-Δικαίωση για πολλούς η επικείμενη έναρξη λειτουργίας της πρώτης φάσης του προαστιακού σιδηροδρόμου δυτικής Θεσσαλονίκης. Εκείνος που κλέβει τα φώτα της δημοσιότητας είναι ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ο οποίος πιστώνεται ότι πήρε τις αποφάσεις για να περάσει ένα έργο τόσο σημαντικό από τα χαρτιά στην πράξη. Από εκεί και πέρα αθόρυβα, αλλά με συνέπεια και το Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη έβαλε το χεράκι του και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Κώστας Γιουτίκας, και οι δήμαρχοι της περιοχής. Με αποφασιστικότητα και συνεργασία μπορούν να ξεμπλοκάρουν παλιά ζητήματα προς όφελος των ροών και της καθημερινότητας των πολιτών λένε από το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Τώρα αυτό το «παλιά ζητήματα» δικαιώνει και τη σχετική ανάρτηση ενός άλλου Γραφείου Θεσσαλονίκης, εκείνου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη. Ο διευθυντής του Γραφείου, Δημήτρης Σαρηγιάννης, σε ανάρτησή του κάνει λόγο για δικαίωση της επιμονής του ΠΑΣΟΚ για τον προαστιακό και άδικο δεν του ρίχνω. Από το 2024 είχε προτεραιοποιήσει το τοπικό ΠΑΣΟΚ το συγκεκριμένο έργο. «Επιτέλους δικαιώνεται η επιμονή του ΠΑΣΟΚ για την αυτοτέλεια του έργου» είναι ο τίτλος της ανάρτησης του κ. Σαρηγιάννη. Και φυσικά περιμένω εντός της ημέρας ανάλογες ανακοινώσεις κι από άλλους βουλευτές και κόμματα, που τα τελευταία χρόνια πίεζαν καθένας με τον τρόπο του για να γίνει πράξη ο προαστιακός. Εμείς εδώ στη Voria.gr που έχουμε πάρει «εργολαβία» το συγκεκριμένο έργο καμιά δεκαετία τώρα δεν θα μιλήσουμε για δικαίωση. Η δικαίωση είναι της δυτικής Θεσσαλονίκης. Αλλά θα γίνω λίγο δυσάρεστος στο όλο κλίμα, επαναλαμβάνοντας έναν προβληματισμό που θέσαμε από τότε που διαχωρίστηκε ο προαστιακός από τη σιδηροδρομική σύνδεση του έκτου προβλήτα του λιμανιού. Ο προβληματισμός είναι για το δεύτερο έργο, που ελπίζουμε να μην το ξεχάσουν όλοι, επειδή πέτυχαν τον στόχο να μπει σε προτεραιότητα ο δυτικός προαστιακός. Το νου σας, γιατί εμείς τον έχουμε τον... νου μας και εκεί.
-Για ένα άλλο έργο τώρα που έγινε διαχωρισμός επίσης θα εκφράσω τον προβληματισμό μου και θα «χαλάσω» ως υπόδειγμα γκρινιάρη και προβληματικού το ωραίο κλίμα που επικρατεί. Αναφέρομαι στη χτεσινή σύσκεψη υπό τον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, για το νέο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης - Η Voria είχε αναλυτικό ρεπορτάζ του καλού συναδέλφου Κώστα Καντούρη (δείτε εδώ). Αρχίζω από το θετικό που δεν είναι άλλο από τη μετεγκατάσταση του Εφετείου και της Εισαγγελίας Εφετών στο νέο κτήριο εντός του λιμανιού, προκειμένου να αναβαθμιστεί το Δικαστικό Μέγαρο. Κι εκεί που περιμέναμε να ακούσουμε πώς τα πάει αυτό το ΣΔΙΤ με τις ανακαινίσεις των Δικαστικών Μεγάρων Θεσσαλονίκης, Έδεσσας, Σερρών και Κιλκίς, μαθαίνουμε ότι το Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης βγαίνει από τη ΣΔΙΤ. Να γίνεται κι αυτό για καλό, όπως στην περίπτωση του διαχωρισμού του προαστιακού δυτικής Θεσσαλονίκης; Μπορεί. Αλλά σκέφτομαι από την άλλη ότι τόσα χρόνια που καθυστερεί η συγκεκριμένη ΣΔΙΤ ανακαίνισης των Δικαστικών Μεγάρων η αιτία ήταν οι καθυστερήσεις στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης. Μάλιστα θυμίζω ότι υπήρχαν διαμαρτυρίες από τις άλλες πόλεις που συμμετέχουν στη ΣΔΙΤ ότι ενώ εκεί τα πράγματα είναι έτοιμα για να αρχίσουν τα έργα, στην ουσία η σύμβαση δεν υπογράφεται λόγω των προβλημάτων στα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης. Και αίφνης μαθαίνουμε ότι τσάμπα περίμεναν οι άλλες πόλεις τη Θεσσαλονίκη, διότι ελήφθη η απόφαση να χρηματοδοτηθεί η ανακαίνιση του Δικαστικού Μεγάρου της Θεσσαλονίκης από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το Ταμείο Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτηρίων, «ως ξεχωριστό δημόσιο έργο». Αν το βάλει κάποιος στη σειρά όλο αυτό το θέμα συνιστά ένα «πανηγύρι». Για να μη γράψω κι άλλα δυσάρεστα ελπίζω να προχωρήσουν πλέον απρόσκοπτα και η ανακαίνιση του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης και η ΣΔΙΤ των Δικαστικών Μεγάρων Έδεσσας, Σερρών και Κιλκίς. Απλώς ελπίζω...
