Έντονη θα είναι η πολιτική κινητικότητα της εβδομάδας που ξεκινάει σήμερα, καθώς αρχίζει η κατάθεση των προτάσεων των κομμάτων για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον υπουργό Μεταφορών και Υποδομών την ημέρα του δυστυχήματος των Τεμπών, Κώστα Καραμανλή. Πέρα από το κοινοβουλευτικό αποτέλεσμα, που είναι προδιαγεγραμμένο υπό την έννοια ότι η πλειοψηφούσα Νέα Δημοκρατία έχει αποφασίσει να στείλει τον πρώην υπουργό by pass στους φυσικούς του δικαστές, ενδιαφέρον έχει η… ασυνεννοησία των κεντροαριστερών και αριστερών κομμάτων της αντιπολίτευσης και η αδυναμία τους να καταθέσουν μία πρόταση. Το ζήτημα δεν είναι ακριβώς θεωρητικό, ούτε άνευ σημασίας. Διότι -ας μη ξεχνάμε- ότι μπορεί να έρθει κάποτε στην Ελλάδα η ώρα των συμμαχικών κυβερνήσεων, δηλαδή της πραγματικής συνεργασίας για τη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι, μάλιστα, αυτά τα κόμματα που το επιδιώκουν προβάλλοντας ιδεολογικό μανδύα. Ο καθένας μας μπορεί, ενδεχομένως, να φανταστεί τις έχει να γίνει και πόσες αρρυθμίες θα προκύψουν. Εκτός κι αν υπάρξει έκπληξη. Αλλά και πάλι να παίξεις την τύχη της χώρας στην… έκπληξη;
Η μονιμότητα στο Δημόσιο
Με την αναφορά του Κ. Μητσοτάκη στην ανάγκη αναθεώρηση του καθεστώτος μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων εκείνο που καταλάβαμε είναι ότι στην Ελλάδα όλες οι πολιτικές, συνδικαλιστικές και κοινωνικές δυνάμεις είναι υπέρ της αξιολόγησης και της αξιοκρατίας. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουν πώς να κάνουν την αξιολόγηση και κυρίως πώς να αξιοποιήσουν την αξιοκρατία! Διότι ο μεν Μητσοτάκης πέτυχε τον τριπλό του στόχο. Να δώσει ιδεολογικό πρόσημο στην αντιπαράθεση που ήξερε ότι θα προκύψει. Να έχει ένα όπλο περισσότερο, στο παζάρι που θα προκύψει για τη συνταγματική αναθεώρηση και -κυρίως- να εκθέσει τόσο τους αντιπάλους του στην αντιπολίτευση, όσο και τους συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ. Τα μεν αντιπολιτευόμενα κόμματα επαναλαμβάνουν τα ίδια επιχειρήματα για το ποιος θα εγγυηθεί την όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων -λες και ο ρόλος τους στο σύστημα είναι… διακοσμητικός. Οι δε συνδικαλιστές του Δημοσίου, επικαλούνται τον Ελευθέριο Βενιζέλο του 1911, που καθιέρωσε την μονιμότητα και όσο να ’ναι κάτι θα ήξερε έστω 115 χρόνια πριν. Ταυτόχρονα επικαλούνται το Σύνταγμα της χώρας που προβλέπει την αξιοκρατία και δηλώνουν υπέρ της αξιολόγησης, χαρακτηρίζοντας ως μικρή μειοψηφία όσους δεν την θέλουν. Όλα αυτά τα διαβάζει ή τα ακούει ο περίφημος «μέσος ανθρωπάκος», ο οποίος παρά τα κουσούρια του καθημερινά βρίσκεται στην αρένα της ζωής και των πεζοδρομίων για τον επιούσιο, και χαμογελά. Άλλοτε πικρόχολα και άλλοτε πλατιά!
Οι χαμένοι του Άμπου Ντάμπι
Η απογοήτευση για τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό από το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας του μπάσκετ στο Άμπου Ντάμπι είναι ένα θέμα, που καταγράφηκε χαρακτηριστικά στις εκφράσεις προπονητών και παικτών μετά τα δύο ματς της Παρασκευής, αλλά και στο κλάμα του Φουρνιέ. Η βεβαιότητα, όμως, που υπήρχε επί εβδομάδες, ότι θα έχουμε έναν ελληνικό «εμφύλιο» στον τελικό είναι άλλο ζήτημα. Απόδειξη της… νοοτροπίας κοσμικότητας με την οποία προσεγγίζουμε σε αυτή τη χώρα τον αθλητισμό. Ιδιαίτερα στις τάξεις των λεγόμενων μεγάλων ομάδων. Απόδειξη της επιπολαιότητας, αλλά και της περιφρόνησης των αντιπάλων, οι οποίοι -δυστυχώς για μας!- κατεβαίνουν κι αυτοί στο γήπεδο, παίζουν και ενίοτε κερδίζουν. Διότι μέσα στις τέσσερις γραμμές δεν παίζουν ούτε μόνα τους τα συμβόλαια, ούτε μόνα τους τα ταλέντα, ούτε μόνες τους οι προσωπικότητες, ούτε μόνοι τους οι χαρακτήρες, ούτε καν μόνο η τύχη. Συνήθως όλα αυτά συναγωνίζονται μαζί και ταυτοχρόνως. Ως εκ τούτου στο υψηλότερο επίπεδο ενός αθλήματος το αποτέλεσμα ενός αγώνα είναι αβέβαιο. Τέλος πάντων, ο αθλητισμός δεν είναι απλά μαθηματικά. Πολύ περισσότερο δεν συντονίζεται με την επιθυμία των κοσμικών της κοινωνίας, που βρέθηκαν στη χλιδάτη πρωτεύουσα του Κόλπου όχι μόνο για την ομάδα τους, αλλά και για διάφορα άλλα… κόλπα. Και μια σημείωση: Ακόμη κι αν τα πράγματα στα δυο ματς της Παρασκευής εξελίσσονταν διαφορετικά και είχαμε έναν τελικό Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός η Ελλάδα σήμερα θα ήταν η ίδια. Με τα προβλήματα και τις προσδοκίες της. Με τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις της. Και κυρίως με μια αγωνία για το σήμερα, που προβάλλεται σε ένα πολύπλοκο και δυστοπικό διεθνές περιβάλλον. Αλλά και για το αύριο που για να φτάσει θα πρέπει να ξεπεραστούν πολλά εμπόδια.
