Καμία έκπληξη ή εντύπωση δεν προκαλεί στους παροικούντες την Ελληνική Δικαιοσύνη η επιμονή των Ελλήνων δικαστικών λειτουργών που μετέχουν της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να παραμείνουν στις θέσεις τους για μία ακόμη θητεία. Η διάθεση και η προσπάθεια να παραμένουν στα πόστα τους όσο περισσότερο μπορούν γίνεται σχεδόν απ’ όσους κάποια στιγμή στην επαγγελματική τους πορεία καταλαμβάνουν θέσεις σε ευρωπαϊκό μηχανισμό. Ακόμη και σε περιπτώσεις όπως οι τρεις εισαγγελείς, οι οποίοι λόγω του ότι εργάζονται στην Αθήνα δεν πληρώνονται παραπάνω ούτε έχουν άλλα κοινοτικά προνόμια. Έχουν, όμως, την… ησυχία τους. Διότι το σύστημά τους είναι περιχαρακωμένο. Έτσι αφενός γλυτώνουν τις πανταχόθεν ερχόμενες, όσο και ποικιλότροπες, οχλήσεις και αφετέρου ασχολούνται με υποθέσεις «λευκών κολλάρων», που εξ ορισμού είναι αναβαθμισμένες σε σχέση με τον…βούρκο της καθαυτής ποινικής δικαιοσύνης, όπου -όπως και να το κάνουμε- τα πράγματα δεν είναι τόσο ζόρικα όσο δυσάρεστες (μπορούν να) είναι οι υποθέσεις φόνων, ναρκωτικών, βιασμών και τα σχετικά. Όπως και να το κάνουμε η ένταξη ενός δικαστικού λειτουργού στην ομάδα του Ευρωπαίου εισαγγελέα συνιστά αναβαθμισμένη επαγγελματική συνθήκη.
Τα 53 λεπτά της αγανάκτησης
Άνοιξε χθες η πλατφόρμα των αιτήσεων για το Πρόγραμμα Κοινωνικός Τουρισμός 2026. Προκειμένου μάλιστα να μη δημιουργηθεί συνωστισμός στο ηλεκτρονικό σύστημα και αυτό πέσει -όπως συχνά συμβαίνει- οι αιτήσεις συμπληρώνονται σύμφωνα με το τελευταίο ψηφίο του ΑΦΜ. Οι τυχεροί της χθεσινής πρώτης μέρας ήταν οι λήγοντες σε 0. Που μπήκαν όλο χαρά να συμπληρώσουν την αίτηση και να πάρουν σειρά για έγκριση. Αμ’ δε: 53 -ολογράφως πενήντα τρία- ολόκληρα λεπτά χρειάστηκαν κάποιοι για μία αίτηση που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπαιρνε πάνω από τρία με τέσσερα λεπτά. 53 λεπτά αγανάκτησης και λίγα λέμε. Το σύστημα σερνόταν απελπιστικά, κολλούσε και συχνά πετούσε τον χρήστη στην προηγούμενη σελίδα. Εκεί όμως που κάποιος βγήκε έξω από τα ρούχα του ήταν όταν αφού κατέγραψε το ένα και μοναδικό ανήλικο-προστατευόμενο τέκνο του, το σύστημα του ζητούσε να απαντήσει αν είναι πολύτεκνος. Επτά ολόκληρα λεπτά τον πετούσε πίσω και ξανά πίσω για να πιστοποιήσει ότι δεν είναι πολύτεκνος. «Τι στο καλό; Καταγράφω το παιδί κι αυτοί φαντάζονται πως έχω άλλα τρία ή τέσσερα και τα κρύβω;», έλεγε με παράπονο και οργή... Ο Έλον Μασκ ακούει; Ο Τζεφ Μπέζος; Ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ; Έστω ο παλαίμαχος Μπιλ Γκέιτς; Μπορεί να βοηθήσει; Και ο Έλληνας υπουργός Παπαστεργίου, που ασχολείται με την Ψηφιακή Διακυβέρνηση, τι λέει;
Η Καλαμαριά τιμά Κωνσταντινίδη-Μαυροκεφαλίδη
Φόρο τιμής στους Καλαμαριώτες κομμουνιστές Αλέκο Κωνσταντινίδη και Ιωάννη Μαυροκεφαλίδη, οι οποίοι ήταν μεταξύ των 200 εκτελεσθέντων της Καισαριανής, θα αποτίσει σήμερα η Κομματική Οργάνωση Καλαμαριάς του ΚΚΕ σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 19:30, στο θέατρο Μελίνα Μερκούρη. «Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ», είναι το μήνυμα του συγκινητικού αυτού αφιερώματος, το οποίο περιλαμβάνει πολιτική ομιλία από τον Θανάση Χρηστίδη, μέλος της γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και γραμματέα της επιτροπής περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας και απαγγελία ποιήματος για τους εκτελεσθέντες που έχει γραφτεί στην ποντιακή διάλεκτο από τον ανιψιό του Αλέκου Κωνσταντινίδη, Γιώργο Κωνσταντινίδη. Την απαγγελία θα κάνει ο ηθοποιός Τάκης Βαμβακίδης με τη συνοδεία του λυράρη Θανάση Στυλίδη. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί με καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τους Νίκο Ταλέα και Μαρία Φραγκούλη, ενώ στον χώρο θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο και έκθεση με αντίγραφα από ντοκουμέντα της εποχής, προσφορά από το αρχείο του ΚΚΕ. Παράλληλα, η Λαϊκή Συσπείρωση Καλαμαριάς δια της επικεφαλής της δημοτικής παράταξης, Αναστασίας Ποικιλίδου, έχει ήδη ζητήσει από το δημοτικό συμβούλιο είτε να προστεθούν τα δύο αυτά ονόματα στο Ηρώο Πεσόντων της 13ης Αυγούστου 1944, μνημείο για τους 25 Καλαμαριώτες που εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις κατοχής κατά τη διάρκεια του «Μπλόκου της Καλαμαριάς» είτε να δημιουργηθεί ξεχωριστό μνημείο γι’ αυτούς, κάτι που η δήμαρχος Χρύσα Αράπογλου δεσμεύτηκε ότι θα συζητηθεί το επόμενο διάστημα.
