Skip to main content

Οι διαφωνίες των σεισμολόγων και ένα πόρισμα στο Νοσοκομείο Παπανικολάου που αναζητείται

Tο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας που καλύπτει κάθε… τρύπα του ελληνικού δημοσίου και γιατί οι καταναλωτές επιστρέφουν στα κρεοπωλεία της γειτονιάς

Καλημέρα σας!

Στους πολλούς εμφυλίους –πολιτικούς, κομματικούς, επαγγελματικούς, επιστημονικούς κλπ.- που ζει συνέχεια η Ελλάδα ανά τους αιώνες, από αυτή την εβδομάδα θα συμπεριλαμβάνεται, πλέον, και ο εμφύλιος των σεισμολόγων. Τις τελευταίες ημέρες, μετά τις δύο ισχυρότατες σεισμικές δονήσεις της Δευτέρας, που προκάλεσαν χιλιάδες ανθρώπινα θύματα και τεράστιες υλικές καταστροφές στην Τουρκία και τη Συρία, οι Έλληνες σεισμολόγοι ξεσπαθώνουν οι μεν εναντίον των δε. Οι μεν είναι όσοι θεωρούν ότι ο σεισμός της Δευτέρας είναι πολύ μακριά από την Ελλάδα και δεν θα επηρεάσει τη σεισμικότητα στη χώρα μας. Οι δε είναι όσοι με αφορμή τους σεισμούς των 7,8 και 7,5 ρίχτερ στην Τουρκία βρήκαν την ευκαιρία να θυμίσουν, να υπενθυμίσουν και να υπογραμμίσουν ότι και στην Ελλάδα μπορεί να συμβούν σεισμικά γεγονότα ανάλογου μεγέθους. Αλλά και να σημειώσουν πως ίσως να έχει ανοίξει το χρονικό παράθυρο με βάθος έναν ή δύο αιώνες που ένας μεγάλος σεισμός θα γίνει στη χώρα μας. Πρόκειται για ένα σκληρό εμφύλιο εντυπώσεων, ο οποίος γίνεται με το σύνηθες επιστημονικό στιλ. Δηλαδή τα βέλη είναι δηλητηριώδη στα όρια της… απαξίωσης του αντιπάλου, αλλά εκφράζονται με την ηπιότητα που σηματοδοτεί η νηφαλιότητα ενός επιστήμονα που κατέχει καλά το αντικείμενό του. Χωρίς κραυγές, αλλά με ψιθύρους. Όπως ακριβώς συνέβη μόλις λίγες ημέρες πριν με τους μετεωρολόγους, οι οποίοι διαφωνούσαν για το βάθος χρόνου των καιρικών προβλέψεων, αλλά και για το αν θα χιονίσει στην Αθήνα, ποια μέρα ακριβώς και με τι ένταση. Μόνο που οι σεισμολόγοι οφείλουν να είναι πιο προσεκτικοί και περισσότερο μετριοπαθείς διότι ο σεισμός δεν είναι ένα χιονάκι που θα περάσει. Ο σεισμός είναι φυσικό φαινόμενο που προκαλεί φόβο και τρόμο στους περισσότερους ανάμεσά μας. Έτσι κι αλλιώς πρόβλεψη σεισμών δεν υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει στο ορατό μέλλον.  

Η διαμάχη για το ΒΑΝ

Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που οι επιστημονικές διαφωνίες των σεισμολόγων, γίνονται στην κοινή θέα όλων των Ελλήνων. Τέτοια φαινόμενα έχουν ξανασυμβεί και μάλιστα για το πιο σημαντικό, υπαρξιακό και μεταφυσικό μαζί, ερώτημα, που είναι η πρόβλεψη των σεισμών. Στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 συνέβησαν ομηρικές μάχες σε δημόσιο χώρο –και στη Θεσσαλονίκη- ανάμεσα στον Παναγιώτη Βαρώτσο, επικεφαλής της ομάδας επιστημόνων που είχε δημιουργήσει το σύστημα πρόβλεψης σεισμών ΒΑΝ, και τον τότε καθηγητή σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαζάχο, ο οποίος απαξίωνε τη μέθοδο υποστηρίζοντας ότι στερείται στοιχειώδους αξιοπιστίας. Ορισμένοι ακόμη θυμούνται την αντιπαράθεσή τους σε αμφιθέατρο του ΑΠΘ, παρουσία κοινού, όπου ο καθένας τους υποστήριζε τις απόψεις του με πάθος, πρόσωπο με πρόσωπο, και με παραστατικότητα, που μόνο με τις κινήσεις και τις χορευτικές φιγούρες των μποξέρ πάνω στο ρινγκ μπορούν να συγκριθούν.           