Το διπλό ουράνιο τόξο στον ουρανό της Θεσσαλονίκης
Ο μύθος λέει πως μετά τη βροχή ο ουρανός χαμογελά και το χαμόγελο αυτό δεν είναι άλλο από το ουράνιο τόξο. Αυτή η πολύχρωμη γέφυρα φωτός που βγαίνει με φόρα μέσα από τα σύννεφα όταν κλείνουν οι καταρράκτες του ουρανού, μαγεύει και γοητεύει.
Χθες το απόγευμα όμως ο ουρανός της Θεσσαλονίκης ήταν σε μεγάλα κέφια και φιλοξένησε όχι ένα, αλλά δύο ουράνια τόξα. Όταν η βροχή σταμάτησε το φως του ήλιου διαπέρασε τα σταγονίδια του νερού που αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα και δύο λαμπερά ουράνια τόξα εμφανίστηκαν, προκαλώντας τον θαυμασμό μικρών και μεγάλων.
Τα κινητά πήραν φωτιά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύστηκαν από βίντεο και φωτογραφίες... και πολλά τρυφερά μηνύματα. Κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, γαλάζιο, μπλε και μοβ. Αυτή η χρωματική παλέτα -και μάλιστα εις διπλούν- δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο, ενώ εκτός της επιστημονικής ερμηνείας του, το ουράνιο τόξο έχει και συνασθηματικό συμβολισμό. Λένε πως συμβολίζει την ελπίδα που ακολουθεί τις δυσκολίες. Βγαίνει στον ουρανό μετά από μια μπόρα για να δείξει πως η ζωή συνεχίζεται με χρώμα και αισιοδοξία. Αν είναι έτσι πάντως, θα ευχόμαστε να το βλέπουμε όλο και πιο συχνά... για να χαιρόμαστε.
photo credits: Στέλλα Ραγιά
Οι 5 κυρίες του Αγγελούδη
Πέντε γυναίκες βρίσκονται καθημερινά στο πλευρό του δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Αγγελούδη. Κατέχουν καίριες θέσεις στον μηχανισμό του δήμου και περνούν από τα χέρια τους σημαντικοί φάκελοι. Η μία από αυτές βρίσκεται δίπλα στον κ. Αγγελούδη από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ενώ οι υπόλοιπες ανέλαβαν ως Γενικές Διευθύντριες, μετά τις αλλαγές στον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) του δήμου Θεσσαλονίκης.
Με τον νέο ΟΕΥ δημιουργήθηκαν τρεις Γενικές Διευθύνσεις, από μια που υπήρχε, με στόχο την ουσιαστική παρακολούθηση, καθοδήγηση και υποβοήθηση του έργου και την επίτευξη ενιαίας αντιμετώπισης θεμάτων ενασχόλησής τους. Συγκεκριμένα, τη Γενική Διεύθυνση Τεχνικών Έργων και Περιβάλλοντος ανέλαβε η Μαρία Ζουρνά, τη Γενική Διεύθυνση Ποιότητας Ζωής η Δέσποινα Λασκαρίδου και τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών η Μικρούλα Ανθίτσου. Και οι τρεις, οι οποίες έχουν μεγάλη εμπειρία στα θέματα του δήμου, καθημερινά έχουν στενή συνεργασία με τον δήμαρχο Στέλιο Αγγελούδη, τον οποίο και ενημερώνουν για την πορεία των έργων και θεμάτων που χειρίζεται η καθεμιά.
Η τέταρτη γυναικεία παρουσία βρίσκεται στο ακριβώς διπλανό γραφείο με αυτό του κ. Αγγελούδη, είναι η Μαρία Παπαγεωργίου. Η Διευθύντρια του Γραφείου Δημάρχου έχει συντονιστικό ρόλο και όπως περιγράφουν πολλοί είναι το πρόσωπο που καθημερινά καλείται να δώσει λύσεις σε πολλά θέματα που προκύπτουν σε επίπεδο υπηρεσιών. Το πέμπτο γυναικείο πρόσωπο, που έχει περάσει από πολλά πόστα στο δημαρχείο, είναι η Σταματία Ζέρβα, που σήμερα είναι η προϊσταμένη του Αυτοτελούς Τμήματος Διοικητικής Υποστήριξης Δημάρχου.