Καλημέρα σας!
Η δραματική υπόθεση με το 12χρονο κορίτσι στην Αθήνα που έπεσε θύμα βιασμού και εκπόρνευσης δεν είναι μόνο σοκαριστική. Είναι στην κυριολεξία εξοργιστική. Για τους αδίστακτους της διπλανής πόρτας. Για τα άρρωστα μυαλά που υπάρχουν σε ανθρώπους που μοιάζουν να είναι μια χαρά. Για τους ανεύθυνους γονείς, που αποδεικνύονται απολύτως υπεύθυνοι για τα δεινά των παιδιών τους. Για τους περιορισμένης ευθύνης μηχανισμούς της κοινωνίας, που διαρκώς πιάνονται στον… ύπνο. Για τα πολιτικά πρόσωπα που αναζητούν την παραμικρή –ακόμη και την πλέον ακατάλληλη- αφορμή για να κατηγορήσουν και να χρεώσουν τους αντιπάλους. Για τον «μέσο ανθρωπάκο» που έλκεται από την κλειδαρότρυπα περισσότερο απ’ ότι ένα πρεζόνι από τα ναρκωτικά και είναι τιμητής των πάντων. Μόνο θύμα σε αυτή την ιστορία η 12χρονη, που υπέστη βία και κακοποίηση, δεν είχε την ευκαιρία να μεγαλώσει στοιχειωδώς φυσιολογικά και βέβαια από εδώ και πέρα θα τα βγάλει πολύ δύσκολα στη ζωή της. Όχι απλώς χωρίς να φταίει, αλλά χωρίς να έχει καταλάβει πως της συνέβη ότι της συνέβη.
Εξωστρεφής ΕΛ.ΑΣ.
Στην παρούσα συγκυρία η σημερινή εκδήλωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας για την ενδοοικογενειακή βία, που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη, στο εκθεσιακό κέντρο «Νικόλαος Γερμανός» της ΔΕΘ – Helexpo, στις 6 το απόγευμα, καθίσταται απολύτως επίκαιρη. Αρκεί να συνειδητοποιήσει κανείς ότι από τις αρχές του 2022, σε 9,5 μήνες δηλαδή, στα δικαστήρια ανά την επικράτεια έχουν σχηματιστεί 5.000 δικογραφίες –χοντρικά 28 κάθε εργάσιμη για τα δικαστήρια ημέρα- με αντικείμενο που άπτεται ενδοοικογενειακής βίας. Στην εκδήλωση θα μιλήσουν: Η δικηγόρος Μαριάννα Αθανασάκη, που μεταξύ άλλων συνεργάζεται και με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, με θέμα την ενδοοικογενειακή βία ως κοινωνικό φαινόμενο, ενώ θα παραθέσει και παραδείγματα. Ο ψυχολόγος της Ελληνικής αστυνομίας Απόστολος Καλιαμπός για αναφερθεί στην ψυχολογική διάσταση και οπτική του φαινομένου. Η αστυνόμος Β΄ Καλλιόπη Γκουρμή, του Γραφείου Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ., που θα περιγράψει το ρόλο της αστυνομίας στην αντιμετώπιση φαινομένων ενδοοικογενειακής βίας. Ο πρωτοδίκης Ιωάννης Γραμματικός, ο οποίος θα περιγράψει τη στάση της Δικαιοσύνης έναντι του φαινομένου. Η συγκεκριμένη εκδήλωση –πέρα από το θέμα της- έχει ενδιαφέρον επειδή σηματοδοτεί την εξωστρέφεια της Ελληνικής Αστυνομίας, η ηγεσία της οποίας αποφάσισε να προβάλλει και άλλα πρόσωπα του σώματος, πέρα από το καθαρά κατασταλτικό που βλέπουμε καθημερινά στους δρόμους.
18άρης στη νταλίκα
Ένα από τα προβλήματα της οικονομίας διεθνώς και των εφοδιαστικών αλυσίδων ειδικότερα είναι η ηλικία των επαγγελματιών οδηγών που οδηγούν τις νταλίκες. Ο κλάδος έχει μεγάλες ελλείψεις παγκοσμίως, καθώς όλο και λιγότεροι είναι οι νέοι που ονειρεύονται να περάσουν τη ζωή τους –ή εν πάσει περιπτώσει ένα μεγάλο μέρος της- στους δρόμους, μακριά από τα σπίτια τους, τις οικογένειες τους, τους φίλους τους και την καθημερινότητα της ρουτίνας. Ειδικά στην Ελλάδα ο μέσος όρος της ηλικίας των νταλικιέρηδων ξεπερνά σήμερα τα 50 έτη, χωρίς να διαφαίνεται στο βάθος κάποια προοπτική. Πολλοί παράγοντες του κλάδου θεωρούν ότι οι οδικές μεταφορές στη χώρα μας θα έχουν την τύχη της ναυτιλίας, σε ότι αφορά το προσωπικό. Όπως, δηλαδή, η δεξαμενή των Ελλήνων ναυτικών έχει στερέψει κι εδώ και πολλά χρόνια τα ελληνόκτητα πλοία είναι επανδρωμένα σε αλλοδαπούς ναυτικούς –κυρίως Φιλιππινέζους, Ινδονήσιους και Ουκρανούς- έτσι και οι ελληνικές νταλίκες –σίγουρα όσες κάνουν διεθνείς μεταφορές- θα αναζητούν αλλοδαπούς οδηγούς. Γι’ αυτό άλλωστε η Ομοσπονδία Φορτηγών Αυτοκινητιστών Ελλάδας Οδικών Εμπορευματικών και Επιβατικών Μεταφορών, της οποίας ηγείται ο αεικίνητος πρόεδρος Απόστολος Κενανίδης, ζητάει από το υπουργείο Μεταφορών να κατεβάσει από τα 21 στα 18 χρόνια, τους δικαιούχους να αποκτήσουν επαγγελματική άδεια και πιστοποίηση οδηγού νταλίκας. Το θέμα θα τεθεί εκ νέου σε συνάντηση της Ομοσπονδίας που θα πραγματοποιηθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες με τα υπουργεία Οικονομικών, Μεταφορών και Ανάπτυξης. Μια συνάντηση που στο επίκεντρο της θα έχει το κόστος του πετρελαίου κίνησης, που όπως διαμορφώνεται στη χώρα μας στην περιοχή των 2 ευρώ και κάτι παραπάνω το λίτρο, καθιστά τις ελληνικές μεταφορές μη ανταγωνιστικές, αφού στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης η τιμή είναι 1,50 – 1,62 το λίτρο.
