Skip to main content

Ο Αγγελούδης και ο δημόσιος χώρος της Θεσσαλονίκης και το τοπικό ΠΑΣΟΚ ως ανάχωμα στον κεντρικό μύλο

Η νομιμότητα το όπλο του δημάρχου Θεσσαλονίκης για το χάος στους δημόσιους χώρους και την εικόνα της πόλης. Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη και η ειδοποιός διαφορά με τα κεντρικά. Ξεπέρασαν την κρίση στον δήμο Δέλτα, έστω και προσωρινά

- Νομιμότητα, ευταξία, διαλέγετε και παίρνετε, όποια από τις λέξεις σάς αρέσει, αφού η ουσία είναι η ίδια όταν μιλάμε για τον δημόσιο χώρο και τις παραβάσεις σε αυτόν, που στη Θεσσαλονίκη είναι ένα διαχρονικό ζήτημα. Ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνον στη βιτρίνα της πόλης, δηλαδή στο κέντρο της, αλλά κάθε γειτονιά. Αυτές τις δυο λέξεις χρησιμοποίησαν τα τελευταία χρόνια οι δυο δήμαρχοι (την πρώτη ο Στέλιος Αγγελούδης, τη δεύτερη ο Κωνσταντίνος Ζέρβας) για να σηματοδοτήσουν το πρόβλημα, το οποίο και οι δυο ιεράρχησαν ψηλά στην ατζέντα τους. Τα αποτελέσματα μέχρι σήμερα πενιχρά. Η παραβατικότητα και οι συμπεριφορές που «βιάζουν» τον δημόσιο χώρο μοιάζουν με Λερναία Ύδρα. Χτες στη συνέντευξη τύπου του ο κ. Αγγελούδης ανακοίνωσε και σειρά μέτρων «καταστολής», αλλά και έναν προγραμματισμό πρωτοβουλιών από την πλευρά του δήμου, ώστε να μπει μια τάξη στο χάος, το οποίο για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους είναι απότοκο της στρεβλής νοοτροπίας που έχουμε ως μέλη μιας κοινωνίας να συμπεριφερόμαστε στον δημόσιο χώρο χειρότερα κι από τον σκουπιδοτενεκέ του σπιτιού μας. Ελπίζω ο δήμαρχος να πετύχει εκεί που στο παρελθόν μετρούσαμε αποτυχίες, πλην κάποιων εξαιρέσεων. Τι θα χρειαστεί; Επιμονή και αφοσίωση στον στόχο και μετρήσιμα αποτελέσματα. Και κάτι επιπλέον: Βοήθεια και στενή συνεργασία των υπολοίπων φορέων, δημόσιων και ιδιωτικών. Ένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει. Όλοι μαζί κάτι θα κάνουμε.

- Στο ΠΑΣΟΚ επέστρεψαν στις παλιές συνήθειες. Μια εσωτερική συζήτηση γίνεται δημοσίως κι έτσι η εσωστρέφεια είναι το κυρίαρχο που εξωτερικεύεται. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, διότι το έργο το έχουμε δει ξανά και ξανά κι όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ. Οι «παρατηρήσεις» Διαμαντοπούλου και Γερουλάνου έχουν αποδέκτη τον Νίκο Ανδρουλάκη. Και η εικόνα που βγάζει προς τα έξω το ΠΑΣΟΚ είναι μια μπάντας που άλλο τραγούδι λέει ο τραγουδιστής, άλλο ρυθμό παίζει ο μπασίστας και σε άλλο χορεύουν τα μπαλέτα. Καλώς ή κακώς τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων μετά και την κομβική ομιλία Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ δεν έδειξαν κάποια σοβαρή ανάκαμψη και όση καχυποψία και να υπάρχει για τις δημοσκοπήσεις, την ίδια γεύση παίρνουν και τα στελέχη από την κοινωνία. Δεν έγινε το μπαμ... Θα χρειαστεί πολλή δουλειά στη βάση και στην κοινωνία, λέει στέλεχος του ΠΑΣΟΚ από τη Θεσσαλονίκη. Αλήθεια είναι αυτό, όπως αλήθεια είναι ότι ο κ. Ανδρουλάκης έχει το κόμμα σε κίνηση. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη και στη Βόρεια Ελλάδα. Να επισημάνω δε ότι στον δικό μας μικρόκοσμο μια σειρά στελεχών του κομματικού μηχανισμού, αλλά και οι δυο εκ μεταγραφής βουλευτές (Ράνια Θρασκιά και Πέτρος Παππάς) κάνουν σκληρή δουλειά και στοχευμένη για να αποκτήσει το κόμμα φωνή και καλή εικόνα στην τοπική κοινωνία. Αν αυτό αρκεί δεν γνωρίζω, αλλά σε ό,τι αφορά την περιοχή δεν μπορεί το τοπικό δυναμικό να κάνει κάτι περισσότερο. Εκδηλώσεις, περιοδείες, παρεμβάσεις και επικοινωνία των θέσεων του κόμματος παντού. Ακόμα και στα ζητήματα πολιτικής. Και μάλιστα με θεσμικό και σοβαρό τρόπο. Δίνω το παράδειγμα του γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής Α' Θεσσαλονίκης, Ευρυβιάδη Ελευθεριάδη, ο οποίος σε ανάρτησή του αναφέρει: «Ακούγεται τετριμμένο αλλά εν όψει του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής, όποτε και αν γίνει, πρέπει να ανοίξει ένας σοβαρός ποιοτικός διάλογος με τα εξής χαρακτηριστικά: Ενιαίο πολιτικό αφήγημα, θεσμική οργανωτική κατοχύρωση του κόμματος, συγκεκριμένη ιδεολογική τοποθέτηση. Μακριά από ονοματολογίες, επιλέγουμε ποια κοινωνικά στρώματα και τάξεις εκφράζουμε, ξαναφτιάχνουμε θεσμικό κόμμα». Μένω στο «όποτε και αν γίνει» (επειδή παραπολιτική στήλη είμαστε...), αλλά η ανάρτηση είναι ενδεικτική για το γεγονός ότι τον τόνο τον δίνει πάντα η ηγεσία και τα κεντρικά στελέχη. Θέλοντας και μη...

- Μια που αναφέρθηκα στα τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο περιφερειακό συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, Χρήστος Παπαστεργίου, είναι από εκείνους που τρέχουν πολύ και με μεθοδικότητα για να αναδείξει τη διαφοροποίηση του ΠΑΣΟΚ και τον αντιπολιτευτικό του λόγο σε όλη την Κεντρική Μακεδονία. Δείγμα των προθέσεων του ιδίου να διεκδικήσει εκ νέου την Περιφέρεια, κι όχι να μεταπηδήσει στη λίστα του ΠΑΣΟΚ για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Ο κ. Παπαστεργίου μόνο τις τελευταίες μέρες μετέβη στο Κιλκίς προκειμένου να συμμετέχει στις διαμαρτυρίες των κατοίκων του Πολυκάστρου για τον άξονα Χαλάστρας – Ευζώνων, θέμα που είχε σηκώσει από την προηγούμενη περιφερειακή θητεία ακόμα, και επίσης ανέλαβε την πρωτοβουλία να συζητηθεί το θέμα της νέας διοίκησης της ΔΕΘ και του αποκλεισμού τοπικών φορέων από αυτό, στο περιφερειακό συμβούλιο. Απαντήσεις έχουμε και στα δυο, από την κυβέρνηση, που είναι και η αρμόδια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η δουλειά του πάει στράφι. Για τον δρόμο η κυβέρνηση έχει απαντήσει ότι συνδέεται με τις αλλαγές στην «Εγνατία Οδός ΑΕ», που θα γίνουν στο τέλος του έτους, ενώ για τη νέα διοίκηση της ΔΕΘ αποφασίστηκε να συμμετέχουν η Περιφέρεια και ο δήμος και όπως όλα δείχνουν θα κλείσει το θέμα πριν το τέλος της εβδομάδας. Πιστολιές στον αέρα; Όχι θα απαντούσα. Αντιπολίτευση ουσίας και στοχευμένη και κυρίως το ΠΑΣΟΚ μέσα στα θέματα της τοπικής επικαιρότητας. Ε δεν το καταφέρνουν και πολλοί άλλοι...

- Η δήμαρχος Δέλτα, Γερακίνα Μπισμπινά, με πυγμή θα έλεγα, ξεπέρασε την κρίση που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί στο εσωτερικό της παράταξής της και στη διοίκηση συνολικά με επιτυχία. Ο δήμος έχει νέο πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου και δυο νέους αντιδημάρχους, που αναλαμβάνουν περισσότερες ευθύνες από αυτές που είχαν, αλλά σημασία έχει ότι ο δήμος διοικείται και η δημοτική αρχή προχωράει. Πώς; Θα δείξει. Προς το παρόν η κρίση περιορίστηκε και τα στελέχη της διοικούσας παράταξης που βγήκαν απέναντι δεν πέρασαν κιόλας από την άλλη πλευρά... Η πλειοψηφία παραμένει ισχυρή βάσει αριθμών και μπορεί η ενότητα να μην είναι αυτό που λέμε αρραγής, αλλά φαίνεται να μην είναι και εύθραυστη. Εγώ πάλι λέω ότι η εξουσία ενώνει, λειτουργώντας σαν συγκολλητική ουσία. Τα υπόλοιπα (γιατί υπάρχουν υπόλοιπα) ας προσπαθήσουν να τα βρουν μεταξύ τους. Αν θέλουν να προσπαθήσουν...