Καλημέρα σας!
Η Θεσσαλονίκη έχει παράδοση στον μεγάλο αριθμό υποψήφιων δημάρχων. Συχνά στις δημοτικές εκλογές κατέρχεται διψήφιος αριθμός υποψήφιων, κάτι που στις προηγούμενες εκλογές της απλής -ελέω ΣΥΡΙΖΑ- αναλογικής είχε κάποιο νόημα. Τουλάχιστον ως προς το σκέλος των προσωπικών φιλοδοξιών κάποιων ανθρώπων, διότι επί της ουσίας ο πολυκερματισμός μόνο προβλήματα στη διοίκηση του δήμου δημιούργησε, με αποτέλεσμα επώδυνους συμβιβασμούς. Πάντως, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, πολλοί θα είναι οι υποψήφιοι δήμαρχοι Θεσσαλονίκης και στις εκλογές του φετινού φθινοπώρου. Ήδη αρκετοί κυκλοφορούν δεξιά και αριστερά υψώνοντας σημαία και κλείνοντας το μάτι για μία υποψηφιότητά τους. Ρίχνουν άδεια για να… πιάσουν γεμάτα και προσπαθούν να πείσουν ότι θα έχουν και κάποιου τύπου εξωτερική βοήθεια. Την εύνοια κάποιου κόμματος ή -συνηθέστερα- την… ευλογία ενός μεγαλοεπιχειρηματία με χρήμα και επιρροή. Το πιθανότερο είναι πως ούτε τα κόμματα, ούτε ο… μεγαλοεπιχειρηματίας έχουν την παραμικρή ιδέα. Πολύ περισσότερο τη διάθεση να στηρίξουν κάποιον. Διότι, εδώ που τα λέμε, ποιο είναι το πρακτικό ή πολιτικό όφελος από ένα δήμαρχο Θεσσαλονίκης; Από την ιδιότητα του δημάρχου αυτή καθαυτή μάλλον κανένα. Από την προσωπικότητα του δημάρχου ενδεχομένως….
Η αβεβαιότητα στην ανάπλαση της ΔΕΘ
Στη μεγάλη ασάφεια που έτσι κι αλλιώς υπάρχει γύρω από την ανάπλαση του εκθεσιακού κέντρου της ΔΕΘ – Helexpo, έρχεται τώρα να προστεθεί και η αβεβαιότητα. Η αγωνία και το άγχος της διοίκησης της Έκθεσης είναι έκδηλα, αφού κρίσιμες αποφάσεις καθυστερούν χαρακτηριστικά, για ένα έργο πολυδιαφημισμένο, στην πρόοδο του οποίου έχουν επενδύσει πολιτικοί και τεχνοκράτες. Στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΘ – Helexpo, στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι των παραγωγικών φορέων της Θεσσαλονίκης, η ανησυχία μεγαλώνει -τουλάχιστον σε ορισμένα μέλη- μετά από κάθε προφορική ενημέρωση του προέδρου για τις επαφές και τις εξελίξεις. Στο κατασκευαστικό κομμάτι που ξεκίνησε με προϋπολογισμό 180 εκατ. ευρώ στις αρχές του 2019, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων θα αντλούνταν από τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, μέσω του ξενοδοχείου και του εμπορικού κέντρου που προβλέπεται να δημιουργηθούν, ο σχετικός προϋπολογισμός έχει εκτοξευθεί, πλέον, κοντά στα 300 εκατ. ευρώ. Λόγω του πληθωρισμού και της αύξησης στις τιμές των υλικών, αλλά και της απόφασης να κατασκευαστούν στα νεόκτιστα κτήρια ενεργειακές στέγες. Σε αυτή τη φάση αναζητούνται κεφάλαια 15 εκατ. ευρώ από το ελληνικό δημόσιο και τον μέτοχο της εταιρείας, δηλαδή το Υπερταμείο, για να συνεχιστεί η διαδικασία με την ολοκλήρωση των μελετών -την οριστική μελέτη και τη μελέτη εφαρμογής. Δύσκολο σταυρόλεξο για ένα έργο που αρχικά προβλήθηκε ως επί της ουσίας χρηματοδοτούμενο από τους ιδιώτες, οι οποίοι θα συμμετάσχουν στο πρότζεκτ. Παράλληλα πρόκειται για έργο που αντιμετωπίζει την αμφισβήτηση κινήσεων πολιτών, που θεωρούν ότι θα επιβαρύνει το κέντρο της πόλης. Με αυτά τα δεδομένα το ορόσημο της ολοκλήρωσής του το 2026, όταν θα συμπληρώνονται 100 χρόνια από την πρώτη Εμποροπανήγυρη Θεσσαλονίκης, επί ημερών Νικόλαου Γερμανού, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να επιτευχθεί.
