«Η Πεντέλη θα θυμίζει Κυκλάδες». Ο τίτλος αυτός σε χθεσινό ρεπορτάζ που αφορούσε το πέρασμα της καταστροφικής πυρκαγιάς από τη βορειοανατολική Αττική είναι μια προβολή από το -όχι και τόσο μακρινό- μέλλον.
Τι ακριβώς έχουν οι Κυκλάδες ή για την ακρίβεια τι δεν έχουν; Δεν έχουν δάση, δεν έχουν πράσινο και κάποια νησιά έχουν περισσότερο τσιμέντο από όσο μπορούν να αντέξουν. Έτσι δεν θα γίνει η Αττική, έτσι είναι ήδη.
Ο καθηγητής Τεκτονικής Εφαρμοσμένης Γεωλογίας, Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών και πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ), Ευθύμης Λέκκας, σε δηλώσεις του στο ίδιο ρεπορτάζ ανέφερε πως «η Αττική είναι μια περιοχή που συγκεντρώνει το 40% του πληθυσμού της χώρας και περίπου το 35% της βιομηχανίας» κι ότι το 60% είναι καλυμμένο από οικιστικό ιστό.
Νούμερα που ζαλίζουν και φέρνουν τρόμο για την επόμενη μέρα. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς ότι η Αττική έχει χάσει το 50% των δασών της τα τελευταία χρόνια, αντιλαμβάνεται τι μας ξημερώνει.
Γιατί αυτές οι συνθήκες και αυτά τα ποσοστά δεν αφορούν μόνο την Αττική, ευκαιρία δοθείσης σταθήκαμε στον νομό της πρωτεύουσας της χώρας. Λίγο πολύ η ίδια εικόνα επικρατεί παντού. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον πλανήτη.
Οι φωτιές πρέπει να αντιμετωπίζονται μόλις ξεσπάσουν. Με ταχύτητα και υπευθυνότητα. Αλλά μια σοβαρή κυβέρνηση δεν πρέπει μόνο να σπεύδει, οφείλει πρωτίστως να προνοεί, να προβλέπει, να προετοιμάζεται. Να σχεδιάζει και να υλοποιεί. Για τους πολίτες του σήμερα και του αύριο. Να έχει όραμα... αν λέει κάτι, σε κάποιον, αυτή η λέξη.
Τα ζώα της φωτιάς και οι εθελοντές της αγάπης
Η καταστροφική πυρκαγιά των τελευταίων ημερών άφησε πίσω της μία νεκρή γυναίκα και χιλιάδες στρέμματα καμένης γης στη βορειοανατολική Αττική. Όταν σβήσει και η τελευταία εστία, θα γίνει ο απολογισμός και θα αποδοθούν ευθύνες. Γιατί πρέπει να αποδοθούν ευθύνες, σ΄αυτή τη χώρα η ατιμωρησία ας πάψει κάποτε να υπάρχει ως έννοια και ως πρακτική.
Μια θετική -η μόνη ίσως θετική- πτυχή αυτής της καταστροφής είναι πως για άλλη μια φορά οι εθελοντές ήταν εκεί. Στην πρώτη γραμμή. Μικροί, μεγαλύτεροι σε ηλικία, με κλαδιά, κουβάδες, λάστιχα, με ό,τι είχε ο καθένας ρίχτηκαν στη μάχη με τις φλόγες. Από κοντά και οι εθελοντές και μέλη φιλοζωικών οργανώσεων που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή μέσα στην πύρινη λαίλαπα αναζητώντας ζωάκια, τα οποία έχασαν τον προσανατολισμό τους από τις φλόγες και τον πυκνό καπνό.
H Dogs΄ Voice, που μετρά 61.000 μέλη, μετέφερε εκατοντάδες από αυτά στο Παλαί του Γαλατσίου και με συνεχείς αναρτήσεις της καλούσε όσους έχασαν τα ζώα τους ή όσους βρήκαν κάποιο, να επικοινωνήσει μαζί της.
Δεν έχουν μέρα, δεν έχουν νύχτα, δεν έχουν αργία και γιορτή. Οι εθελοντές είναι πάντα παρόντες και παρούσες. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και μια υπόκλιση ίσως δεν αρκούν για να δείξουν το μέγεθος της ευγνωμοσύνης μας. Αν τους ακολουθούσαμε, η προσφορά και η αλληλεγγύη θα αποκτούσαν καλύτερο νόημα.…
Τι φέρνουν οι αλλαγές στο Δ.Σ. του ΟΣΕΘ
Σαρωτικές ήταν οι αλλαγές στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΣΕΘ. Εκτός από τον πρόεδρο του ΔΣ, Ιωάννη Καλογερούδη και τον διευθύνοντα σύμβουλο του Οργανισμού, Γιάννη Τόσκα, η θητεία των οποίων έτσι κι αλλιώς έχει παραταθεί με απόφαση της προηγούμενης έκτακτης Γενικής Συνέλευσης για διάστημα που δεν μπορεί να υπερβεί την 30ή Ιουνίου του 2025, μόνο ένα από τα υπόλοιπα επτά μέλη παρέμεινε στη θέση του και συγκεκριμένα η Φυγαλία Παπαγεωργίου, που είναι εκτελεστικό μέλος και αναπληρούσα του προέδρου. Αντιθέτως, άλλαξαν τα διορισμένα από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών μέλη του ΔΣ, με την οικονομολόγο Ιωάννα Σάρρου και τον ηλεκτρολόγο μηχανικό Χαράλαμπο Γιαμά να αντικαθιστούν τους Αικατερίνη Καρασαββίδου και Θρασύβουλο Διαμαντή. Αντικαταστάσεις είχαμε και σε όλους τους εκπροσώπους φορέων, κάποιες από τις οποίες ήταν επιβεβλημένες. Συγκεκριμένα,ο Στάθης Αβραμίδης αντικατέστησε τον Πάρι Μπίλλια ως εκπρόσωπος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ο Ανδρέας Στοϊμενίδης θα εκπροσωπεί πλέον τον Δήμο Θεσσαλονίκης αντί του εκλιπόντος Μίμη Φωτόπουλου, η δήμαρχος Δέλτα Γερακίνα Μπισμπινά θα είναι η εκπρόσωπος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας αντικαθιστώντας τον δήμαρχο Ωραιοκάστρου, Παντελή Τσακίρη, ενώ ο Κωνσταντίνος Λάσκος είναι ο νέος εκπρόσωπος των επιμελητηρίων της πόλης, παίρνοντας τη θέση του αντιπροέδρου του ΕΒΕΘ Μανώλη Βλαχογιάννη. Τα μέλη του νέου συμβουλίου, η θητεία των οποίων είναι τριετής, έχουν πολλή δουλειά μπροστά τους, καθώς το επόμενο διάστημα πρόκειται να οριστικοποιηθεί το σχέδιο για τον νέο χάρτη των αστικών συγκοινωνιών της πόλης ενόψει της λειτουργίας της βασικής γραμμής του μετρό.
Το νέο... πάρκινγκ του αεροδρομίου...
Σκίζει από κίνηση το αεροδρόμιο «Μακεδονία». Κάθε χρόνο, σύμφωνα με τα στοιχεία, η επιβατική κίνηση του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης κυριολεκτικά… απογειώνεται. Αυτό που δεν δείχνουν τα στοιχεία είναι για αυτούς που… προσγειώνουν τα αυτοκίνητά τους και παρκάρουν παράνομα και στα δύο ρεύματα, από το φανάρι της Γεωργικής Σχολής μέχρι και λίγο πριν από το Αστυνομικό Τμήμα του αεροδρομίου. Με αλάρμ αναμμένα, τα λάστιχα από τη μεριά του αυτοκινήτου πάνω στην άσφαλτο και τα άλλα δύο στο πλαϊνό… χαντάκι. Όλα αυτά ακόμη και μέρα μεσημέρι, όταν έχει φούριες το αεροδρόμιο, ειδικά με τις πτήσεις τσάρτερ που πηγαινοέρχονται και κατεβάζουν πολύ κόσμο. Οπότε τα δύο ρεύματα του δρόμου από και προς το αεροδρόμιο γίνονται… 1,5 με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Λες και δεν έχει πάρκινγκ το αεροδρόμιο. Εντάξει δεν είναι και το φτηνότερο του κόσμου, αλλά και 20λεπτο free έχει,κι όσο για να περιμένει κανείς μια πτήση δεν θα τον γδάρουν. Στο κάτω κάτω η ασφάλεια οδηγών - πεζών γιατί να πετάει… χαρταετό. Δεν είναι ζήτημα πρώτιστης προτεραιότητας; Και αλήθεια ποιος ελέγχει αυτό το κομμάτι του δρόμου; Γιατί εκεί στις αναχωρήσεις και τις αφίξεις, μόλις σταθείς λίγο παραπάνω τα σφυρίγματα της Τροχαίας είναι εκκωφαντικά… Παραδίπλα, ακούγονται μόνο τα… αλάρμ.
...και η απορία του Φινλανδού στη στάση του ΟΑΣΘ
Ιστορίες αεροδρομίου συνέχεια και αφού πέρασε η μέρα, το βράδυ σκέπασε την πόλη. Και ήρθαν τα μεσάνυχτα και πέρασαν κι αυτά. Και φτάσαμε πρώτες πρωινές για να πούμε αυτή την ιστορία:νH καλή θέληση για να προσεγγίσει κανείς το καυτό ζήτημα του ΟΑΣΘ με επιείκεια, ας πούμε ότι υπάρχει. Εκείνες που δεν... υπάρχουν είναι οι γεμάτες απορία αντιδράσεις των ξένων κατά βάση τουριστών που αντικρίζουν τις επιγραφές των στάσεων για τα τρία αστικά που περνούν από το αεροδρόμιο «Μακεδονία».
Ο Φινλανδός που έφτασε αξημέρωτα από το Ελσίνκι είχε ήδη ενημερωθεί από την πατρίδα του πως υπάρχει αστικό λεωφορείο σε 24ωρο δρομολόγιο και δεν ανησύχησε. Κακώς βέβαια, αλλά δεν ανησύχησε. Φτάνοντας στις αφίξεις έψαχνε να βρει αυτόματο μηχάνημα για να εκδώσει εισιτήριο... μάταια. Δεν πειράζει, σκέφτηκε, θα κόψω μέσα στο λεωφορείο, πληρώνοντας με κάρτα. Κακώς το σκέφτηκε. Τον ενημέρωσαν πως δεν υπάρχει εισπράκτορας και πως έπρεπε να έχει κέρματα μαζί του αν ήθελε να πάρει το αστικό.
Κάθισε λοιπόν στη στάση και σκεφτόταν να βρει λύση. Κοιτώντας αμήχανα μια την τηλεματική, μια τις πλαστικές ταμπέλες που κρεμόταν δίπλα του ενημερώνοντας για το ποια αστικά κάνουν στάση εκεί, μια τον κόσμου που έφευγε κι ερχόταν. Λίγο ακόμα και θα τον έβρισκε το ξημέρωμα....
