Καλημέρα σας!
Θα απέχει από τις ψηφοφορίες στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, ως διαμαρτυρία απέναντι στη μη νομιμοποιημένη κυβέρνηση, που παρακολουθεί τη μισή Ελλάδα, λέει ο Αλέξης Τσίπρας. Έχουμε κοινοβουλευτική και όχι «πεζοδρομιακή» δημοκρατία, απαντά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όταν στην Ελλάδα οι πολιτικοί αρχηγοί –και μάλιστα όσοι είναι ή έχουν διατελέσει και θέλουν να ξαναγίνουν πρωθυπουργοί- αρχίζουν να ερίζουν για τη… δημοκρατία, τότε κάτι –ή μάλλον πολλά-δεν πηγαίνουν καλά. Σε ένα σύστημα που επί της ουσίας ισχύει η «ενός ανδρός αρχή», το μόνο βέβαιο είναι ότι απαιτούνται ποιοτικές βελτιώσεις, μεταρρυθμίσεις και τομές. Διότι σήμερα είναι κυριολεκτικά αστείο να επικαλείται τη δημοκρατία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος το 2015 μετέτρεψε ως ταχυδακτυλουργός το «ΟΧΙ» ενός δημοψηφίσματος σε «ΝΑΙ» και χρειάστηκε την… αποστασία όλης σχεδόν της αντιπολίτευσης για να περάσει από το Βουλή το 3ο Μνημόνιο, που ο ίδιος προκάλεσε, συμφώνησε και υπέγραψε. Όσο για τον κ. Μητσοτάκη, επίσης οφείλει να είναι γενικά πιο συγκρατημένος όταν έχει αποκαλυφθεί πλήθος τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και νόμιμων (sic) επισυνδέσεων πολιτικών παραγόντων και κρατικών αξιωματούχων από την ΕΥΠ, της οποίας προΐσταται. Κύριοι, ας κατέβουν οι τόνοι, τουλάχιστον για θέματα που και οι ίδιοι αποδεικνύετε με τις πράξεις ή τις παραλήψεις σας ότι δεν πιστεύετε. Η δημοκρατία στην Ελλάδα υπάρχει, λειτουργεί, αλλά χρειάζεται βελτιώσεις, που όμως δεν θα γίνουν, επειδή απαιτούν έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας και –κυρίως- «ψαλίδι» στα προνόμια της.
Όλο και περισσότεροι οι μνηστήρες για τον δήμο Θεσσαλονίκης
Καθημερινά το ζήτημα των υποψηφιοτήτων για τον δήμο Θεσσαλονίκης διογκώνεται, τουλάχιστον σε επίπεδο φημών. Τον τελευταίο καιρό διαρκώς κυκλοφορούν όλο και περισσότερα ονόματα που θέλουν και έχουν προκριθεί ή θα ήθελαν και έχουν αποκλειστεί από τη μάχη των δημοτικών εκλογών στο κεντρικό δήμο του πολεοδομικού συγκροτήματος. Όλα -ή περίπου όλα- παίζονται σε τρία επίπεδα: Πρώτον, στην επιθυμία του καθενός, που είναι μεν σεβαστή σε προσωπικό επίπεδο, αλλά σε ευρύτερο πλαίσιο ενδιαφέρει ελάχιστα. Δεύτερον, στην πολιτική –βλέπε κομματική- υποστήριξη, που έχει ενδιαφέρον στο επίπεδο των συσχετισμών και των ισορροπιών. Και τρίτον, στη συμπαράσταση ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων, όπως για παράδειγμα η επιχειρηματική κοινότητα, κάποια ή κάποιες αθλητικές ομάδες, παραγκωνισμένοι πολιτικοί παράγοντες, που αναζητούν ευκαιρία να πιστοποιήσουν την επιρροή τους, αλλά και μεμονωμένοι επιχειρηματίες, που στην ουσία θέλουν να μεταφέρουν στην αυτοδιοίκηση και κατ’ επέκταση στην πολιτική το powergame που… εξασκούν καθημερινά στις δουλειές και στα χόμπι τους. Σε όλα αυτά η κοινωνία παραμένει στην απέξω. Οι πολίτες θα κληθούν κάποια Κυριακή του Οκτωβρίου να ψηφίσουν για δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους, ώστε να νομιμοποιήσουν επιλογές που έκαναν άλλοι. Διότι στις μέρες μας –όπως αποδεικνύεται διαρκώς- η νομιμοφάνεια είναι εξαιρετικά σημαντική. Περισσότερο και από τη νομιμότητα, αφού πίσω από τις ίσιες γραμμές, τα καθαρά σχήματα και τις συμμετρικές καταστάσεις κρύβεται το κενό ιδεών, οι προσωπικές φιλοδοξίες και τα ιδιωτικά μικροσυμφέροντα. Μήπως –λέμε μήπως;- όλα αυτά λειτουργούν υπέρ των κατεστημένων καταστάσεων, εν προκειμένω προς όφελος του νυν δημάρχου Κωνσταντίνου Ζέρβα, ο οποίος στο κάτω κάτω θα κριθεί ως δήμαρχος, δηλαδή ως κάτι συγκεκριμένο και όχι… νεφελώδες;
Μετά το Ισραήλ στη ΔΕΘ Γερμανία, Γαλλία, Αίγυπτος
Το πόσο σωστό και οργανωμένο προγραμματισμό κάνουν για τα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τη ΔΕΘ – Helexpo το ξέρουν μόνο οι διοικούντες την εταιρεία. Το μόνο βέβαιο είναι ότι στο θεσμό της τιμώμενης χώρας στη Γενική Έκθεση του Σεπτεμβρίου, που επανήλθε από το 2018 με τις ΗΠΑ, ο προγραμματισμός είναι μακροπρόθεσμος. Έτσι εκτός από το Ισραήλ, που εάν δεν υπάρξει κάτι που θα πάει πολύ στραβά θα τιμηθεί τον Σεπτέμβριο του 2023, θα ακολουθήσει το 2024 η Γερμανία (εξ’ αναβολής από το 2020, όταν λόγω πανδημίας η ΔΕΘ δεν πραγματοποιήθηκε), η Γαλλία το 2025, επίσης εξ’ αναβολής από το 2021 και η Αίγυπτος το 2026, προς την οποία ήδη έχουν ξεκινήσει οι σχετικές προεργασίες. Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς σχέσεις οι άνθρωποι της ΔΕΘ – Helexpo… τρέχουν κανονικά.
