Καλημέρα σας!
Όσο προχωράει η Άνοιξη και ο καιρός γλυκαίνει τόσο η παραλία της Θεσσαλονίκης μετατρέπεται -τουλάχιστον τα Σαββατοκύριακα- σε τεράστια σκηνή υπαίθριου μουσικού φεστιβάλ. Σε μια βόλτα από τον Λευκό Πύργο μέχρι το Μέγαρο Μουσικής μπορεί κανείς να ακούσει πολλά και διαφορετικά πράγματα από τους πλανόδιους μουσικούς. Από κομμάτια κλασικής μουσικής, βιρτουόζους του βιολιού τραγούδια του Ρέι Τσαρλς και ισπανόφωνες μπαλάντες, μέχρι ελληνικά τραγούδια ευρέως φάσματος. Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις επιτυχείς από αισθητική και μουσική άποψη, αλλά κρύβουν καημό, φιλότιμο, αγάπη για τη μουσική και -σε ορισμένες περιπτώσεις – απόγνωση, κάτι που αποτυπώνεται στα ψιλά που μαζεύονται μπροστά σε κάθε μουσικό. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια η νομοθεσία έχει αλλάξει και, πλέον, οι μουσικοί του δρόμου δεν διώκονται σαν ζητιάνοι, με τον νόμο περί επαιτείας, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Κάτι είναι κι αυτό, σχεδόν τίποτα.
Οι φοιτητές ως πελάτες
Αύριο στην Καβάλα το Δημοτικό Συμβούλιο θα συνεδριάσει εκτάκτως για να διαμαρτυρηθεί για την υποβάθμιση -όπως τη χαρακτηρίζουν όλες οι παρατάξεις- της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην πόλη. Η σχετική επιστολή προς το προεδρείο του Δ.Σ., που αποδέχθηκε το αίτημα, έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ενημέρωση και λήψη απόφασης σχετικά με τις εξελίξεις από την επιχειρούμενη κατάργηση του τμήματος Φυσικής του ΔΙΠΑΕ που εδρεύει στην Καβάλα». Αφορμή είναι η ομόφωνη απόφαση της Σχολής Θετικών Επιστημών, με την οποία ξεκινάει η διαδικασία για απόσχιση από το ΔΙΠΑΕ και συγχώνευση με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης του τμήματος Φυσικής. Δύο παρατηρήσεις: Πρώτον, επί του θέματος υπάρχει ομοφωνία των παρατάξεων στο Δημοτικό Συμβούλιο, κάτι σπάνιο όχι μόνο στην Καβάλα, αλλά πανελλαδικά. Δεύτερον – και κυριότερο: Μη σκεφτεί κανείς ότι οι τοπικοί παράγοντες ανησυχούν για την πορεία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα με πιθανή υποβάθμιση του συγκεκριμένου τμήματος. Το θέμα είναι ότι «η απώλεια του σηματοδοτεί ένα μεγάλο πλήγμα για την τοπική οικονομία», όπως γράφουν χαρακτηριστικά. Το θέμαα, λοιπόν, είναι η αγορά που θα πληγεί εάν οι φοιτητές – πελάτες λείψουν, με αποτέλεσμα να μείνουν ανοίκιαστα σπίτια και τα καφέ, μπαρ και σουβλατζίδικα να απολέσουν τζίρο. Αυτή είναι η πραγματικότητα -η μόνη πραγματικότητα- που τους ενδιαφέρει. Βλέπετε τα θέματα των σπουδών, του επιπέδου της φοίτησης, της αξίας των πτυχίων, που ακριβοπληρώνει εμμέσως η ελληνική οικογένεια, είναι δουλειά… άλλων. Κάπου στην Αθήνα, σε κάποιο υπουργείο Παιδείας.
