Το εμπόδιο της γλώσσας, τα κόστη λειτουργίας του σχολείου αλλά και η μαθητική διαρροή είναι κάποια από τα προβλήματα που έθεσαν διευθυντές των σχολείων που υποδέχθηκαν τα προσφυγόπουλα πριν από δύο μήνες περίπου.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα των επικεφαλής δημοτικών και γυμνασίων, κάθε σχολείο αποτελεί και μια ξεχωριστή περίπτωση, καταγράφοντας τις δικές του επιτυχίες αλλά και αντιμετωπίζοντας συχνά ξεχωριστά προβλήματα.
«Ξεκινήσαμε με μεγάλο ενθουσιασμό και αυταπάρνηση γιατί το είδαμε και σαν πρόκληση να βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά» ανέφερε ο διευθυντής του γυμνασίου Κορώνειας Γεώργιος Μαυροχαλυβίδης μιλώντας σε σχετική ημερίδα που διοργάνωσε η Άρσις.
«Από την πρώτη ημέρα το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν αυτό της επικοινωνίας καθώς οι καθηγητές που είχαν έρθει στο σχολείο δεν γνώριζαν αραβικά και τα μικρά παιδιά δεν μιλούσαν Αγγλικά», τόνισε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόβλημα λύθηκε μερικώς όταν το σχολείο αναζήτησε δασκάλους μέσα από τα camps και εν τέλει βρήκε μια δασκάλα Αγγλικών που διέμενε σε κέντρο φιλοξενίας της περιοχής και η οποία προσφέρθηκε αφιλοκερδώς να λειτουργήσει ως διερμηνέας στη σχολική τάξη.
Για τον κ. Μαυροχαλυβίδη όμως τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί καθώς, όπως υποστηρίζει, δεν υπήρχε πρόβλεψη από το κράτος για την αύξηση των λειτουργικών εξόδων του σχολείου, κυρίως αναφορικά με τα αναλώσιμα, τη θέρμανση αλλά και τα έξοδα καθαριότητας του σχολικού χώρου, ο οποίος λόγω της απογευματινής λειτουργίας των τάξεων πρέπει πλέον να θερμαίνεται περισσότερες ώρες αλλά και να καθαρίζεται δύο φορές την ημέρα.
«Αυτά είναι σημαντικά κόστη. Ποιος θα τα καλύψει; Οι δήμοι δηλώνουν αδυναμία» επισήμανε ο κ. Μαυροχαλυβίδης προσθέτοντας ότι το σχολείο βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση λύσεων για το θέμα.
Ακόμα, ο διευθυντής του γυμνασίου αναφέρθηκε και στο θέμα της σχολική διαρροής αλλά και της απουσίας ενός εκπαιδευτικού πλαισίου για τα προσφυγόπουλα.
Σύμφωνα με τον κ. Μαυροχαλυβίδη, ενώ τη φοίτηση ξεκίνησαν τον Οκτώβριο 37 προσφυγόπουλα, τώρα έχουν μείνει μόνο 18 καθώς πολλές οικογένειες φεύγουν στο εξωτερικό. Και από τους 18 αυτούς, υποστηρίζει ότι μόνο οι 8 παρακολουθούν σταθερά ενώ δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα αν είναι υποχρεωτικό για τα παιδιά των προσφύγων να παρακολουθούν το σχολείο.
Σε αυτά τα προβλήματα, ο Μιχάλης Καραγιάννης, διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Λαγκαδικίων πρόσθεσε και ένα ακόμα, αυτό του διαχωρισμού των παιδιών σε δύο βάρδιες.
Σύμφωνα με τον κ. Καραγιάννη η παρέμβαση του σχολείου δεν αφορά μόνο στην εκπαίδευση των παιδιών αλλά και στον συναισθηματικό τους κόσμο, καθώς οι ανήλικοι πρόσφυγες έχουν ζήσει τη βία και την αναρχία.
«Έχοντας τα παιδιά χωρισμένα σε δύο βάρδιες, υποβοηθούμε χωρίς να το θέλουμε και τον σχολικό διαχωρισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το επόμενο βήμα είναι να μην διαρκέσει πολύ αυτός ο διαχωρισμός. Ήδη μαθαίνω από συναδέλφους ότι για τα παιδιά που ζουν στην πόλη και εντάσσονται το πρωί στα σχολεία, τους είναι πολύ πιο εύκολο να μάθουν τη γλώσσα» υπογράμμισε.
Ένα ακόμα ζήτημα στο οποίο πρέπει να δοθεί προσοχή, κατά τον κ. Καραγιάννη, είναι και η εκπαίδευση του συνόλου της κοινωνίας. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι αν και δεν είχαν ως τώρα ιδιαίτερες αντιδράσεις από πλευράς γονέων, κάποιοι γονείς του είπαν ότι φέτος κάνουνε τη θυσία να δεχθούν τα παιδιά το απόγευμα, αλλά του χρόνου δεν θα ανεχθούν να είναι στην πρωινή βάρδια.
Παρά το δύσκολο έργο της ένταξη των προσφυγόπουλων στην εκπαίδευση, κάποια εκ των οποίων πηγαίνουν πρώτη φορά στο σχολείο, ο Δημήτρης Γουλής διευθυντής του 67ου ολοήμερου Δημοτικού σχολείου Θεσσαλονίκης δηλώνει ευχαριστημένος λέγοντας πως με τη βοήθεια όλων «είμαστε σε καλό δρόμο και έχει υπάρξει ήδη πρόοδος».
Σε αντίθεση με το φαινόμενο της σχολικής διαρροής που παρατηρείται σε άλλα σχολεία, το 67ο έχει καταφέρει να αυξήσει τον αριθμό των προσφυγόπουλων που φοιτούν από 22 που ήρθαν τον Οκτώβριο σε 30 παιδιά από το camp στο Δερβένι.
Το πρόβλημα της γλώσσας απασχόλησε και τον κ. Γουλή, ο οποίος λέει πως μέσω κάποιων οργανώσεων, το σχολείο έχει εξασφαλίσει την περιστασιακή ύπαρξη διερμηνέων.
Αναφορικά με το θέμα του διαχωρισμού των τάξεων, σχολιάζει πως επειδή το σχολείο είναι ολοήμερο τα παιδιά έρχονται σε επαφή και έχουν τον χρόνο να παίξουν μεταξύ τους, αναπτύσσοντας με αυτόν τον τρόπο πολύ καλές σχέσεις.
Τα προσφυγόπουλα που φοιτούν στο δημοτικό παράλληλα με τα μαθήματά τους συμμετέχουν και σε δράσεις «διαχείρισης επίλυσης συγκρούσεων» που διοργανώνονται από ΜΚΟ ενώ το σχολείο προγραμματίζει και κοινές δράσεις και εκδηλώσεις στις οποίες θα συμμετέχουν γονείς και παιδιά.
Ήδη πάντως τόσο το πρόγραμμα όσο και οι κανόνες του σχολείου έχουν μεταφραστεί και στα Αραβικά και έχουν δοθεί στους γονείς των μικρών μαθητών.
Στόχος του κ. Γουλή αλλά και των εκπαιδευτικών του 67ου σχολείου, είναι όπως δηλώνει ο ίδιος στη Voria.gr, να δημιουργηθεί για αυτά τα παιδιά ένα περιβάλλον ασφάλειας και αγάπης στο οποίο να μεταδίδεται η γνώση.