Αρκετά έντονη ήταν η κίνηση στην αγορά της Θεσσαλονίκης την πρώτη εβδομάδα των θερινών εκπτώσεων. Οι έμποροι που συνήθως γκρινιάζουν εμφανίζονται αυτή τη φορά σχετικά ικανοποιημένοι, κυρίως όσοι δραστηριοποιούνται στο ιστορικό εμπορικό κέντρο. Αλλά τα δύσκολα αρχίζουν τώρα. Η πόλη σιγά σιγά αδειάζει και μάλιστα πολύ περισσότερο απ’ ότι συνέβαινε τέτοιες ημέρες τα πολλά τελευταία χρόνια. Αν εξαιρέσουμε το περσινό καλοκαίρι, όταν λόγω των πολιτικών εξελίξεων και των δραματικών διαπραγματεύσεων για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη, οι διακοπές των περισσοτέρων Ελλήνων περιορίστηκαν δραματικά σε κάτι λίγες ημέρες στις αρχές Αυγούστου, τα τελευταία 25 τουλάχιστον χρόνια η Θεσσαλονίκη συντονίζονταν απολύτως με την Αθήνα και την υπόλοιπη Ευρώπη. Το πρώτο 20ήμερο του Αυγούστου νέκρωναν τα πάντα, ενώ αντίθετα ο ζεστός Ιούλιος ήταν ένας σχεδόν κανονικός μήνας. Φέτος η μεγάλη πίεση –και το περσινό… καψώνι- οδήγησαν πολλούς Θεσσαλονικείς να επιλέξουν για διακοπές τον Ιούλιο, επαναφέροντας –κατά κάποιο τρόπο- την πόλη στους ρυθμούς που είχε μέχρι τη δεκαετία του 1980.
Για δεκαετίες μέχρι το 1990 ο Ιούλιος ήταν ο μήνας των διακοπών στη Θεσσαλονίκη. Το γεγονός ότι η Διεθνής Έκθεση ξεκινούσε στις αρχές Σεπτεμβρίου και αφορούσε περίπου όλους στην πόλη. Πρωτίστως τα ξενοδοχεία, την αγορά και τους χώρους εστίασης και διασκέδασης. Αλλά και τους απλούς Θεσσαλονικείς, οι οποίοι συχνά φιλοξενούσαν στα σπίτια τους συγγενείς και φίλους, που ήθελαν να ζήσουν από κοντά την εμπειρία της ΔΕΘ. Τα μεγάλα περίπτερα, τα πρωτοποριακά εκθέματα, τη μαύρη μπύρα, τα σάντουιτς με το βραστό λουκάνικο, τα ακροβατικά, το λούνα παρκ και το φεστιβάλ τραγουδιού. Έτσι από τις αρχές Αυγούστου οι περισσότεροι βρίσκονταν στα πόστα τους για να προετοιμαστούν για το μεγάλο γεγονός, το οποίο όντως έδινε ώθηση στην οικονομία της πόλης για τον επερχόμενο χειμώνα.
Στη δεκαετία του 1990 η υποχώρηση της εμβέλειας της ΔΕΘ και η ταυτόχρονη υποβάθμιση της οικονομικής σημασίας του θεσμού για τη Θεσσαλονίκη –στην εποχή της δορυφορικής τηλεόρασης αρχικά και του Διαδικτύου στη συνέχεια δεν υπάρχουν και πολλά που να μη μπορεί να δει κάποιος από το σπίτι του- είχε σαφή επίπτωση στην συμπεριφορά των Θεσσαλονικέων σε σχέση με το χρόνο των διακοπών τους. Σιγά σιγά έγινε κατανοητό ότι πρέπει να υπάρχει συντονισμός με πελάτες, προμηθευτές, συνεργάτες και συναδέλφους, οι οποίοι στην υπόλοιπη Ελλάδα επέλεγαν για τις διακοπές τους κυρίως τον Αύγουστο. Έτσι οι πάντες συντονίστηκαν… ευρωπαϊκά, με τον Ιούλιο να εμφανίζει το δυναμισμό του Ιουνίου και να περιορίζει την καλοκαιρινή διάθεση στα σαββατοκύριακα.
Για πολλούς από τους παλαιότερους κατοίκους της πόλης η εξέλιξη αυτή δεν ήταν επιθυμητή. Πέρα από τη συνήθεια, είναι γνωστό ότι ο Ιούλιος είναι σε γενικές γραμμές ένας ζεστός μήνας. Οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες από τις αντίστοιχες του Αυγούστου, στον οποίο κυριαρχούν τα μελτέμια. Οι θάλασσες είναι ήρεμες και η μέρα παραμένει ακόμη αρκετά μεγάλη.
Η φετινή «επιστροφή στα παλιά», με τον Ιούλιο πρωταγωνιστή των διακοπών για τους Θεσσαλονικείς, ίσως είναι συγκυριακή. Ίσως, όμως, αποδειχθεί μονιμότερη. Έτσι κι αλλιώς στα χρόνια της κρίσης πολλά στην καθημερινότητα της Θεσσαλονίκης θυμίζουν κάτι από δεκαετία του 1980 και παλαιότερα. Αυτή η εξέλιξη πέραν των άλλων έχει και οικονομικές επιπτώσεις, για παράδειγμα στις θερινές εκπτώσεις, η ροή των οποίων αλλάζει και γίνεται εμφανώς εμπροσθοβαρής. Έτσι κι αλλιώς από σήμερα μέχρι τα μέσα Αυγούστου η πορεία τους εξαρτάται όλο και περισσότερο από την παρουσία Ελλήνων και ξένων επισκεπτών στη Θεσσαλονίκη.