Από χθες ο 19χρονος Άλκης στο χώμα και ο 23χρονος φερόμενος ως δράστης στη φυλακή, έτσι για να δικαιωθεί και ο στίχος του λαϊκού τραγουδιού. Μόνο που στην τραγωδία της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει κάθαρση. Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι ουδείς εκ των αρμοδίων ή των εμπλεκομένων στο ποδόσφαιρο φορέων δεν επιθυμεί να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα κι ας δημιουργούν φονιάδες και θύματα. Κάποιες ανακοινώσεις, ορισμένα μισόλογα, ενός λεπτού σιγή στα ματς του σαββατοκύριακου και… that’s all. Έχει άδικο ο Νίκος Νταμπίζας που σε ραδιοφωνικές του δηλώσεις χθες στη Θεσσαλονίκης εκτίμησε ότι κάποια στιγμή το κακό θα ξαναγίνει, διότι ούτε μέτρα λαμβάνονται ούτε επιθυμία να μπει τάξη στον χώρο του ποδοσφαίρου υπάρχει;
Άνεργοι… κατ’ επιλογήν
Η μαρτυρία είναι αυθεντική και αποκαλυπτική, καθώς σε όλα τα ζητήματα –ακόμη και στην ανεργία- εκτός από την ποσότητα υπάρχει και η ποιότητα. Μία κυρία που διευθύνει ένα Κέντρο Δια Βίου Μάθησης –πρόκειται για τις δομές που αντικατέστησαν τα ΚΕΚ- στην Ανατολική Θεσσαλονίκη έλεγε τις προάλλες το εξής: Δεν υπάρχουν μόνο άνεργοι, υπάρχουν κυρίως κατ’ επιλογήν άνεργοι. Για να στηρίξει την άποψη της ανέφερε, μάλιστα, ένα πρόσφατο περιστατικό από τα πολλά που συναντάει στη δουλειά της. Το Κέντρο βρήκε δουλειά σε κάποιον άνεργο, ως υπάλληλο καταστήματος κινητής τηλεφωνίας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, ο επιχειρηματίας είπε στους υπευθύνους ότι έτσι κι αλλιώς χρειάζεται υπάλληλο, επομένως εάν μείνει ικανοποιημένο από αυτόν που θα του στείλουν θα τον κρατήσει κανονικά στη δουλειά, πέραν του υποχρεωτικού εξαμήνου. Όταν το Κέντρο μετέφερε την πρόταση στον άνεργο, ο οποίος (υποτίθεται ότι) εκπαιδευόταν επιδοτούμενος για να βρει δουλειά, εκείνος ήταν επιφυλακτικός. «Δηλαδή εγώ που μένω στην Καλαμαριά θα πρέπει καθημερινά να παίρνω το λεωφορείο για να κατεβαίνω στο κέντρο;» ρώτησε, με σαφή υπονοούμενο ότι δεν συμφωνεί επειδή δε τον… συμφέρει. Στην ουσία ήταν σαν να τους έλεγε «Είστε σοβαροί που μου κάνετε αυτή την πρόταση;». Είναι –βλέπετε- στη μέση και διάφορα επιδόματα που το κράτος επιμένει να χορηγεί διαβρώνοντας τη νοοτροπία των ανθρώπων, ιδιαίτερα των νεότερων, που δεν χρειάζονται και… πολλά. Φυσικά οι άνθρωποι του Κέντρου έμειναν… κάγκελο και του εξήγησαν ότι είναι λίγο δύσκολο να του βρουν εργασία ακριβώς κάτω από την πολυκατοικία που μένει. Ίσως –λέμε τώρα- επειδή η συγκεκριμένη πολυκατοικία στο ισόγειο έχει πυλωτές και όχι καταστήματα. «Τι να κάνω;» αναρωτιόταν η διευθύντρια, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι «δυστυχώς πολλοί ανάμεσα μας δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα».
Βιομηχανία VS υπηρεσίες
Και μιας και ο λόγος για ανέργους και θέσεις εργασίας, σημειώστε κι αυτό. Σύμφωνα με τον ΣΕΒ ο μέσος μισθός στη βιομηχανία είναι από 24% έως 37% υψηλότερος απ’ ό,τι στις υπηρεσίες, κάτι που αφορά εργαζομένους ίδιων προσόντων και μάλιστα μέτριων, όχι αναβαθμισμένων και εξειδικευμένων προσόντων. Γνωστός επιχειρηματίας, ο οποίος διατηρεί τις εγκαταστάσεις του στη Βιομηχανική Περιοχή της Σίνδου, υποστηρίζει ότι στις συζητήσεις τους οι επιχειρηματίες της περιοχής διαπιστώνουν ότι σχεδόν όλοι δυσκολεύονται να βρουν εργαζομένους και συνήθως έχουν ανοιχτές θέσεις εργασίας. «Ένας νέος προτιμάει να πάει να δουλέψει σε ένα καφέ σερβίροντας καφέδες ή σε μπιτς μπαρ, στρώνοντας και ξεστρώνοντας ξαπλώστρες με λιγότερα χρήματα, παρά να ενταχθεί στο δυναμικό μιας βιομηχανίας, με ωράριο, ένσημα και γενικότερα μια εργασιακή κανονικότητα, ή ακόμη και να ασχοληθεί με αγροτικές εργασίες». Το θέμα σηκώνει πολλή συζήτηση, αλλά η πραγματικότητα είναι κάπως έτσι.
Αμερικάνικες κινήσεις
Ως γνωστόν τελευταία οι Αμερικανοί κινούνται δυναμικά ως επενδυτές στην Ελλάδα και ειδικότερα στη Βόρεια Ελλάδα. Η παρουσία τους δεν περιορίζεται μόνο σε θεαματικά πρότζεκτ, αλλά και σε σχετικά διακριτικές, πλην ουσιώδεις κινήσεις, που αποδεικνύουν ότι οι πέραν του Ατλαντικού ψάχνουν προσεκτικά και βρίσκουν. Χαρακτηριστική περίπτωση η Arivia, ένα επιχειρηματικό διαμάντι που βρίσκεται στη Δράμα. Η εταιρεία, που εξαγοράστηκε από το αμερικανικό fund ΚΚR μέσω του ομίλου τροφίμων Upfield που διατηρεί επίσης στην ιδιοκτησία του το fund, προχωράει σε επένδυση συνολικού ύψους 12 εκατ. ευρώ για την επέκταση της παραγωγής τυριών από φυτικά συστατικά.
Ο στόχος είναι διπλός: η ενίσχυση της παραγωγής τυριού φυτικής προέλευσης σε μορφή πλάκας, αλλά και η παραγωγή αλειφόμενου τυριού – κρέμα, με την προσθήκη νέας γραμμής παραγωγής. Μάλιστα για τη συγκεκριμένη επένδυση η Arivia έχει ενταχθεί στις διατάξεις του επενδυτικού νόμου και σε αυτό το πλαίσιο επιχορηγείται με 4,2 εκατ. ευρώ με τη μορφή της φορολογικής απαλλαγής. Στόχος είναι η κάλυψη της ζήτησης στην ευρωπαϊκή αγορά, καθώς η Arivia, που χρησιμοποιεί το εμπορικό σήμα Violife, πουλάει περισσότερο στο εξωτερικό –σε 60 χώρες- παρά στην εγχώρια αγορά.