Επειδή οι θερμοκρασίες που επικρατούν είναι βασικό θέμα συζήτησης μικρών και μεγάλων στη Θεσσαλονίκη -και την Ελλάδα ολόκληρη- καλό θα ήταν να σημειώσουμε το ακόλουθο σχήμα που πρωτοεμφανίζεται το φετινό καλοκαίρι. Ο Ιούνιος ήταν όπως ο Ιούλιος. Ο Ιούλιος μοιάζει, επίσης φέτος, πολύ στον Αύγουστο. Για τον Αύγουστο δεν ξέρουμε, αλλά το πιθανότερο με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα είναι ότι θα αποτελέσει ένα Αύγουστο νούμερο 2 και μάλιστα έναν βαρύ Αύγουστο, που σημαίνει με ζέστες, αλλά ελάχιστα μελτέμια. Για Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο και μετά θα δούμε, αλλά το βέβαιον είναι ότι η πρώτη παράμετρος για τον καιρό από εδώ και μπρος θα είναι η θερμοκρασία και ειδικότερα η ζέστη. Πράγματα που σημαίνει περισσότερη κατανάλωση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος. Άρα η πολιτεία -πάντα από την πολιτεία ξεκινάμε- οφείλει να ενισχύσει επενδύσεις στους συγκεκριμένους τομείς άμεσα. Αναπροσαρμόζοντας επενδυτικά πλάνα και ανακατευθύνοντας κονδύλια. Είναι προφανές ότι οι προτεραιότητες σε επίπεδο υποδομών έχουν αλλάξει και συνεχίζουν να αλλάζουν. Ήδη πολλές περιοχές της χώρας -και της Βορείου Ελλάδος- υποφέρουν από λειψυδρία, ενώ η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος το φετινό καλοκαίρι πετάει και πάλι στον… Θεό. Κι επειδή «νιάου νιάου στα κεραμίδια» δεν μπορεί να κάνει κάποιος σκύλος που γνωρίζει ξένες γλώσσες, αλλά ένας ανήσυχος κεραμιδόγατος, καλό θα ήταν οι ιθύνοντες να κινηθούν γρήγορα, παραγωγικά και αποτελεσματικά.
Άρδευση στα χωράφια
Κι επειδή το νερό δεν είναι πολύτιμο μόνο για να το πίνουμε για να επιβιώσουμε ή για να πλυθούμε και να μην πάθουμε χολέρα, αλλά είναι απολύτως καθοριστικό για τη γεωργία, καλό θα ήταν να θυμηθούμε τι είχε πει πριν από μόλις μερικά χρόνια ο Μάκης Βορίδης, ως πρώτος χρονολογικά υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων των κυβερνήσεων Μητσοτάκη. Μιλώντας, λοιπόν, σε εκδήλωση του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, που είχε πραγματοποιηθεί στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, είχε αποκαλύψει ότι ο ίδιος είχε συζητήσει με τον τότε και σημερινό πρωθυπουργό ότι μετά την ολοκλήρωση των οδικών αξόνων της χώρας, που επί δεκαετίας απορροφούσαν μεγάλο κομμάτι των κοινοτικών κονδυλίων που αναλογούσαν στην Ελλάδα, έφτασε η ώρα για την κατασκευή ενός μεγάλου αρδευτικού δικτύου, που θα υποστηρίξει την γεωργική παραγωγή. Με τη συγκεκριμένη ιδέα -ή αν θέλετε πρόταση- δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Αλλά ακόμη κι αν κάποιος ήθελε να διαφωνήσει -πράγματα απίθανο- δεν μπορεί να το κάνει, διότι η σαφής και συγκεκριμένη αυτή πρόταση δεν ξανακούστηκε ποτέ, τουλάχιστον δημόσια. Και είναι, μάλλον, απίθανο να συζητήθηκε σε οποιοδήποτε άλλο επίπεδο, διότι με κάποιον τρόπο θα μαθευόταν. Σήμερα στο συγκεκριμένο υπουργείο βρίσκεται ο εκ Καρδίτσης καταγόμενος και εκλεγόμενος Κώστας Τσιάρας. Ο άνθρωπος είναι γιατρός, αλλά έχοντας γεννηθεί στην καρδιά του κάμπου σίγουρα γνωρίζει και -κυρίως- καταλαβαίνει τα αγροτικά ζητήματα. Μήπως να ξαναέβλεπε το θέμα των αρδευτικών δικτύων. Λέμε, μήπως; Διότι είναι βέβαιον ότι για τέτοιες δράσεις λεφτά υπάρχουν και είναι πολλά.
