Τα Μεγάλα Λιβάδια του Κιλκίς, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, είναι ένα χωριό που φημίζεται για τα δροσερά καλοκαίρια και τις κατακίτρινες, νόστιμες πατάτες.
Αυτές τις μέρες που η συγκομιδή βρίσκεται στο φόρτε της καθημερινά τα πατατοχώραφα γεμίζουν από κόσμο. Οικογένειες και εργάτες συγκροτούν ομάδες 4-10 ατόμων που σκυμμένοι για ώρες πάνω από το έδαφος μαζεύουν τις πατάτες και τις βάζουν σε κουβάδες. Οι κουβάδες γεμίζουν και αδειάζουν συνεχώς.
Οι πατάτες από τα Μεγάλα Λιβάδια είναι ονομαστές για το έντονο κίτρινο χρώμα και τη γεμάτη γεύση τους, στοιχεία του τις έχουν κάνει γνωστές σε όλη τη χώρα. Στις δασωμένες πλαγιές του όρους Πάικου, όπου ακόμη και στην καρδιά του καλοκαιριού επικρατεί δροσιά, οι καλλιέργειες δεν κινδυνεύουν από την ξηρασία, ακόμη κι όταν υπάρχει καύσωνας.
«Η παραγωγή φέτος είναι ικανοποιητική για τους αγρότες και αποζημιώνει τους κόπους τους, όμως η τιμή που πωλούν είναι αισθητά μειωμένη σε σχέση με πέρσι, όταν δώσαμε τις πατάτες προς 1 ευρώ το κιλό. Φέτος δυστυχώς δεν θα ξεπεράσουμε τα 70 λεπτά το κιλό», λέει στη Voria.gr ο Πέτρος Καραδήμος, παραγωγός από τη Γουμένισσα με δεκάδες στρέμματα καλλιέργειας πατάτας στο οροπέδιο.
Όπως επισημαίνει, «φέτος υπάρχουν αθρόες εισαγωγές πατάτας, από Τουρκία, Γαλλία, Γερμανία κι άλλες χώρες, σε χαμηλή τιμή, οι οποίες βαφτίζονται και διατίθενται στην εγχώρια αγορά ως ελληνικές, με αποτέλεσμα η τιμή να έχει πέσει».
Παρά την ανομβρία του καλοκαιριού οι αγρότες υπολογίζουν ότι κάθε στρέμμα καλλιέργειας θα βγάλει κατά μέσο όρο 3,5 τόνους πατάτα, ξεπερνώντας τις αρχικές τους προσδοκίες.
«Θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια επιτυχημένη χρονιά για εμάς τους παραγωγούς αν δεν υπήρχε πληθώρα προϊόντος στην αγορά, με ένα μεγάλο ποσοστό από αυτό να προέρχεται από ελληνοποιημένες κι όχι ελληνικές πατάτες», δηλώνει ο Νίκος Τίκας σε ένα διάλειμμα της συγκομιδής.
Οδηγώντας το τρακτέρ, βγάζει τις πατάτες από το χωράφι και οι τέσσερις εργάτες πίσω από αυτό τις μαζεύουν μία μία με το χέρι. «Είναι κοπιαστική και πολυέξοδη καλλιέργεια, ειδικά λόγω του κόστους των εργατικών χεριών, όμως δυστυχώς δεν πληρώνεται όσο αξίζει», αναφέρει ο κ. Τίκας.