Η ιστορία με τις πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι δεν είναι καθόλου αστεία. Μόνο που –όπως είναι προφανές- στην Ελλάδα οι πάντες –ή σχεδόν όλοι- την θεωρούν κάποιο αστείο που… πέρασε. Κάπως έτσι οι ίδιοι και οι ίδιοι ανά την επικράτεια ανάβουν φωτιές για να κάνουν γεωργικές και άλλες δουλειές Ιούλιο και Αύγουστο. Κάπως έτσι κανείς –ή σχεδόν κανείς- δήμος ή ιδιώτης δεν καθαρίζει τα άδεια οικόπεδα και αγροτεμάχια από τα ξερά χόρτα. Κάπως έτσι και το ίδιος το κράτος –δηλαδή αυτοί που το εκπροσωπούν- διαβεβαιώνουν μετά από κάθε καταστροφή τρία πράγματα: Πρώτον, ότι θα ληφθούν όλα τα μέτρα για να μη συμβεί κάτι ανάλογο στο μέλλον. Δεύτερον, ότι οι υπεύθυνοι θα εντοπιστούν και θα λογοδοτήσουν. Τρίτον, ότι οι καταστροφές στα πυρόπληκτα θα απογραφούν άμεσα και οι ζημιωθέντες θα αποζημιωθούν πολύ γρήγορα. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν γίνεται τίποτα ή σχεδόν τίποτα. Έρχεται το φθινόπωρο, ακολουθεί ο χειμώνας και μετά η άνοιξη. Φωτιές δεν έχουμε και όλοι ξεχνούν, αδιαφορούν, σφυρίζουν αδιάφορα μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Μέχρι να επαναληφθούν τα ίδια και να ακούσουμε τα ίδια και τα ίδια.
Φωτιές στα δάση, στάχτες στα πορτοφόλια…
Λες και δίνουμε ραντεβού με την καταστροφή κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Και δεν έχει να κάνει μόνο με την κλιματική κρίση -φυσικά κατέχει το αδιαμφισβήτητο μερτικό της- αλλά και με πολλά άλλα θέματα. Τα καμένα πάντα πονάνε. Δεν συνηθίζεται η εικόνα με τις στάχτες. Όπως δεν συνηθίζεται και η εικόνα με τις τιμές στα ράφια. Αυτές κι αν καίνε. Αυτές κι αν κάνουν στάχτες τα πορτοφόλια μας. Όπως λέει και ο πρόεδρος της Ένωσης Εργαζόμενων Καταναλωτών Ελλάδος (ΕΕΚΕ) Απόστολος Ραυτόπουλος, πιστοποιούν το ίδιο που φυσικά τονίζουν με την κάθε ευκαιρία κι οι υπόλοιπες καταναλωτικές οργανώσεις. Κυρίως όμως επιβεβαιώνουν αυτό που βιώνουμε όλοι ως καταναλωτές. Σύμφωνα λοιπόν με την ΕΕΚΕ, οι ανατιμήσεις στα προϊόντα που συναντάμε στα ράφια δεν είναι μόνο θέμα των ημερών, αλλά κρατούν εδώ και 25 μήνες. Τι σημαίνει αυτό; Την ανηφόρα των τιμών την είδαμε πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ενεργειακή κρίση. Το θέμα όμως είναι ότι φρένο δεν μπορεί να μπει εάν δεν υπάρξουν έλεγχοι. Και μπορεί τόσο ο νέος υπουργός Ανάπτυξης Κώστας Σκρέκας όσο και γενικά στα κυβερνητικά επιτελεία να διακρίνουν την ύπαρξη «πληθωρισμού απληστίας», αλλά με διαπιστώσεις και χαρακτηρισμούς δεν λύνεται το ζήτημα.
… και η μεραρχία των 72 στελεχών
Σημειώστε πως σε όλη την χώρα για τα φαινόμενα αισχροκέρδειας υπάρχει μια ολόκληρη… μεραρχία στελεχών που φτάνει τα 72 άτομα! Το να αγοράζουμε πάντως τα ίδια κεράσια και τα βερίκοκα από την Πέλλα αυτήν την εποχή ακριβότερα κατά 3 ευρώ το κιλό από όσο στο… Ντίσελντορφ, ε, μάλλον είμαστε για να μαζεύουμε τα κουβαδάκια μας από την Αριστοτέλους για άλλες παραλίες. Κι αν το ταμείο του καθενός μας είναι για τα τάρταρα, τα ταμεία του υπουργείου Οικονομικών γεμίζουν συνεχώς. Φάνηκε κι από τις τελευταίες ανακοινώσεις για την αύξηση των εσόδων. Γιατί στα σούπερ μάρκετ δεν χωρούν παζάρια κι άφαντες αποδείξεις. Όλα πληρώνονται κι άρα όλα… δηλώνονται και όλα… εισπράττονται. Τώρα άμα σας έρθει κανένα… «112» και χτυπήσει το πορτοφόλι σας για να… εγκαταλείψετε τις αγορές, μη σας πιάσει τρέμουλο. Τα απαραίτητα πάλι εμείς θα τα αγοράζουμε.
Άνθρωποι και σιντριβάνια
Τις εικόνες με τους ανθρώπους να… κολυμπούν στα σιντριβάνια την έχουμε συνηθίσει σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που δεν έχουν θάλασσα, όπως το Παρίσι, το Λονδίνο η Ρώμη, η Πράγα, η Βουδαπέστη και κάποιες ακόμη. Εκεί όταν ανεβαίνει υπερβολικά το θερμόμετρο –και δεδομένου ότι είναι ασυνήθιστοι στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες- ορισμένοι δεν αντέχουν και τσαλαβουτάνε στα σιντριβάνια. Κάτι που –εδώ που τα λέμε- δεν είναι το πιο υγιεινό ούτε για τους ίδιους ούτε για τα σιντριβάνια. Αλλά στη Θεσσαλονίκη; Κι όμως: οι φωτογραφίες με τα παιδάκια να κολυμπάνε στο σιντριβάνι που βρίσκεται σχεδόν απέναντι από το Βασιλικό Θέατρο τραβήχτηκαν το απόγευμα της περασμένης Δευτέρας. Μάλιστα, αφού… δροσίστηκαν ξάπλωσαν στο διπλανό γρασίδι για να ξεκουραστούν και να απολαύσουν τον υγρό εαυτό τους.
Η πίστα της… Πέτρου Συνδίκα
Το να διασχίσει ένας οδηγός την Πέτρου Συνδίκα από την Κωνσταντίνου Καραμανλή –οι παλαιότεροι τη λένε ακόμη Νέα Εγνατία- μέχρι τη Δελφών και αντίστροφα θα πρέπει να έχει κάτι ανώτερο από επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης. Θα πρέπει να έχει εμπειρία σε μονοθέσιο της Formula, όπου οι οδηγοί παίζουν τους ελιγμούς στα δάχτυλα. Για να περάσεις την Πέτρου Συνδίκα θα πρέπει να κάνεις διαρκώς ζιγκ ζαγκ με το αυτοκίνητο για να αποφύγεις από τη μια τα διπλό-τριπλοπαρκαρισμένα και από την άλλη τα οχήματα που κινούνται στο αντίθετο ρεύμα. Πολλές φορές ο ένας από τους δύο οδηγούς σταματά για να περάσει ο άλλος καθώς δεν χωράνε τα δύο αυτοκίνητα. Η συνεννόηση γίνεται με τα… μάτια. Τέτοια πρόοδος! Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που τα διπλοσταθμευμένα ξεκινούν από τη Σόλωνος και καταλήγουν στην Κωνσταντίνου Καραμανλή και το ανάποδο. Αλλά ακόμη κι αν μετά από ολόκληρη περιπέτεια φτάσεις επιτέλους στο φανάρι της Κωνσταντίνου Καραμανλή βρίσκεσαι ενώπιος ενωπίω με την τελική δοκιμασία. Το φορτηγό της τροφοδοσίας αλυσίδας σούπερ μάρκετ βρίσκεται εκεί για να σου κόψει εντελώς την ορατότητα. Θα πρέπει λοιπόν να είσαι δεξιοτέχνης οδηγός για να το προσπεράσεις, όταν ανάψει το πράσινο, και ταυτόχρονα να έχεις το νου σου μην έρθει κάποιος από την απέναντι πλευρά.
Αντίθετα στη κομμάτι της Πέτρου Συνδίκα από τη Δελφών μέχρι την Όλγας, όπου ακόμη παραμένουν όρθια τα πασαλάκια, η κατάσταση είναι λιγότερο επικίνδυνη. Αν κι εκεί ορισμένες φορές τα ζιγκ ζαγκ παραμένουν αναπόφευκτα. Μάλλον δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ε΄ δημοτικό διαμέρισμα είναι το πιο επιβαρυμένο κυκλοφοριακά του δήμου Θεσσαλονίκης. Ακόμη περισσότερο και από το κέντρο, όπου οι άνθρωποι έχουν πάρει απόφαση ότι η περιοχή είναι αφιλόξενη για τα αυτοκίνητα. Αλλά στις γειτονιές της Μαρτίου, της Πέτρου Συνδίκα και της Δελφών υπάρχει ακόμη η ψευδαίσθηση ότι οι δρόμοι υπάρχουν για να κυκλοφορούν αυτοκίνητα!
