, Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου, Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud
Διανομή: Β: Ιωάννης Αθανασόπουλος, Μ: Μομώ Βλάχου, Γ: Άννα Ευθυμίου, Α. Γιάννης Παρασκευόπουλος
