Καλημέρα σας!
Μετά από δύο μήνες προεκλογικής περιόδου, από την οποία όπως είναι φυσιολογικό απουσίαζε η κυβερνητική δράση κι επομένως η σχετική κριτική, από σήμερα επιστρέφουμε στην… κανονικότητα. Η κυβέρνηση πιάνει από σήμερα δουλειά, από κοντά η αντιπολίτευση –έστω με ψαλιδισμένα τα φτερά-, αλλά και ο Τύπος, δουλειά του οποίου είναι να καταγράφει τις κινήσεις και τις αντιδράσεις, αλλά και να ασκεί κριτική. Περισσότερα για εκλογές μετά τον Δεκαπενταύγουστο –αυτοδιοικητικές- και μετά το Πάσχα του 2024 -ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου.
Ο λαϊκός τουρισμός της Θεσσαλονίκης
Η δημιουργία πολυτελών πεντάστερων ξενοδοχείων, η ενίσχυση των τουριστικών υποδομών, αλλά και το λίφτινγκ δια των ανακαινίσεων, στο οποίο προχωρούν ξενοδοχεία της πόλης, με πρόσφατο παράδειγμα το Holiday Inn στην οδό Μοναστηρίου, φαίνεται να πιάνουν τόπο, καθώς φέτος το καλοκαίρι, όπως λένε τόσο ξενοδόχοι όσο και άνθρωποι της εστίασης, η Θεσσαλονίκη αποτελεί πόλο έλξης για τους τουρίστες. Δεν είναι τυχαία η αυξημένη διεθνής επιβατική κίνηση κατά 15,8% τον Μάιο για τη Θεσσαλονίκη, ενώ και το πρώτο 15νθημερο του Ιουνίου ήταν άκρως θετικό. Ακόμη και τις καθημερινές, όπως για παράδειγμα τις Δευτέρες, που είθισται να είναι υποτονικές, η πόλη γίνεται, πλέον, πολύβουη, με τα εστιατόρια και τα καφέ της πόλης να γεμίζουν από επισκέπτες που θέλουν να απολαύσουν τις ομορφιές της Θεσσαλονίκης. Όσο, δε, για τα Σαββατόβραδα, τα καταστήματα εστίασης, ειδικά στην παραλία της πόλης, που αποτελεί και την καλύτερη «βιτρίνα» της, κατακλύζονται από τουρίστες, καθώς, πλέον, οι Θεσσαλονικείς επιλέγουν είτε τα εξοχικά τους ή αυτά των φίλων τους είτε έχουν ξεκινήσει τις διακοπές τους. Βέβαια, όπως λένε όλοι οι επαγγελματίες της φιλοξενίας, το πρόβλημα της ποιότητας και του οικονομικού επιπέδου των επισκεπτών της πόλης παραμένει καυτό, αφού από μόνο του το γεγονός ότι οι τιμές στα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης έναντι των αντίστοιχης κατηγορίας ξενοδοχείων της Αθήνας είναι φθηνότερες κατά 35% - 40% λέει πολλά. Αν όχι όλα… Δεν είπαν τυχαία τη Θεσσαλονίκη φτωχομάνα. Ούτε λαϊκή πόλη.
Τα… φαγανά κατοικίδια
Σκληρό budgeting φαίνεται πως πρέπει πλέον να κάνουν οι πολίτες που έχουν κατοικίδια, καθώς δεν έχουν τέλος οι ανατιμήσεις στις ζωοτροφές. Από το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία και μετά, οι τιμές σε όλα τα τρόφιμα για τα ζώα έχουν φτάσει στα ύψη και συνεχίζουν να ανεβαίνουν σταθερά, προκαλώντας τεράστιο πονοκέφαλο στους πολίτες που προσπαθούν να τα βγάλουν εις πέρας οικονομικά. Πολλοί είναι αυτοί που αναγκαστικά στρέφονται σε τροφές χαμηλότερης ποιότητας για να καταφέρουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοικίδιων τους, ενώ σε εξίσου μαύρη μοίρα βρίσκονται όσοι ταΐζουν τα αδέσποτα της γειτονιάς. Γι’ αυτό πολλοί ζητούν μείωση του ΦΠΑ στις ζωοτροφές, που ανέρχεται αυτήν τη στιγμή στο 24%, αλλά κανείς δεν φαίνεται να ακούει. Έτσι κι αλλιώς όπως έχει πει ο Κ. Μητσοτάκης ούτε για τα τρόφιμα υπάρχει πλάνο μείωσης των έμμεσων φόρων, επειδή –όπως υποστηρίζει- θα πληγούν τα δημόσια ταμεία, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα ευνοηθούν οι καταναλωτές. Πάντως, το πρόβλημα για τα κατοικίδια, αλλά και για τα αδέσποτα, είναι ακόμη μεγαλύτερο από παλαιότερα, διότι την περίοδο της πανδημίας πολλές οικογένειες υιοθέτησαν ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους κυρίως εντός των σπιτιών να αυξηθεί σημαντικά. Μια βόλτα το απογευματάκι στην παραλία αρκεί για να πειστεί κανείς.