Οι δύσκολες ημέρες της κτηνοτροφίας
Στο μεταξύ η 12η Zootechnia, η κλαδική έκθεση της ΔΕΘ – Helexpo για την κτηνοτροφία και την πτηνοτροφία, που ξεκινάει σήμερα και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, πραγματοποιείται σε μια συγκυρία κατά την οποία ο συγκεκριμένος κλάδος αναστενάζει. Οι αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας, των καυσίμων και των ζωοτροφών έχουν εκτινάξει το κόστος της εκτροφής ζώων, με αποτέλεσμα σε ορισμένες βασικές κατηγορίες προϊόντων, τα εισαγόμενα από την Ευρώπη κρέατα και γαλακτοκομικά να είναι σε αυτή τη φάση φθηνότερα. Κάπως έτσι οι τιμές ανεβαίνουν, οι πωλήσεις πέφτουν και το αδιέξοδο μεγαλώνει. Όπως, μάλιστα, συμβαίνει όταν τα πράγματα ζορίζουν, στην επιφάνεια αναδύονται όλα τα διαρθρωτικά προβλήματα, με πρώτο και σημαντικότερο στην κτηνοτροφία τον κατακερματισμό του κλάδου σε μικρές μονάδες. Στην περίοδο που διανύουμε, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, η έννοια της οικονομίας κλίμακος παίζει καθοριστικό –εάν όχι τον πιο καθοριστικό- ρόλο στις εξελίξεις. Σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, που εισάγει πάνω από το 60% του κρέατος που καταναλώνει σίγουρα υπάρχουν προοπτικές και περιθώρια ανάπτυξης για την εγχώρια κτηνοτροφία. Αρκεί η προσέγγιση να είναι επιχειρηματική, επαγγελματική και τεχνοκρατική. Διότι –ως γνωστόν- στις δουλειές συναισθηματισμοί δεν χωράνε…
Τα αδιέξοδα της μουσικής βιομηχανίας
Την τελευταία δεκαετία η δισκογραφία, όπως την ξέραμε από τη δεκαετία του 1950, δεν υπάρχει. Έχει πλήρως διαλυθεί. Γι’ αυτό εξάλλου τα δισκοπωλεία είτε ως μεμονωμένα καταστήματα, είτε ως τμήματα πολυκαταστημάτων συρρικνώνονται και βαδίζουν την οδό της… εξαφανίσεως. Η μουσική διατίθεται και διαδίδεται, πλέον, μέσα από μεγάλες πλατφόρμες μουσικής και το μοντέλο streaming, που ως διαδικασία έχει ελάχιστη γοητεία, αλλά αφενός είναι πρακτικό και αφετέρου απέραντο. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι όπως υπολογίζεται σε αυτές τις τρεις – τέσσερις μεγάλες πλατφόρμες μουσικής (Sportify, Deezer κλπ.) καθημερινά μπαίνουν 100.000 τραγούδια και ορχηστρικά κομμάτια. Τα μεγέθη είναι τόσο ασύλληπτα, που για τον απλό άνθρωπο τείνουν κυριολεκτικά στο… άπειρο. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι ρόδινα ούτε για τους καλλιτέχνες, οι οποίοι στην πλειονότητά τους διαμαρτύρονται ότι δεν εισπράττουν αυτά που δικαιούνται, ούτε καν μπορούν να βιοποριστούν. Γι’ αυτό το τελευταίο διάστημα η Universal Music, ο παγκόσμιος κολοσσός που ελέγχει άμεσα ή έμμεσα περί το 30% της μουσικής πάνω στον πλανήτη, βρίσκεται σε συνομιλίες με μεγάλες πλατφόρμες μουσικής για τη μεταρρύθμιση του streaming, ώστε οι καλλιτέχνες να εισπράττουν περισσότερα χρήματα. Στις συζητήσεις που γίνονται εξετάζονται θέματα όπως η εισαγωγή νέων, πιο ακριβών κατηγοριών συνδρομών, αλλά και η αλλαγή των συστημάτων πληρωμών. Στη βάση των συζητήσεων και στο φόντο των προβληματισμών υπάρχει η διαρκής πάλη της ποσότητας με την ποιότητα, αλλά και η διαφοροποίηση, που οδηγεί στην αξιολόγηση και στην ιεράρχηση, καταστάσεις που είναι εξ’ ορισμού σύμφυτες με την τέχνη, αλλά εξαφανίζονται στις πλατφόρμες. Δύσκολα ζητήματα, αφού –πέραν όλων των άλλων- η μουσική στην εποχή της ψηφιακότητας υποφέρει από την πειρατεία και την αντιγραφή. Δύσκολοι καιροί για... πρίγκιπες - καλλιτέχνες.