H πρόταση της κυβέρνησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, σε πολιτικό επίπεδο, παραμένει το βασικό θέμα συζήτησης των τελευταίων ημερών. Και δικαίως, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει, καθώς θα διέπει τη λειτουργία του δημοκρατικού μας συστήματος για την επόμενη δεκαετία, ενώ οι παρεμβάσεις που γίνονται, στο πλαίσιο αυτό, σε μια σειρά από θέματα, όπως το εκκλησιαστικό, μόνο απαρατήρητες δεν μπορούν να περάσουν.
Μολονότι από τη μέρα παρουσίασης των βασικών κατευθύνσεων της αναθεώρησης πολύ νερό έχει κυλήσει στο αυλάκι των πολιτικών διεργασιών στην χώρα μας, στην πραγματικότητα, τα πρώτα συμπεράσματα που προέκυψαν από την πρώτη ανάγνωση των εξαγγελιών του πρωθυπουργού, παραμένουν.
Δηλαδή, «με δυο λόγια»:
O πρωθυπουργός κλείνει το μάτι στον αρχιεπίσκοπο, καθώς δεν προχωρά σε ουσιαστικό διαχωρισμό Εκκλησίας – Κράτους, μολονότι κάτι τέτοιο αφήνει πικρή γεύση σε βασικά στελέχη του κόμματος του (Φίλης, Ξυδάκης και όχι μόνο)
Η κυβέρνηση επιχειρεί να φέρει σε δύσκολη θέση την αντιπολίτευση, μέσω της πρότασης για την απλή αναλογική και τα δημοψηφίσματα, καθώς το ΚΙΝΑΛ στην πραγματικότητα δεν απέχει και πολύ από όσα προαναγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο, της δίνει «πάτημα» να αρνηθεί τα πάντα, μέσω της συγκεχυμένης πρότασης (πρόκειται για απόπειρα αντιγραφής του ιταλικού μοντέλου) για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, όπου κυριολεκτικά με βάση τις ανακοινώσεις «χάνει η μάνα το παιδί».
Για την ιστορία, να αναφέρουμε εδώ ότι και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαφωνεί με την πρόταση της κυβέρνησης, ως προς το συγκεκριμένο θέμα.