Ταμείο Ανάκαμψης διά πάσαν νόσον…

Είναι λίγο μακάβριο, αλλά δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Εάν η πανδημία του κορωνοϊού δεν είχε συμβεί η Ελλάδα ίσως θα έπρεπε να την έχει… εφεύρει. Γιατί; Διότι λόγω των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας η Ευρωπαϊκή Ένωση διαμόρφωσε το περίφημο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ώστε οι χώρες – μέλη να χρηματοδοτήσουν αναπτυξιακές δράσεις με κοινοτικά χρήματα. Πρόσθετα του ΕΣΠΑ και του ταμείου Συνοχής. Μάλιστα, για τις ανάγκες του ΤΑΑ η Κομισιόν βγήκε για πρώτη φορά στις αγορές για να δανειστεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, προχωρώντας σε μία ουσιαστική κίνηση προς την ομογενοποίηση της ΕΕ, τον κοινό δανεισμό. Το τμήμα του ΤΑΑ που αφορά την Ελλάδα είναι της τάξεως των 32 δισ. ευρώ και έχει ενσωματωθεί στο Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα 2.0, το οποίο χρηματοδοτείται κατά βάσιν με κοινοτικά κονδύλια. Το ζήτημα –μάλλον κακό- είναι ότι στη χώρα μας το ΤΑΑ δεν χρηματοδοτεί μόνο αναπτυξιακά ή κοινωνικά έργα, αλλά καλύπτει και… τρύπες του κρατικού προϋπολογισμού, είναι δηλαδή διά πάσαν νόσον… Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί το νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης. Πριν από δέκα μήνες –στις 6 Απριλίου 2022- κάηκε μία από τις πνευμονολογικές κλινικές του νοσοκομείου. Αυτές τις ημέρες υπογράφεται η σύμβαση με τον εργολάβο, ο οποίος αναλαμβάνει την αποκατάσταση της κλινικής εντός τριών μηνών από την έναρξη των εργασιών. Θα φτάσουμε, δηλαδή, στις αρχές του καλοκαιριού για να ξαναλειτουργήσει η κλινική 14 μήνες μετά την πυρκαγιά, αν και οι άνθρωποι της κλινικής θα είναι ευχαριστημένοι εάν λειτουργήσουν κανονικά και πάλι από τον Σεπτέμβριο. Αιτία της καθυστέρησης φαίνεται ότι ήταν η έλλειψη κονδυλίων. Ώσπου τα λεφτά βρέθηκαν, μέσω του ΤΑΑ! Δηλαδή, το ελληνικό κράτος –εν προκειμένω το υπουργείο Υγείας- δεν έχει προβλέψει ούτε την περίπτωση να συμβεί κάτι έκτακτο, ένα τυχαίο περιστατικό, το οποίο θα δημιουργήσει ζημιά. Ας μη μιλήσουμε για ασφάλειες. Κανονικά όλες οι υποδομές του δημοσίου θα έπρεπε να είναι ασφαλισμένες για περιπτώσεις φθοράς, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για την ελληνική διοίκηση.

Αναζητείται πόρισμα ευθυνών

Βέβαια στην περίπτωση της πυρκαγιάς στο νοσοκομείο Παπανικολάου υπάρχει και κάτι ακόμη πιο περίεργο. Με δεδομένο ότι υπήρξαν δύο θύματα (υποτίθεται ότι) αναζητήθηκαν ευθύνες. Ένας ιδιώτης πραγματογνώμονας, αλλά και μαρτυρίες εργαζομένων, συνέκλιναν στην άποψη ότι η φωτιά ξεκίνησε από ένα τσιγάρο που άναψε μέσα στον θάλαμο, δηλαδή στο κρεβάτι του πόνου, ένας εγκληματικά επιπόλαιος ασθενής. Όπως μαθαίνουμε, όμως, από τους ανθρώπους οι οποίοι δουλεύουν στο νοσοκομείο και σχετίζονται με τη συγκεκριμένη πνευμονολογική κλινική, δέκα μήνες μετά την πυρκαγιά το επίσημο πόρισμα της Πυροσβεστικής για τα αίτια της φωτιάς δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Ή τουλάχιστον δεν έχει γνωστοποιηθεί στη διεύθυνση της κλινικής. Είναι δυνατόν;       

Η χαρά των κρεοπωλών

Χαίρονται μεν, δεν εφησυχάζουν δε. Ο λόγος για τους κρεοπώλες της χώρας –και της Θεσσαλονίκης-, οι οποίοι βλέπουν τους καταναλωτές να επιστρέφουν στα μαγαζιά τους. Η τάση επιστροφής στα κρεοπωλεία της γειτονιάς ξεκίνησε μέσα στην πανδημία, λόγω της επιλογής των καταναλωτών να ψωνίζουν όσο γίνεται από μικρά καταστήματα. Σήμερα οι Έλληνες προμηθεύονται κατά 65% - 67% τα κρέατα από κρεοπωλεία και μόνο το 33% - 35% από τα σούπερ μάρκετ. Σύμφωνα με τον Θεσσαλονικιό πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Καταστηματαρχών Κρεοπωλών Σάββα Κεσίδη αυτή η αντιστροφή δεν σημαίνει ότι λύθηκαν τα προβλήματα των κρεοπωλών, οι οποίοι ζητούν επιτακτικά τον αυστηρό έλεγχο των σούπερ μάρκετ σχετικά με τις διαφημίσεις που κάνουν στα κρεοπωλεία τους. Ο ίδιος δεν διστάζει να παραδεχθεί ότι προσπάθειες παραπλάνησης κάνουν και κάποιοι παραδοσιακοί κρεοπώλες, διευκρινίζοντας, πάντως, ότι «το 80% των συναδέλφων μου λέει την αλήθεια». Ο κλάδος, πάντως, την τελευταία δεκαετία δεν πηγαίνει και πολύ καλά. Σύμφωνα με τις εγγραφές στα Επιμελητήρια το 2010 σε όλη τη χώρα λειτουργούσαν 16.000 κρεοπωλεία, αριθμός που δέκα χρόνια μετά μειώθηκε στα 12.500. Αντίστοιχα στον νομό Θεσσαλονίκης από 1.050 κρεοπωλεία που λειτουργούσαν το 2010 δέκα χρόνια μετά είχαν μειωθεί σε 870.