Οι εθνικές εκλογές του Μαΐου ήρθαν και πέρασαν. Το ίδιο και του Ιουνίου. Ακολούθησαν Ιούλιο και Αύγουστο οι καλοκαιρινές διακοπές, οι οποίες σκιάστηκαν από το βαρύ κλίμα που δημιούργησαν οι φυσικές καταστροφές, με αποκορύφωμα τις πλημμύρες στη Θεσσαλία. Στις αρχές Σεπτεμβρίου είχαμε τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, που παρά το ότι έγινε μετά κόπων και βασάνων τράβηξε επάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Κάπως έτσι βρισκόμαστε 20 ημέρες πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, οπότε είναι -ίσως- η ώρα να δούμε λίγο… παιχνίδι. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη οι πολλές υποψηφιότητες για τον κεντρικό δήμο δεν προοιωνίζουν ότι σώνει και καλά τα αίματα θα ανάψουν, αλλά όσο να ’ναι λίγο κλίμα χρειάζεται. Αλλιώς κινδυνεύουμε να φτάσουμε στις κάλπες και οι πολίτες να μη γνωρίζουν ούτε τα ονόματα των υποψηφίων. Ούτε καν γιατί ψηφίζουν, θα έλεγε κανείς καθ’ υπερβολήν!
Το πρόσωπο των ημερών
Ο Στέφανος Κασσελάκης είναι χωρίς αμφιβολία το πολιτικό πρόσωπο των ημερών. Όχι μόνο επειδή κατάφερε να αλώσει τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε τρεις-τέσσερις μήνες -πρόκειται για κατόρθωμα ακόμη κι αν είχε βοήθεια από υψηλά κλιμάκια του κόμματος-, αλλά και διότι απομυθοποίησε την εικόνα ενός κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς, το οποίο υποτίθεται ότι έχει πολιτικές και ιδεολογικές αρχές, που δεν του επιτρέπει να καταφύγει στα τερτίπια εντυπωσιασμού και μάρκετινγκ που καλλιεργούν τα αστικά κόμματα. Ακόμη κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ τού Αλέξη Τσίπρα πορευόταν μέχρι το 2015 έχοντας ως σημαία την αφέλεια όσων πιστεύουν ότι ο κόσμος αλλάζει αρκεί να γίνουν εκλογές, σήμερα είναι ένα κόμμα που άσκησε εξουσία -και προφανώς του καλοάρεσε. Έτσι αναζητά πρωτίστως την επιστροφή του στην κορυφή της προτιμήσεως των ψηφοφόρων. Στο ερώτημα εάν αυτό θα να επιδιωχθεί με κάθε τίμημα ή αν θα πρέπει να υπάρχουν όρια η επιλογή του περίπου 50% των μελών του κόμματος απάντησε ξεκάθαρα ότι επιλέγει το πρώτο τμήμα του διλήμματος. Αλλά και το άλλο περίπου 50% που επέλεξε Αχτσιόγλου, Παππά και Τσακαλώτο λίγο πολύ με κριτήριο του ποιος μπορεί να νικήσει τη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη κινήθηκε. Όχι ότι υπάρχει κάτι επιλήψιμο σ’ αυτό, ίσα-ίσα κάθε πολιτικός σχηματισμός προσβλέπει στην άσκηση εξουσίας, προκειμένου να εφαρμόσει το μοντέλο διακυβέρνησης που έχει υπόψιν του. Απλώς ας το παραδεχθούν επιτέλους και οι γιαλαντζί πολιτικοί σοφοί της Αριστεράς, οι οποίοι μέχρι και σήμερα επιμένουν υποκριτικά ότι η εξουσία δεν είναι σκοπός, αλλά μέσον!
Το κόμμα και τι να το κάνεις
Σε κάθε περίπτωση -έτσι για να είμαστε προσγειωμένοι στην πραγματικότητα- άλλο οι εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ -και οποιουδήποτε άλλου κόμματος- και άλλο οι εθνικές εκλογές, όταν δηλαδή το ζητούμενο είναι η διακυβέρνηση της χώρας. Διότι στις εθνικές εκλογές υπάρχει κάτι που λέγεται «ένστικτο αυτοσυντήρησης» και -όπως αποδείχθηκε ακόμη και στις τελευταίες κάλπες του Μαΐου και του Ιουνίου- είναι ισχυρότερο ακόμη και από ιδεολογίες και κοσμοθεωρίες. Ας το έχουν αυτό υπόψιν τους όσοι επιχειρούν με εσωκομματικούς όρους να αναλύσουν ευρύτερες εξελίξεις, τις οποίες προφανώς επικαλούνται οι υποψήφιοι για να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ψήφους. Και κάτι φαιδρά τού τύπου «ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ παίρνει το κόμμα στα χέρια του» τα παίρνει ο… αέρας. Διότι το θέμα δεν είναι ποιος θα πάρει ένα κόμμα στα χέρια του -ήδη η ορολογία θυμίζει… περιουσιακό στοιχείο-, αλλά τι θα το κάνει. Πρωταγωνιστή ή κομπάρσο; Το πρώτο είναι κάτι δύσκολο, το δεύτερο ευκολάκι -για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία των νέων που έδωσαν ώθηση στον Κασσελάκη.