Κάθε πόλη και ΑΕΙ
Αυτό είναι το αποτέλεσμα αποφάσεων πολιτικών προσώπων, τα οποία κάποια στιγμή, πριν από δεκαετίες, είδαν την τριτοβάθμια εκπαίδευση ως πηγή πλούτου για τις τοπικές κοινωνίες. Όπως παλαιότερα συνέβαινε με τα στρατόπεδα, που βρίσκονταν ανά τη χώρα και μακριά από τα σύνορα, ώστε οι φαντάροι να αιμοδοτούν τις τοπικές οικονομίες. Η εξέλιξη είναι αφιερωμένη και σε όσους πιστεύουν ότι μετά από την χρεοκοπία της χώρας, τα τρία Μνημόνια, την οικονομική κρίση που πυροδότησε η πανδημία και τα πρόσθετα οικονομικά προβλήματα που προκαλεί το Ουκρανικό, στην Ελλάδα υπάρχει η ωριμότητα να ληφθούν αποφάσεις για τη δημιουργία ενός υγιούς, παραγωγικού και διεθνώς ανταγωνιστικού οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου. Επίσης καλό είναι να την καταλάβουν όσοι πιστεύουν ότι η κρατική παρέμβαση στην ελληνική οικονομία αφορά μόνο τον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (υπουργεία, οργανισμούς, ΔΕΚΟ κλπ.). Διότι σε πλείστες όσες περιπτώσεις το δημόσιο, δηλαδή η εκάστοτε κυβέρνηση, δεν χρειάζεται να κάνει και πολλά. Ένας νόμος, μια τροπολογία, κάποια υπουργική απόφαση πυροδοτεί ένα -αδικαιολόγητο τις περισσότερες φορές- μονοπώλιο. Επιβάλλεται μια υποχρεωτικότητα, την οποία κάποιοι πληρώνουν θέλοντας και μη. Κάθε πόλη και πανεπιστήμιο, κάθε κωμόπολη και… ΤΕΙ είπαν κάποιοι πολιτικοί, που έβαλαν μπροστά μια βιοτεχνία -στην Ελλάδα δε μπορούμε να μιλάμε για βιομηχανία- φοιτητών, διδασκόντων, πτυχιούχων και μισθοδοτούμενων. Για να έρθουν μετά κάποιοι άλλοι, επίσης δημοκρατικά εκλεγμένοι και με μία υπογραφή να κάνουν τα πανεπιστήμια ΤΕΙ. Τόσο ορθολογικά γίνονται συνήθως τα πράγματα σε αυτή τη χώρα, ακόμη και στο πεδίο των επιστημών, όπου (υποτίθεται ότι) η λογική κυριαρχεί.
Αναζητούνται 20 εκατ. ευρώ
Κεφάλαια της τάξεως των 15 – 20 εκατ. ευρώ θα χρειαστούν για την αξιοποίηση των 400 στρεμμάτων όπου βρίσκονται τα Λουτρά Θέρμης, τα οποία νομικά ανήκουν στον δήμο Θεσσαλονίκης, εκτιμά ο δήμαρχος Θέρμης Θόδωρος Παπαδόπουλος. Ο ίδιος σημειώνει ότι κατά τη γνώμη του η επαναλειτουργία των Λουτρών μπορεί να γίνει μόνο με τη συνεργασία ιδιωτών, επειδή τα χρήματα που απαιτούνται είναι πολλά για να τα επωμιστεί το ταμείο ενός δήμου και μάλιστα στην σημερινή πολύ δύσκολη συγκυρία. Τα Λουτρά Θέρμης, που ανήκουν στη Θεσσαλονίκη από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπήρξαν επί δεκαετίες πολύ ισχυρό brand name, στη συγκεκριμένη κατηγορία, αφού για να βρει θέση κάποιος έπρεπε να κινηθεί μήνες πριν. Τελικά σταμάτησαν τη λειτουργία τους το 2006 για να γίνουν εργασίες και επενδύσεις που ήταν απαραίτητες και δεν έγιναν ποτέ.