Η όαση Μπεζεστένι
Πολλοί Θεσσαλονικείς τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια προτιμούν την παραλία της πόλης είτε για να κάνουν τη βόλτα τους είτε για να πιούν ένα δροσιστικό κοκτέιλ σε κάποιο μπαράκι. Άλλοι πάλι επιλέγουν τα άνω ή τα κάτω Λαδάδικα κλπ. Όμως, μια ξεχασμένη γειτονιά στο κέντρο της πόλης, το Μπεζεστένι, αποτελεί κυριολεκτικά όαση. Μαγαζιά όπου μπορείς να φας και να πιεις, απολαμβάνοντας τις καλοκαιρινές βραδιές μακριά από τα γνωστά πολύβουα σημεία της πόλης. Τεράστιο πλεονέκτημα της περιοχής η ελάχιστη έως και μηδαμινή όχληση οχημάτων αλλά και η εντός κανονισμού ανάπτυξη των τραπεζοκαθισμάτων. Ακόμα και η ένταση της μουσικής στα καφέ μπαρ είναι σε χαμηλά ντεσιμπέλ προκειμένου να μην ενοχλείται ουδείς. Γενικά το όλο…πακέτο της περιοχής είναι απρόσμενα καλό για τη Θεσσαλονίκη, αν εξαιρέσει κανείς τη δυσκολία στο πάρκινγκ. Πολύ περισσότερο που εδώ και χρόνια σε άλλες περιοχές -κέντρου και μη- όπου υπάρχουν καταστήματα διασκέδασης βασιλεύουν τα υψηλά ντεσιμπέλ και τα απλωμένα τραπεζοκαθίσματα, δηλαδή η… ανομία.
Φορτοκεφορτώσεις και… Μαγιακόφσκι
Έναν αιώνα και βάλε πριν, εκεί στο 1922, στο σατιρικό του ποίημα με τίτλο «Οι παρασυνεδριαζόμενοι» ο Μαγιακόσφσκι κατέληγε ως εξής: «Ὤ, νά γινόταν / μιά συνεδρίαση ἀκόμα / γιά νά καταργηθούνε / ὅλες οἱ συνεδριάσεις!»… Αυτούς τους στίχους, αλλά από την ανάποδη, πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι αρμόδιοι για το ωράριο φορτοεκφορτώσεων στη Θεσσαλονίκη. Διότι αυτό που συμβαίνει με τις φορτοεκφορτώσεις, τόσο στο κέντρο όσο και περιφερειακά της πόλης είναι αδιανόητο και μάλλον προέκυψε από πολλές συνεδριάσεις των αντίστοιχων… παρασυνεδριαζόμενων, οι οποίοι κατέληξαν στο εξής αμίμητο: ψηφίζουμε έναν κανονισμό σε μια τελική μας συνεδρίαση, τα προβλέπουμε όλα, ώστε μετά να τα προσπεράσουμε όλα και να αφήνουμε τον καθένα να κάνει ό,τι τον βολεύει και όποτε τον βολεύει. Με δυο λόγια: ό,τι του γουστάρει. Κάπως έτσι ο καθένας σταματάει όπου θέλει και όποτε θέλει. Σε μεγάλους δρόμους και «υγρά κι ανήλιαγα στενά». Σε πεζοδρόμια και λεωφορειολωρίδες. Εννοείται με αναμμένα αλάρμ, τα οποία διεκδικούν τον τίτλο του διαβατηρίου της αυθαιρεσίας. Αξημέρωτα, μεσημέρι, βράδυ… Με μόνιμη δικαιολογία το μεροκάματο, που είναι σεβαστό αρκεί να υπάρχουν κανόνες. Διαφορετικά μπορούμε όλοι οι υπόλοιποι –ακολουθώντας τις προτροπές του Μαγιακόφσκι- να κάνουμε μια συνεδρίαση και να καταργήσουμε τις συνεδριάσεις, στις οποίες θεσπίστηκαν οι κανόνες για τις φορτοεκφορτώσεις, αφού έτσι κι αλλιώς δεν τηρούνται συστηματικά. Διότι –πέραν της τάξεως και όλων των άλλων- τη νύφη πληρώνουν τελικά οι οδηγοί που θα τύχει να βρεθούν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή και τα νεύρα τους… σαλπάρουν για Τόκιο!