Καλημέρα σας!
Οι εκλογές πλησιάζουν. Όλες οι δημοσιογραφικές πληροφορίες συγκλίνουν ότι οι κάλπες θα στηθούν στις 9 Απριλίου και αν χρειαστούν δεύτερες, κάπου μέσα στον Μάιο. Η αλήθεια είναι ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, όσο γρηγορότερα γίνουν τόσο το καλύτερο. Διότι ακόμη κι αν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκης περί θεσμικής λειτουργίας της ελληνικής δημοκρατίας με εκλογές στο τέλος της τετραετίας είναι ειλικρινείς, το αφήγημα έχει καταρρεύσει στην πράξη. Τόσο οι δικές του κινήσεις, όσο και η καθημερινότητα του υπόλοιπου πολιτικού προσωπικού -των στελεχών κυβέρνησης και αντιπολίτευσης- δείχνουν ότι οι πάντες έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στην επόμενη ημέρα, μετά τις εκλογές. Το ίδιο ισχύει και στον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος ως απόλυτα εξαρτώμενος από την εκτελεστική εξουσία, δηλαδή την εκάστοτε κυβέρνηση, καθημερινά αδρανοποιείται όλο και περισσότερο. Όλοι συζητούν για το πότε θα γίνουν οι εκλογές, αν θα χρειαστούν δεύτερες, ποιος θα βγει πρώτος, με ποια διαφορά, ποιοι θα συνεργαστούν -αν θα συνεργαστούν- και τα σχετικά. Σε αυτό το κλίμα, περιθώριο για σοβαρή δουλειά επί του πεδίου δεν υπάρχει, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι ένας πρωθυπουργός θέλει να κάνει σοβαρή δουλειά μέχρι την τελευταία ημέρα. Αυτή την κατάσταση τη γνωρίζουν οι πάντες -μέχρι και ο Τσαβούσογλου το δήλωσε το Σαββατοκύριακο επισημαίνοντας ότι στους Έλληνες πολιτικούς προεκλογικά ασκούνται πιέσεις από τους πολίτες, τον λαό, την κοινή γνώμη. Οπότε προς τι οι καθυστερήσεις;
Οι αφίσες στους δρόμους
Φυσικά στις προεκλογικές περιόδους κορυφώνεται η δραστηριότητα των κομμάτων. Εντείνεται και ο πόλεμος της αφίσας, τουλάχιστον για όσους πιστεύουν ακόμη ότι το παιχνίδι κρίνεται στο πεζοδρόμιο – κυριολεκτικά. Κυρίως για τα κόμματα της Αριστεράς, που έχουν συνδυάσει τους πολιτικούς αγώνες με τις μαζικές κινητοποιήσεις και τα συναφή, κάτι που παραπέμπει απευθείας στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Αυτό, ασφαλώς, είναι δικαίωμα του κάθε κόμματος, του κάθε πολιτικού αρχηγού. Εκείνο που σίγουρα εκθέτει τους κομματικούς μηχανισμούς κάθε απόχρωσης είναι η πρακτική. Δύο παραδείγματα, στην ουσία ένα: Τις τελευταίες 20 ημέρες σε συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη μίλησαν δύο πολιτικοί αρχηγοί. Ο Αλ. Τσίπρας στο Ιβανώφειο και ο Δ. Κουτσούμπας στο Παλαι Ντε Σπορ. Προκειμένου οι εκδηλώσεις να γίνουν γνωστές και να υπάρξει προσέλευση, οι μηχανισμοί των δύο κομμάτων δεν αρκέστηκαν στη δική τους κινητοποίηση, αλλά ανάρτησαν αφίσες σε κολόνες ανά τη Θεσσαλονίκη, με τη μέθοδο του… σάντουιτς. Αντιαισθητικό το θέαμα, αλλά ας πούμε ότι η συγκεκριμένη πρακτική εξυπηρετεί μία σκοπιμότητα ανώτερη της… αισθητικής. Το γεγονός, όμως, ότι 15 – 20 ημέρες από τότε που έγιναν οι δύο εκδηλώσεις και οι αφίσες παραμένουν σε πολλές κολόνες (οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε τραβήχτηκαν χθες στο Βαρδάρι και στο δρόμο Θεσσαλονίκης – Θέρμης- στη Θεσσαλονίκη σημαίνει δύο πράγματα.