Αναζητούνται ιδιωτικά λεφτά
Ο προβληματισμός για την εξεύρεση πόρων για την ανάπλαση της ΔΕΘ έρχεται να προστεθεί σε ανάλογες περιπτώσεις άλλων παρεμβάσεων, όπως είναι τα γήπεδα του ΠΑΟΚ και του Άρη, η επέκταση της 6ης προβλήτας του λιμανιού της Θεσσαλονίκης και η δημιουργία του Τεχνολογικού Πάρκου 4ης Γενιάς Thess Intec. Πρόκειται για έργα που αρχικά προβλήθηκαν -και πήραν την πολιτική… ευλογία- ως χρηματοδοτούμενα επί της ουσίας από τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος θα τα αξιοποιήσει. Και κατέληξαν να αναζητούν χρήματα από το δημόσιο ταμείο, κοινοτικά κονδύλια και το Ταμείο Ανάκαμψης. Το βασικό επιχείρημα, το οποίο επικαλούνται οι εμπλεκόμενοι σε όλα αυτά τα έργα της Θεσσαλονίκης, είναι το γεγονός ότι βρέθηκαν χρηματοδοτήσεις για τα γήπεδα του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ στην Αθήνα. Με αυτό τον τρόπο ρίχνουν το… μπαλάκι των ευθυνών στην κυβέρνηση, η οποία είναι σαφώς εκτεθειμένη, αφού τα συγκεκριμένα έργα έχει εξαγγείλει με διάφορες αφορμές ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι στη Θεσσαλονίκη το μεγάλο πρόβλημα είναι τα… ιδιωτικά λεφτά, που είτε δεν υπάρχουν, είτε δεν περισσεύουν, είτε δεν διατίθενται. Άλλωστε το έργο με τίτλο «Με τα λεφτά των άλλων» παραμένει εξαιρετικά δημοφιλές γενικά στη χώρα μας και ειδικά στη Θεσσαλονίκη.
Σε λίγες ημέρες η νέα ΑΖΚ ΑΕ
Στα τέλη αυτής της εβδομάδας ή στην αρχή της επόμενης ο υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας Θράκης) Σταύρος Καλαφάτης θα ανακοινώσει τη σύνθεση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου της Αλεξάνδρειας Ζώνης Καινοτομίας ΑΕ. Η κυβέρνηση έχει καταλήξει στον πρόσωπο που θα τρέξει την εταιρεία από τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου ή του εκτελεστικού προέδρου. Σύμφωνα με πηγές στο κτήριο του ΥΜΑΘ πρόκειται για τεχνοκράτη με ακαδημαϊκές περγαμηνές, που θα δώσει έμφαση στην εξωστρέφεια της Ζώνης. Το μόνο που αναμένεται πριν την επίσημη ανακοίνωση είναι οι προτάσεις για τους εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι συμμετέχουν ex officio στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΑΖΚ ΑΕ. Το νέο Δ.Σ. αναμένεται να επικυρωθεί από Γενική Συνέλευση της εταιρείας, την οποία ο ένας και μοναδικός μέτοχος, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο, μπορεί να συγκαλέσει σε ελάχιστες ημέρες από τη στιγμή που θα το αποφασίσει.
Ο δρόμος της… Θεσσαλονίκης
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι Νέα Υόρκη, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις κάποια στιγμιότυπα παραπέμπουν στην αμερικάνικη μητρόπολη. Όπως η εικόνα της φωτογραφίας, που τραβήχτηκε το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου, στη γωνία των οδών Τσιμισκή και Αγίας Σοφίας. Το φανάρι για τη διέλευση των πεζών μόλις έχει ανάψει και οι άνθρωποι τυλιγμένοι στα παλτά και στα κασκόλ τους κινούνται γρήγορα, καθώς το κρύο είναι αρκετό. Μόνο ο σαξοφωνίστας, ένας μοναχικός σαξοφωνίστας, συνεχίζει ακάθεκτος, όπως κάθε μουσικός του δρόμου, που παίζει όχι μόνο για την ευχαρίστησή του, αλλά και το μεροκάματο.
Η… Νέα Υόρκη κολλάει στο στιγμιότυπο επειδή ο σαξοφωνίστας τη στιγμή της φωτογραφίας έπαιζε το «My way» που ταιριάζει ηχητικά στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης. Ένα τραγούδι που έκανε παγκόσμιο ο Φράνκ Σινάτρα και πέρα από την απίστευτη μελωδία έχει στίχους που «κολλάνε» στον καθένα μας. Στίχοι που πάνω – κάτω λένε τα εξής:
«Και τώρα, που το τέλος πλησιάζει /
κι αντιμετωπίζω την αυλαία /
φίλοι μου, θα το πω ξεκάθαρα /
θα εκθέσω τα επιχειρήματά μου /
για τα οποία είμαι σίγουρος. /
Έχω ζήσει μια ζωή που είναι πλήρης / ταξίδεψα κάθε και όποιο μεγάλο δρόμο /
μα κυρίως και πάνω απ’ όλα, ότι έκανα /
το έκανα με το δικό μου τρόπο. /
Μετανιώνω, για λίγα. /
Αλλά και πάλι, πολύ λίγα για να τ’ αναφέρω. / Έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω /
και εμβάθυνα χωρίς εξαιρέσεις. / Προγραμμάτισα κάθε πορεία που χαράσσεται / κάθε μου προσεκτικό βήμα σε δρομάκι /
μα κυρίως και πάνω απ’ όλα /
ότι έκανα το έκανα με το δικό μου τρόπο. /
Ναι, υπήρξαν στιγμές /
είμαι βέβαιος ότι το γνωρίζατε /
ότι «κατάπινα» περισσότερα απ’ όσα μπορούσα ν’ αντέξω. /
Αλλά πάνω απ’ όλα όταν υπήρχε αμφιβολία /
Τα «έτρωγα» μετά τα «έφτυνα». /
Αντιμετώπισα τα πάντα /
και παρέμεινα στο ύψος μου /
και το έκανα με τον τρόπο μου. /
Αγάπησα, γέλασα και έκλαψα /
συμπληρώθηκα και ένιωσα την απώλεια /
και τώρα καθώς τα δάκρυα υποχωρούν /
θεωρώ πως είναι όλα τόσο διασκεδαστικά.
Και σκεφτείτε πως έκανα όλα αυτά /
και επιτρέψτε μου να πω δίχως ντροπή /
«Ω, όχι, ω, όχι, όχι εγώ, το έκανα με τον τρόπο μου» /.
Στο κάτω κάτω τι είναι άνθρωπος; Τι έχει; /
Αν δεν έχει τον εαυτό του, τότε έχει το τίποτα. /
Για να λέει τα πράγματα που αισθάνεται πραγματικά. /
Και όχι τα λόγια κάποιου που γονατίζει ./
Το αποτέλεσμα δείχνει πως δέχθηκα πλήγματα /
και το έκανα με το δικό μου τρόπο. /
Ναι … με το δικό μου τρόπο».