Το… νεράκι της Χαλκιδικής
Ήταν να μην καλοκαιριάσει, και όπως φαίνεται για μία ακόμη χρονιά στη Χαλκιδική κάτοικοι, επισκέπτες και τουρίστες λένε το νερό… νεράκι. Μάλιστα τα Σαββατοκύριακα, όπως επιβεβαιώνουν άνθρωποι που βρίσκονται στην περιοχή, πραγματοποιούνται μικρές προγραμματισμένες διακοπές νερού, γεγονός που εν μέσω καύσωνα μόνον εκνευρισμό και ανησυχία δημιουργεί, αφού οι παροικούντες την περιοχή νιώθουν να είναι «στο ίδιο έργο θεατές» για μία ακόμη χρονιά. Και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που το νερό είναι απαραίτητο για τη λειτουργία των τριών βασικών κλάδων της οικονομίας της Χαλκιδικής. Του τουρισμού, της γεωργίας και της μεταλλευτικής δραστηριότητας. Λύση στο διαχρονικό πρόβλημα θα μπορούσε να δώσει το φράγμα του Χαβρία, το οποίο παραμένει παγωμένο. Έτσι κι αλλιώς από τη στιγμή που θα ξεκινήσει -εάν και όποτε ξεκινήσει- απαιτούνται πέντε χρόνια για την ολοκλήρωσή του, οπότε μιλάμε για το… βαθύ μέλλον. Τι και αν οι αυτοδιοικητικοί, οι κάτοικοι και οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στις περιοχές της Χαλκιδικής κρούουν το κώδωνα του κινδύνου για το συγκεκριμένο -σοβαρότατο- ζήτημα; Φωνή βοώντος εν τη ερήμω! «Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει» λένε οι Θεσσαλονικείς κι έχουν δίκιο. Μόνο που καθώς περνούν τα χρόνια η συγκεκριμένη κουβέντα, που είναι, πλέον, πανελλήνιο και… συμπαντικό σλόγκαν, μοιάζει καταδικασμένη να ανάγεται στο… παρελθόν!
Η Δημοκρατία στη Θεσσαλονίκης
Ολοκληρώθηκε ο σχεδιασμός για τη Γιορτή Αποκατάστασης της Δημοκρατίας που θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στον δήμο Θεσσαλονίκης. Τα 50 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την πτώση της δικτατορίας, συμπίπτουν με τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο -πρόκειται για τρία μείζονα γεγονότα που συνέβησαν εντός του ίδιου ιστορικού πλαισίου. Έτσι ο δήμος αποφάσισε να διοργανώσει στις 22 Ιουλίου μια γιορτή στο αμφιθέατρο του δημαρχιακού μεγάρου. Τον όλο σχεδιασμό και τις επαφές ανέλαβε από την πρώτη στιγμή και έτρεξε όλο το προηγούμενο διάστημα ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού Βασίλης Γάκης. Μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα δοθεί μια συναυλία με ελεύθερη είσοδο στην οποία θα ακουστούν γνωστά τραγούδια των Θεοδωράκη, Λοϊζου, Ξαρχάκου και Σαββόπουλου, δηλαδή πάνω κάτω τα τραγούδια που αποτέλεσαν το σάουντρακ των πρώτων ημερών, εβδομάδων και μηνών της μεταπολίτευσης.
Λεφτά έναντι… Flyover
Για σημαντική επιβάρυνση του δημοτικού οδικού δικτύου εξαιτίας των εργασιών του Flyover μίλησε ο δήμαρχος Παύλου Μελά Δημήτρης Ασλανίδης, διεκδικώντας μάλιστα οικονομική ενίσχυση του δήμου του προκειμένου να αποκατασταθούν και να βελτιωθούν οι δρόμοι. Όπως θα λέγαμε «λεφτά έναντι FlyOver». Την κατάσταση που επικρατεί στον δήμο, από τότε που ξεκίνησαν οι εργασίες, περιέγραψε ο δήμαρχος στην ευρεία σύσκεψη του Συντονιστικού Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στο ΥΜΑΘ. Μάλιστα, όπως ανέφερε, ο δήμος πληρώνει καθημερινά βαρύ φορτίο. Όπως εξήγησε ο κ. Ασλανίδης, από τον δήμο του ξεκινούν οι εργασίες και το οδικό δίκτυο της περιοχής είναι μονίμως στο «κόκκινο». Παράλληλα, ζήτησε τη δημιουργία και την αναβάθμιση εναλλακτικών κάθετων δρόμων που θα συνδέουν την Ευκαρπία με το Φίλυρο και την Πολίχνη με τα Πεύκα, στη λογική αποσυμφόρησης της περιφερειακής και της εξυπηρέτησης των μετακινήσεων σε κάποιο βαθμό.