Το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ
Η έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής στην απόφαση του πρωθυπουργού να δεσμεύσει το δεύτερο Σαββατοκύριακο της ΔΕΘ που παραδοσιακά ανήκει στην αξιωματική αντιπολίτευση εκφράστηκε δια στόματος του προέδρου του κόμματος. Ο Νίκος Ανδρουλάκης έβαλε μάλιστα στο κάδρο και τη διοίκηση της ΔΕΘ, λέγοντας πως συνηγόρησε στην απόφαση αυτή, μιλώντας για απαξίωση της αντιπολίτευσης. Το πρώτο παράδοξο είναι ότι παρά τη σφοδρή αντίδραση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατά την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη συναντήθηκε με τη διοίκηση του εκθεσιακού φορέα. Το δεύτερο παράδοξο είναι ότι, ενώ υπήρξε επίσημη ενημέρωση για την επίσκεψη, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους, οι οποίοι παραβρέθηκαν στα γραφεία της Helexpo. Το τρίτο παράδοξο είναι ότι στη Χαριλάου Τρικούπη αποφάσισαν μεν να παραχωρήσουν συνέντευξη τύπου στο πλαίσιο της ΔΕΘ όχι όμως στη Θεσσαλονίκη αλλά στην Αθήνα! Να σημειωθεί βέβαια ότι στο ΠΑΣΟΚ είχαν σχεδιάσει πολύ διαφορετικά το πρόγραμμα της επίσκεψης του προέδρου στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της ΔΕΘ, όμως η φονική κακοκαιρία Daniel ανέτρεψε όλους αυτούς τους σχεδιασμούς. Έτσι επελέγη να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι και να τηρηθεί ένα πιο σφιχτό πρόγραμμα με λίγες συναντήσεις και μια ομιλία στο συνεδριακό κέντρο "Ιωάννης Βελλίδης" που θεωρήθηκε μάλιστα και τολμηρό δεδομένων των συνθηκών. Λευκός καπνός δεν βγήκε ούτε για το αν η Χαριλάου Τρικούπη θα κλείσει τελικά το μάτι σε κάποιον από τους δύο προερχόμενους από την κεντροαριστερά υποψηφίους δημάρχους για τον δήμο Θεσσαλονίκης. Το μόνο σχόλιο που έγινε από πηγές κοντά στο γραφείο του προέδρου είναι ότι θα στηριχθεί αυτός που θα δείξει τις μεγαλύτερες αντοχές άρα αυτός που θα καταφέρει να περάσει στον 2ο γύρο.
Φυλλάδιο στον κώδικα Μπράιγ
Ένα διαφορετικό φυλλάδιο για να ενημερώσει σχετικά με την υποψηφιότητά του κυκλοφόρησε ο Φώτης Μπίμπασης. Είναι γνωστός για τους αγώνες του εδώ χρόνια από πολλά μετερίζια για τα δικαιώματα των ΑμεΑ. Τώρα μπήκε στον στίβο των περιφερειακών εκλογών ως υποψήφιος με τον συνδυασμό της «Αλληλεγγύης» του Απόστολου Τζιτζικώστα για την Περιφερειακή Ενότητα της Θεσσαλονίκης. Ως γνωστόν ο κ. Μπίμπασης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας των Οικολόγων Πρασίνων (Μέλος των Ευρωπαίων Πρασίνων) κι ο ίδιος αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα όρασης. Έτσι, αποφάσισε και διανέμει το φυλλάδιο με τις προτεραιότητές του ιδιαίτερα στα άτομα που αντιμετωπίζουν παρόμοιο ζήτημα και το τύπωσε με τον κώδικα Μπράιγ, δηλαδή το σύστημα γραφής και ανάγνωσης των τυφλών.