Πρώτον, ότι αυτοί που τις έβαλαν ενδιαφέρονταν μόνο για να τις βάλουν και παραμένουν πλήρως αδιάφοροι για το εάν και ποιος θα τις αποσύρει προς ανακύκλωση. Δεύτερον, ότι οι Δήμοι –και με το δίκιο τους- δεν αντιμετωπίζουν το θέμα ως προτεραιότητα. Και πολύ καλά κάνουν, διότι στους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τους κάδους απορριμμάτων οι δουλειές των δήμων είναι πολύ περισσότερες και πολύ πιο σοβαρές από το να κατεβάζουν αφίσες, οι οποίες έτσι κι αλλιώς αναρτήθηκαν παράνομα. Όσοι όμως (υποτίθεται ότι) κόπτονται για το περιβάλλον, την ανακύκλωση και κυρίως για τη νομιμότητα, αλλά και την οργανωτική τους επάρκεια, είναι εκτεθειμένοι. Διότι στην πραγματικότητα κανείς δεν μπορεί να μιλάει με αξιοπιστία για τίποτα, όταν στην καθημερινότητά του εφαρμόζει τα ακριβώς αντίθετα. Το πιθανότερο, βέβαια, είναι ότι τέτοιου είδους… λεπτομέρειες δεν τους αφορούν, εθισμένοι όπως είναι στον αμοραλισμό της καθημερινής κομματικής δουλειάς, που έχει στον πυρήνα της τη λογική «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Θαύμα αλληλεγγύης στα συντρίμμια
Έχουν απόλυτο δίκιο όσοι εκτιμούν ότι το επόμενο στάδιο μετά τις πρώτες ημέρες της οδύνης στους σεισμόπληκτους της Τουρκίας και της Συρίας θα είναι εξαιρετικά δύσκολο. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ήδη οι τεράστιες ποσότητες ανθρωπιστικής βοήθειας που έχουν φτάσει στην Τουρκία είναι αδύνατον να διανεμηθούν, καθώς το πρόβλημα των logistics φαντάζει αξεπέραστο. Γι’ αυτό οι διπλωματικές αρχές της Τουρκίας συνεννοούνται με τους φορείς χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο -της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης- για να σταματήσουν σε αυτή τη φάση τη συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και φαρμάκων. Διότι ποιο είναι το νόημα μιας προσφοράς αν δεν μπορεί να φτάσει στους παραλήπτες; Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρωί του Σαββάτου κυκλοφόρησε ανακοίνωση Επιμελητηρίου που αναφέρει επί λέξη: «Μετά από επικοινωνία που είχε (το Επιμελητήριο) με τις Πρεσβείες των πληττόμενων χωρών (Τουρκίας και Συρίας), σας ενημερώνει ότι λόγω υπερβολικά μεγάλης και συγκινητικής προσφοράς σταματά, προς το παρόν, η συγκέντρωση αγαθών, λόγω μεγάλου όγκου ποσοτήτων που έχουν συγκεντρωθεί στους αποθηκευτικούς χώρους». Όπως κι αν το δει κανείς -τόσο από την θετική, όσο και από την αρνητική του πλευρά- πρόκειται για θαύμα αλληλεγγύης.