Στελέχη εξαγωγών
Το θέμα, πάντως, των προβλημάτων που υπάρχουν στις εφοδιαστικές αλυσίδες ανά τον κόσμο απασχολεί έντονα και τους εξαγωγείς της χώρας μας, η δουλειά των οποίων εξαρτάται απολύτως τόσο από τη λειτουργικότητα, όσο και από την ανταγωνιστικότητα των μεταφορών. Χώρια το τεράστιο ζήτημα του ανθρώπινου δυναμικού με εξειδίκευση τις εξαγωγές και το διεθνές εμπόριο, που οι ελληνικές επιχειρήσεις αναζητούν αλλά δε βρίσκουν. Τι κάνουν; Προσπαθούν να εκπαιδεύσουν εκ των έσω, εμπειρικά δηλαδή, νέους εργαζόμενους, κάτι που έχει δύο προβλήματα. Κατ’ αρχάς είναι χρονοβόρο και δευτερευόντως επίφοβο, διότι οι εξαγωγές εκτός από τη γνώση απαιτούν και εμπειρία. Το πρόβλημα είναι μεγάλο και το έχει εντοπίσει και ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ). Μάλιστα, η διοίκηση του ΣΕΒΕ έχει την ιδέα να μεσολαβήσει ανάμεσα στις επιχειρήσεις και τα πανεπιστήμια –τις οικονομικές σχολές και τα τμήματα μάρκετινγκ-, ώστε να οργανωθούν μεταπτυχιακά μαθήματα και σεμινάρια επάνω ακριβώς στα αντικείμενα που ζητούν οι επιχειρήσεις για τα εξαγωγικά τους τμήματα. Καλή ιδέα, που όπως όλα θα κριθεί στην εφαρμογή. Ήδη το σχήμα που υπάρχει στο σχεδιασμό του ΣΕΒΕ μοιάζει πολύπλοκο και γραφειοκρατικό. Σημειώστε: Ο ΣΕΒΕ απευθύνεται στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος, ώστε εκείνη να καλέσει τα Επιμελητήρια μέλη της να επικοινωνήσουν με τα χιλιάδες μέλη τους, τα οποία θα καταγράψουν τις ανάγκες τους σε ανθρώπινο δυναμικό στον εξαγωγικό τομέα, αλλά και τα γνωστικά προσόντα που επιθυμούν. Μετά από όλα αυτά οι πληροφορίες θα ακολουθήσουν την αντίστροφη διαδρομή μέχρι το ΣΕΒΕ, ο οποίος εν συνεχεία θα αναλάβει τις συνεννοήσεις με τα πανεπιστήμια. Κουραστικό και μόνο να το παρακολουθείς γραμμένο. Και ανεφάρμοστο σχολιάζουν κάποιοι, κυρίως λόγω της αναποτελεσματικότητας των Επιμελητηρίων, τα οποία δε φημίζονται για την ταχύτητα των ενεργειών τους. Το συγκεκριμένο πρόβλημα δε λύνεται ούτε με τη δημιουργία ειδικής πλατφόρμας, στην οποία οι επιχειρήσεις θα ενημερώνουν για τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους. Μόνη λύση φαίνεται να είναι η αντίστροφη διαδρομή. Η οργάνωση από τα ΑΕΙ ειδικών μεταπτυχιακών προγραμμάτων για στελέχη εξαγωγών, τα οποία θα παρακολουθούν οι ενδιαφερόμενοι είτε είναι εργαζόμενοι, είτε άνεργοι, οι οποίοι εκ των υστέρων θα προσπαθούν να αξιοποιήσουν τα προσόντα τους στην αγορά εργασίας. Στη Θεσσαλονίκη, όπου το ενδιαφέρον είναι σημαντικό λόγω του μεγάλου αριθμού εξαγωγικών επιχειρήσεων στην Κεντρική Μακεδονία και τον ευρύτερο βορειοελλαδικό χώρο, πολύ άνετα μπορούν να «στήσουν» τέτοια προγράμματα και τα τρία πανεπιστήμια, Αριστοτέλειο, Μακεδονίας και Διεθνές.