Έφυγε τελικά και επισήμως η επιστολή του ελληνικού Πενταγώνου προς το αντίστοιχο αμερικανικό για την έναρξη των διαδικασιών που αφορούν στην εξαγορά κατ' αρχήν έξι αεροσκαφών τύπου F-35. Ο στόχος είναι στο τέλος της υλοποίησης του προγράμματος, η Ελλάδα να έχει προμηθευτεί μια ολόκληρη μοίρα αεροσκαφών αυτού του τύπου, όπερ σημαίνει 18 ή 24 αεροσκάφη. Εννοείται βεβαίως ότι η διαδικασία δεν θα ολοκληρωθεί σε μερικές εβδομάδες, αλλά σε ένα εύλογο βάθος χρόνου, το οποίο, αυτή τη στιγμή, δεν μπορεί να προσδιοριστεί.
Ωστόσο, ένα κρίσιμο ερώτημα εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο, εν πολλοίς: Πόσα λεφτά διαθέτει τελικά η Ελλάδα για το νέο εξοπλιστικό της πρόγραμμα; Κι αυτό γιατί σιγά – σιγά αθροίζονται τεράστιες παραγγελίες, οι οποίες θα πρέπει και να πληρωθούν. Και το εύλογα θα μπορούσε να αναρωτιέται κανείς: Πώς θα γίνει αυτό;
Η αλήθεια πάντως είναι ότι από αμερικανικής πλευράς υπάρχει μια γενικότερη διάθεση να βοηθηθεί η ελληνική πλευρά. Ενδεχομένως και σε βάρος της τουρκικής, στο πλαίσιο της στροφής που σημειώνεται. Όχι μόνο επί Μπάιντεν, αλλά και στην ύστερη φάση της θητείας Τραμπ. Θυμίζουμε ότι ο απερχόμενος αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο βρέθηκε στα μέσα Νοεμβρίου στην Κωνσταντινούπολη για να συναντηθεί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο Φανάρι. Χωρίς να έχει καμία απολύτως άλλη συνάντηση με κάποιον Τούρκο αξιωματούχο.
Γενικότερα στην περιοχή σημειώνεται μια γεωστρατηγική μετατόπιση. Θυμίζουμε τις αλλεπάλληλες συναντήσεις Σίσι και Μητσοτάκη με ατζέντα την επέκταση της αμυντικής συνεργασίας Αιγύπτου–Ελλάδας. Οι παράμετροι της είναι πολύ ενδιαφέρουσες, μας λένε όσοι ξέρουν. Έχουν να κάνουν με τον 28ο μεσημβρινό...