Διαφωνία κορυφής στο ΑΠΘ
Μία διαφωνία κορυφής στο ανώτερο δυνατό επίπεδο βρίσκεται αυτή την περίοδο σε εξέλιξη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα ο πρύτανης Νίκος Παπαϊωάννου βρίσκει πλέον απέναντι τους τέσσερις αντιπρυτάνεις (Χαράλαμπο Φείδα, Στράτο Στυλιανίδη, Ανδρέα Γιαννακουδάκη, Δημήτρη Κωβαίο) για τη διαχείριση τόσο του Ταμείου Δασών, το οποίο κατέχει τις εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων του ΑΠΘ στον Ταξιάρχη Χαλκιδικής και στο Περτούλι Τρικάλων, όσο και του Ταμείου Αγροκτήματος του ΑΠΘ, που βρίσκεται πλησίον του αεροδρομίου «Μακεδονία», όπου εξετάζεται η μεταφορά της Ιατρικής Σχολής, αλλά και κάποιου τύπου αξιοποίηση real estate. Σύμφωνα με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για την αναδιοργάνωση των πανεπιστημίων, τα δύο αυτά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου θα έπρεπε μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2022 να καταργηθούν και να ενσωματωθούν διοικητικά και οργανωτικά απευθείας στο ΑΠΘ. Κάτι που δεν έχει γίνει παρά την επιθυμία του πρύτανη. Ο διοικητικός μηχανισμός του ΑΠΘ εμφανίζει διάφορα γραφειοκρατικού τύπου εμπόδια για την ολοκλήρωση της πρόβλεψης του νόμου, με αποτέλεσμα το υπουργείο Παιδείας να δώσει παράταση μέχρι 30 Ιουνίου 2023. Κοινή πρόταση των τεσσάρων αντιπρυτάνεων, οι οποίοι μαζί με τον πρύτανη αποτελούν το πρυτανικό συμβούλιο, είναι να μην πειθαρχήσει το ΑΠΘ και να ζητήσει από την κυβέρνηση την τροποποίηση του σχετικού άρθρου, ώστε τα πράγματα να μείνουν ως έχουν. Η θέση του κ. Παπαϊωάννου είναι δύσκολη όχι μόνο επειδή βρίσκει απέναντι τους τέσσερις πιο στενούς του συνεργάτες στη διοίκηση του Πανεπιστημίου. Αλλά κι επειδή λόγω της έντονης φημολογίας για εμπλοκή του στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας δυσκολεύεται να σταθεί -ειδικά τώρα- απέναντι σε κυβερνητικές αποφάσεις.
Υποψήφιοι πρυτάνεις στις εκλογές του Μαΐου
Στο μεταξύ την προσεχή Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου η πρυτανεία του ΑΠΘ αναμένεται να προκηρύξει τις προσεχείς πρυτανικές εκλογές. Σύμφωνα με τον νόμο σε δύο μήνες -δηλαδή μέχρι τις 24 Απριλίου- θα πρέπει να δηλώσουν οι ενδιαφερόμενοι τις υποψηφιότητές τους και οι εκλογές να διεξαχθούν σε ένα μήνα, δηλαδή στις 24 Μαΐου. Εάν λόγω ειδικών συνθηκών -για παράδειγμα των εθνικών εκλογών- κριθεί αναγκαίο, οι πρυτανικές μπορεί να μετατεθούν για λίγες εβδομάδες. Σε κάθε περίπτωση τον Ιούλιο θα υπάρχει νέα διοίκηση στο ΑΠΘ, καθώς -σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα- ο Ν. Παπαϊωάννου δεν θα επιδιώξει δεύτερη θητεία, αφού θα… μεταπηδήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το βέβαιον είναι ότι ανάμεσα στους υποψηφίους πρυτάνεις θα είναι δύο από τους σημερινούς αντιπρυτάνεις, ο Στράτος Στυλιανίδης και ο Χαράλαμπος Φείδας -οι δύο άλλοι αποκλείονται λόγω ορίου ηλικίας-, αλλά και ο καθηγητής Οικονομικών Γρηγόρης Ζαρωτιάδης. Πιθανότατα και πολλοί ακόμη…