Στην Ελλάδα διαχρονικά τα λόγια των πολιτικών –μη εξαιρουμένων των πρωθυπουργών- έχουν σχετική αξία. Τις πιο πολλές φορές αποδεικνύονται «κουβέντες του αέρα». Ακόμη και τις φορές που μετουσιώνονται σε πράξη σχεδόν πάντα γίνεται κάτι λιγότερο, κάτι μικρότερο, κάτι διαφορετικό. Εάν, μάλιστα, το φόντο προβολής των πολιτικών λόγων είναι η Θεσσαλονίκη, τότε το έργο αποκτά την γλυκόπικρη, όσο και άγρια ομορφιά ενός σπαγγέτι – γουέστερν. Οι πρωταγωνιστές ζουν ο καθένας στον κόσμο του, έχει τις επιδιώξεις του και όταν φεύγουν για να συνεχίσουν το δρόμο τους το χωριό παραμένει σκέτο ρημαδιό. Με το σαλούν σπασμένο, τον πιανίστα τρομαγμένο, τα παραθυρόφυλλα κλειστά, τους τοίχους σημαδεμένους από τις σφαίρες και το δρόμο σκαμμένο από τον καλπασμό των αλόγων.
Προχθές ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε τη δημιουργία παραρτήματος του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη, όπου ο ίδιος θα έρχεται μια φορά το μήνα για να εξετάζει επί τόπου τα θέματα της Βορείου Ελλάδος. Με το άκουσμα της είδησης πολλοί στη Θεσσαλονίκη δε χρειάστηκαν παρά κλάσματα του δευτερολέπτου για να βγάλουν συμπέρασμα. Έκαναν λόγο για «καθρεφτάκια στους ιθαγενείς», «ανέξοδες υποσχέσεις», «ανούσιες εξαγγελίες». Ακόμη και όσοι από τους παράγοντες της πόλης εμφανίζονται στις δημόσιες τοποθετήσεις τους μετριοπαθέστεροι, στις ιδιωτικές τους συζητήσεις είναι απαισιόδοξοι. Φτάνουν να μιλήσουν μέχρι και για κοροϊδία.
Πρόκειται για δικαιολογημένες επιφυλάξεις. Οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου τα τελευταία 40 χρόνια έχουν πει και υποσχεθεί πολλά για τη Θεσσαλονίκη. Έκαναν, όμως, ελάχιστα και συνήθως με μεγάλη καθυστέρηση. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας αφενός για διάφορα σοβαρότερα ζητήματα έχει αποδειχθεί αναξιόπιστος (Μνημόνιο, δημοψήφισμα, φόροι κ.λπ.), ενώ στη Θεσσαλονίκη έχει εμφανιστεί ως πρωθυπουργός του τελευταίους 18 μήνες δύο φορές –μία στις φυλακές Διαβατών και μία στην εκδήλωση για τα εγκαίνια κατασκευής του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου ΤΑΡ. Δεν έχει, δηλαδή, καν περπατήσει έστω για δύο λεπτά στους δρόμους της πόλης, ώστε όντας ντυμένος τον μανδύα της εξουσίας να αισθανθεί την αύρα των ανθρώπων, της κοινωνίας και της υγρασίας.
Από την άλλη η πολιτική είναι –μεταξύ άλλων- διαχείριση συμβόλων. Ως εκ τούτου η εξαγγελία για τη δημιουργία πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη έχει αξία. Το πόση είναι αυτή αξία θα αποδειχθεί στην πράξη. Είναι δεδομένο ότι εάν ο πρωθυπουργός τηρήσει την εξαγγελία και βρίσκεται μία ολόκληρη εργάσιμη ημέρα το μήνα στη Θεσσαλονίκη, ορισμένα ζητήματα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής θα προχωρήσουν πιο γρήγορα. Για τον απλούστατο λόγο ότι και ο ίδιος θα τα αντιλαμβάνεται καλύτερα, απευθείας από την πηγή, δηλαδή από τους ανθρώπους που αφορούν τα θέματα. Εάν η Ελλάδα ήταν επιχείρηση θα έμοιαζε με κάποια οικογενειακή μικρομεσαίου μεγέθους εταιρία, οι υποθέσεις της οποίας –ακόμη και οι μικρότερες- χρειάζονται καθημερινή εποπτεία από τον ιδιοκτήτη για να προχωρήσουν. Η εποχή κατά την οποία η χώρα θα εξελιχθεί σε Ανώνυμη Εταιρία –ίσως και πολυεθνικών δραστηριοτήτων-, ώστε να χρειάζεται έναν πρόεδρο κι έναν διευθύνοντα σύμβουλο να χαράσσουν στρατηγικές κατευθύνσεις και να δίνουν οδηγίες, που θα υλοποιεί το πιο κάτω σύστημα, απέχει ακόμη πολύ. Ίσως και αιώνες.
Ας περιμένουμε, λοιπόν, να διαπιστώσουμε τι θα κάνει στην πράξη ο Αλ. Τσίπρας με τη Θεσσαλονίκη. Αν και –για να λέμε και του στραβού το δίκιο- υπάρχουν λιγότερο εντυπωσιακοί, αλλά μάλλον περισσότερο ουσιαστικοί και αποτελεσματικοί τρόποι, για να δείξει ο Έλληνας πρωθυπουργός ότι αντιλαμβάνεται το πρόβλημα υπερσυγκεντρωτισμού που υπάρχει στη χώρα εις βάρος του Βορρά. Για παράδειγμα, το υφυπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, το υφυπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, όπως το λέμε… χαϊδευτικά. Η αναβάθμιση του σε υπουργείο -αν κάποιοι ενοχλούνται από το όνομα, ας το ξαναπούν υπουργείο Βορείου Ελλάδος- με σοβαρό προϋπολογισμό και πρακτικές αρμοδιότητες μπορεί να προσφέρει λύσεις σε ουσιαστικά θέματα. Από τον περιορισμό των συνεχών ταξιδιών στην Αθήνα, που σήμερα είναι υποχρεωμένες να κάνουν συχνά πυκνά σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις, οι οργανισμοί και οι φορείς της περιοχής για να διευθετήσουν το παραμικρό τους θέμα, μέχρι την πύκνωση του χρόνου, ώστε οι –συχνά απλώς γραφειοκρατικές- υποθέσεις να προωθούνται και να ολοκληρώνονται γρήγορα.
Τα προβλήματα της Βορείου Ελλάδος είναι πολλά. Όπως πολλοί είναι και οι τρόποι να τα προσεγγίσει κανείς. Η παρουσία του πρωθυπουργού σε μηνιαία βάση στη Θεσσαλονίκη είναι ένας από αυτούς, ίσως όχι ο πιο πρόσφορος και αποτελεσματικός. Σε κάθε περίπτωση η πολιτική βούληση είναι απαραίτητη. Αυτή τη βούληση ο κ. Τσίπρας διαβεβαιώνει ότι την έχει, εξ ου και το παράρτημα Μαξίμου κάπου στη Θεσσαλονίκη. Οι επόμενοι λίγοι μήνες θα δείξουν...