Στο ένατο επεισόδιο του vidcast «Αστικές Κλήσεις», καλεσμένος είναι ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ηθοποιός, σκηνοθέτης και μία από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και της τηλεόρασης. Η συζήτηση κινείται ανάμεσα στην τέχνη, τη φιλοσοφία και τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα, με τον ίδιο να μιλά με πάθος, χιούμορ και αυτοσαρκασμό για τη ζωή του στη σκηνή αλλά και έξω από αυτήν.
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης εξηγεί γιατί πιστεύει στο μαζικό θέατρο: στο θέατρο που απευθύνεται σε όλους, όχι σε μια ελίτ θεατών ή διανοουμένων. Αναφέρεται στη δική του «υποκριτική αγωγή», στη σημασία της πράξης πάνω στη σκηνή και στη βαθιά πειθαρχία που χρειάζεται για να γεννηθεί η αυθεντική συγκίνηση. «Αν πετύχω το 80% από αυτά που έχω σκεφτεί, έχω κερδίσει», λέει χαρακτηριστικά.
Μιλώντας για την πορεία του, θυμάται τα πρώτα του βήματα στην Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» στη Θεσσαλονίκη, το πώς μαγεύτηκε από την ενέργεια της σκηνής και πώς ένα τυχαίο casting στην Αθήνα καθόρισε τη μετέπειτα καριέρα του. Επιστρέφει με νοσταλγία στις εποχές που «τρώγαμε ψωμοτύρι αλλά είχαμε όραμα» και συγκρίνει το τότε με το σήμερα, όπου «όλα έχουν γίνει πληροφορία χωρίς σκέψη και χωρίς βάθος».
Η κουβέντα αγγίζει και τη σχέση ηθοποιού και πολιτικού: δύο κόσμοι που, όπως σχολιάζει με οξυδέρκεια, μοιάζουν πολύ, με τη διαφορά ότι «εμείς οι ηθοποιοί δεν είμαστε επικίνδυνοι». Ο ίδιος δεν διστάζει να μιλήσει για την απουσία πολιτιστικής πολιτικής, για την ανάγκη στήριξης του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και για το πώς ο καλλιτέχνης οφείλει να παραμένει ερευνητής, να εξελίσσεται διαρκώς και να μη συμβιβάζεται ποτέ.
Με φιλοσοφική διάθεση, υποστηρίζει ότι η κοινωνία έχει ανάγκη να επιστρέψει στη φιλοσοφία: «Η φιλοσοφία γέννησε την ψυχολογία, την κοινωνιολογία, ακόμα και το AI. Πρέπει να ξαναμπούμε εκεί». Μιλά για την εκπαίδευση, τη συγκριτική μάθηση, τον ρόλο της τέχνης στη διαμόρφωση της σκέψης και τονίζει πως η ζωή σήμερα αντιμετωπίζεται ψυχιατρικά, ενώ θεωρεί πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται φιλοσοφικά.
Από τον Caveman μέχρι τη Virginia Woolf, αναλύει τι σημαίνει να μεταμορφώνεσαι για μήνες σε έναν ρόλο, πώς κάθε χαρακτήρας αφήνει μέσα σου ένα κομμάτι του, και γιατί η κωμωδία είναι πάντα μια τραγική υπόθεση. «Η μοντέρνα κομμωδία στηρίζεται στην τραγική ύπαρξη», σημειώνει, «γι' αυτό και χρειάζεται σοβαρότητα για να κάνεις τους άλλους να γελάσουν».
Οι «Αστικές Κλήσεις» συνεχίζουν έτσι τον διάλογο γύρω από την τέχνη, την κοινωνία και τη συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου, μέσα από τη φωνή ενός καλλιτέχνη που παραμένει ανήσυχος, απαιτητικός και βαθιά ανθρώπινος.
Δείτε εδώ το νέο επεισόδιο με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη: