Της Γιάννας Γ. Παναγοπούλου*
Η συζήτηση για τη μάστιγα της αθλητικής βίας, για το τι κάνει έναν άνθρωπο να αποφασίζει να πεθάνει για μια ομάδα, για το αν ο ποδοσφαιρικός χουλιγκανισμός έχει κοινούς παράγοντες με τη νεανική παραβατικότητα, αν οι χούλιγκανς είναι ακροδεξιοί, εθνικιστές, λούμπεν, νεοναζί, τυφλά φανατικά παθιασμένοι με την ομάδα τους οπαδοί, αν είναι η ανάγκη του «ανήκειν» έστω και σε εγκληματικές συμμορίες, ή κάποιος άλλος ψυχολογικός μηχανισμός, μπορεί να συνεχίζεται και θα αποτελεί πεδίο επιστημονικού και όχι μόνο ενδιαφέροντος.
Αυτό που δεν μπορεί να περιμένει όμως είναι η επί του πεδίου αντιμετώπιση του φαινομένου της οπαδικής βίας, το οποίο μάλιστα είναι σε νέα έξαρση… Πέρσι ο Άλκης, πριν λίγες μέρες ο Μιχάλης.
Η κρατική εξουσία, με τις δυνάμεις δημόσιας τάξης, πρόληψης και καταστολής, οφείλει να εντοπίζει και να εξουδετερώνει εγκληματικές ομάδες, σαν τους Κροάτες Bad Blue Boys, που έδρασαν στη Ν. Φιλαδέλφεια, δολοφονώντας τον Μιχάλη Κατσουρή. Και εμείς οι πολίτες οφείλουμε να διεκδικούμε μία δικαιοσύνη που απονέμεται και ορθά και τάχιστα.
Στην προκείμενη περίπτωση, για τα συγκεκριμένα αδικήματα οπαδικής βίας, υπάρχει το νομικό πλαίσιο που θα επέτρεπε στην Ελληνική Αστυνομία να δράσει αποτελεσματικά και στην Ελληνική Δικαιοσύνη στη συνέχεια να τιμωρήσει αυστηρά ή υπάρχει πράγματι νομικό έλλειμα και επομένως χρειαζόμαστε έναν καινούριο αυστηρότερο νόμο, όπως ήδη εξαγγέλθηκε;
Η αδιάστικτη απάντηση είναι ότι υπάρχει ο πρόσφατος νόμος 4908/2022 «Μέτρα αντιμετώπισης της οπαδικής βίας …», με τον οποίο άλλωστε καταδικάστηκαν ήδη σε ισόβια κάθειρξη, με εκτιτέα 18 χρόνια, οι υπαίτιοι για τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού.
Συνεπώς δεν χρειαζόμαστε κανένα καινούργιο νομοθέτημα και δεν χρειάζεται για πάσαν νόσον και ένας νέος νόμος, αρκεί να εφαρμόζονται αυτοί που ήδη ισχύουν.
Η εκδηλωθείσα πρόθεση ψήφισης νέου αυστηρότερου νόμου εντάσσεται πρόδηλα στην εθιμική πολιτική λογική του τρόπου αντίδρασης όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων 45 τουλάχιστον χρόνων, οι οποίες, για να κατευνάσουν την κοινή γνώμη και τους πολίτες και να απαλύνουν τις αντιδράσεις από τις δικές τους αβελτηρίες, καταφεύγουν στην εύκολη οδό της εξαγγελίας νέων θεσμικών μέτρων και νέου αυστηρότερου νόμου, συνεχίζοντας έτσι την ακατάσχετη πολυνομία και την κακή νομοθέτηση.
* Η Γιάννα Παναγοπούλου είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, τ. Αντιπρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