-Κι επειδή μάλλον ξύπνησα στραβά σήμερα και είμαι σε mood γκρίνιας για τα έργα της Θεσσαλονίκης περνάω και στο θέμα της διάνοιξης της οδού Πόντου στην Καλαμαριά, όπου βέβαια δεν είναι για να πανηγυρίζει κανείς που ένα έργο το οποίο σέρνεται επί δεκαετίες επιτέλους βρέθηκαν δυο άνθρωποι να το τρέξουν. Και αναφέρομαι στη δήμαρχο Καλαμαριάς, Χρύσα Αράπογλου και τον υφυπουργό Υποδομών, Νίκο Ταχιάο, στους οποίους αξίζουν τα εύσημα. Αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω τις πολυετείς προσπάθειες να γίνει το έργο πράξη. Και ειδικά τις προσπάθειες των δημάρχων της Καλαμαριάς. Και δεν είμαι ο μόνος που δεν ξεχνάει. Ο πρώην δήμαρχος, Γιάννης Δαρδαμανέλης, σε ανάρτησή του υπενθυμίζει την προ τετραετίας υπόσχεση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, για την ανάληψη των υποχρεώσεων για τις απαλλοτριώσεις από την Πολιτεία και την κατασκευή της Πόντου από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. «Για την ιστορία δύο σημεία σταθμοί υπήρξαν για την διάνοιξη της οδού Πόντου: Ένα όταν επί δημαρχίας, Θεοδόση Μπακογλίδη, που από τον τότε γενικό γραμματέα Μεταφορών, Στράτο Σιμόπουλο, έγιναν 'υπερβάλλουσες' απαλλοτριώσεις των χωρών των εργοταξίων και ένα δεύτερο όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός αποδέχθηκε το 2021 ότι οι απαλλοτριώσεις είναι κρατική ευθύνη, δόθηκαν άμεσα τα μισά χρήματα για τις υπόλοιπες απαλλοτριώσεις, ενώ συμφωνήθηκε να δοθούν και τα υπόλοιπα όταν θα ολοκληρωθούν και τα τελευταία δικαστήρια...». Δεν έχει και άδικο ο κ. Δαρδαμανέλης. Κι ακόμα μεγαλύτερο δίκιο έχει στη φράση του ότι «χαιρόμαστε που προχωράει ένα έργο στο οποίο πολλές διοικήσεις έβαλαν μικρά και μεγάλα λιθαράκια και θα αλλάξει την κυκλοφορία και την εικόνα της πόλης μας». Το σημείο – κλειδί πάντως είναι ότι το έργο το πάλεψαν με συνέπεια όλοι οι δήμαρχοι της Καλαμαριάς και το πρόσωπο – κλειδί είναι η παρουσία Ταχιάου στο Υποδομών.
-Κι επειδή σε λίγες μέρες, στις αρχές Νοεμβρίου, έχουμε το κρίσιμο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη, έχω κολλήσει σε μια «λεπτομέρεια». Ακούω κριτική για πολλές προβλέψεις του νέου αυτοδιοικητικού κώδικα από τους δημάρχους, έχω ακούσει για ενστάσεις, διαφωνίες, προβλήματα για πόρους, για αρμοδιότητες, για προσωπικό και πάει λέγοντας. Δεν άκουσα τίποτα για τη θέσπιση της μητροπολιτικής διοίκησης στη Θεσσαλονίκη. Τυχαίο; Καθόλου σπεύδω να σας πω βάσει των πληροφοριών που έχω. Κι αυτό επειδή το εξέτασε και μάλιστα πολύ σοβαρά το ζήτημα ο υπουργός Εσωτερικών, Θοδωρής Λιβάνιος, και παρά την καλή διάθεση όλων προκύπτει κομμάτι δύσκολο να γίνει. Αφενός διότι συνταγματικά στην Ελλάδα προβλέπονται δυο βαθμοί αυτοδιοίκησης και άρα ένας τρίτος θα κινδύνευε να χαρακτηριστεί αντισυνταγματικός, αφετέρου επειδή οι δήμαρχοι δεν θέλουν να ασκεί την αρμοδιότητα η οικεία αντιπεριφέρεια και θέλουν να δημιουργηθεί μια δομή τύπου «συνδέσμου». Φαντάζομαι ότι η μητροπολιτική διοίκηση την οποία όλοι «δοξάζουν» και καθένας έχει και μια διαφορετική ιδέα γι' αυτή σκοντάφτει προς το παρόν σε κάποια εμπόδια και η αναγκαιότητά της πέφτει θύμα γνωστών παθογενειών. Δεν θέλω να προτρέξω, αλλά επειδή η αναγκαιότητα δεν αμφισβητείται, η λύση που βλέπω να δίνεται είναι μέσω κάποιας ρύθμισης, με την οποία η αντιπεριφέρεια Θεσσαλονίκης θα αναλάβει κάποιες επιπλέον αρμοδιότητες και θα θεωρείται ατύπως μητροπολιτική διοίκηση, χωρίς να είναι... Θα περιμένω κι εγώ το συνέδριο για να πούμε περισσότερα μετά, αλλά νομίζω η όλη κατάσταση δείχνει πόσο μπορούν να υποχωρήσουν τα σύνορα όταν η ανάγκη το επιτάσσει. Ούτε σπιθαμή...