Οι άστεγοι της Θεσσαλονίκης
Αυξάνονται και πληθύνονται το τελευταίο διάστημα οι «αόρατοι» άνθρωποι των δρόμων -και μάλιστα των κεντρικών δρόμων- της Θεσσαλονίκης. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάνοντας μία βόλτα στην καρδιά της πόλης βλέπει κανείς άστεγους στα πεζοδρόμια της Αριστοτέλους, της Μητροπόλεως, της Βενιζέλου, της Ίωνος Δραγούμη ή και σε παράπλευρους δρόμους. Συνήθως μπροστά από ξενοίκιαστα καταστήματα. Στοιβάζουν τα «υπάρχοντά» τους πάνω σε ένα στρώμα, σε καροτσάκια σούπερ μάρκετ, ή σε χαρτόκουτα, με τους περαστικούς να προσπερνούν αδιάφορα μπροστά τους. Παρά το γεγονός πως υπάρχουν δομές στον δήμο Θεσσαλονίκης, πολλοί από τους άστεγους προτιμούν να παραμένουν στα σημεία όπου έχουν στήσει το «υπαίθριο» σπιτικό τους. Ωστόσο η εικόνα αυτών των ανθρώπων, που πρώτα από όλα οι ίδιοι ζουν κάτω από επισφαλείς συνθήκες, δημιουργεί, σε κάποιες περιπτώσεις, ιδιαίτερα το βράδυ, ανασφάλεια στους διερχόμενους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση άστεγου που διαμένει από τον Δεκέμβριο δίπλα στην είσοδο κεντρικού boutique ξενοδοχείου, με αποτέλεσμα να υπάρχουν παράπονα από τους διαμένοντες σε αυτό, αλλά και από τα κοντινά καταστήματα. Η αστεγία, σε μία κοινωνία που πιέζεται οικονομικά, εδώ και χρόνια, μοιάζει να είναι η κορυφή του παγόβουνου, με τη Θεσσαλονίκη να αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε μεγαλουπόλεις του εξωτερικού και στην Αθήνα, όπου το θέμα δεν αποτελεί ένα κοινωνικό φαινόμενο, αλλά μια παγιωμένη κατάσταση.
Η καινοτομία του Πολύβιου και της Αλεξάνδρειας Ζώνης
Έναν έξυπνο τρόπο επέλεξε για να γιορτάσει τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Καινοτομίας και Δημιουργικότητας η Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας. Ασχολήθηκε με την ετυμολογία της λέξης «καινοτομία», σημειώνοντας πως βγαίνει από το «καινός», το ποιοτικά νέο, και το «τέμνω», δηλαδή ανοίγω δρόμο. Μάλιστα, τόνισε πως ήδη από τον 2ο αιώνα π.Χ. ο ιστορικός Πολύβιος χρησιμοποιούσε τον όρο «ἐκκαινοτομεῖσθαι», για να περιγράψει πώς οι άνθρωποι εξελίσσουν τις εφευρέσεις τους. Και αφού έκανε την ετυμολογική ανάλυση, η Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας έσπευσε να επαινέσει τα του… οίκου της, σημειώνοντας πως ο ορισμός της καινοτομίας είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποί της κάθε μέρα, δεν περιμένουν δηλαδή το μέλλον, αλλά τέμνουν το σήμερα για να δημιουργήσουν κάτι… καινό. «Γιατί η καινοτομία δεν είναι απλώς μια συμβολική ημέρα ή μια λέξη που μένει κλεισμένη στο εργαστήριο. Είναι η απόφασή μας να μετατρέπουμε τις ιδέες σε λύσεις που φτάνουν στην κοινωνία και την οικονομία».
