Σε αντίθεση με ότι πίστευαν πολλοί στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι υπάρχει καλή ποπ μουσική, από αξιοπρεπής μέχρι εμπνευσμένη. Η υποτίμηση του συγκεκριμένου μουσικού είδους έναντι της ροκ με τις «Βαριές» κιθάρες, τα μπάσα και τα τύμπανα τείνει να εκλείψει και όχι απ’ όλους. Η δήλωση του δημοσιογράφου και Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιου Κούλογλου ότι με την εκλογή Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μετεξέλιξη από ροκ συγκρότημα σε ελαφρύ ποπ υποκρύπτει μια κάποιου τύπου υποτίμηση και απαξία. Ιδιαίτερα εάν συνυπολογίσει κανείς την παρατήρηση του διακεκριμένου στελέχους ότι στη νικητήρια δήλωση του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε καν αναφορά της λέξης Αριστερά, δείχνει το… πρόβλημα. Διότι στον ΣΥΡΙΖΑ -και γενικότερα στα κόμματα και τους σχηματισμούς της Αριστεράς- οι τύποι και οι συμβολισμοί παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από την ουσία των πραγμάτων.
Πρόκειται για μια μεταφορά της θεολογικού τύπου κοσμοθεωρίας «οι καλοί (Αριστεροί) και οι κακοί (Δεξιοί)» στην εφαρμοσμένη πολιτική. Μια πρακτική που δεν λαμβάνει υπόψιν της -στην κυριολεξία- τι αλλαγές υπάρχουν στη σύγχρονη κοινωνία λόγω καινούριων προβλημάτων και δυνατοτήτων, από την Κλιματική Αλλαγή μέχρι την ψηφιακότητα. Επίσης, δεν δείχνει να ενδιαφέρεται και πολύ για το ότι ακόμη και στην Ελλάδα των καφενείων μεγάλο κομμάτι των πολιτών αναζητά διέξοδο σε μια πολιτική πρακτικά εφαρμοσμένη, πέρα από θεωρίες, μύθους και ιδεοληψίες. Συμπέρασμα: αν και οι πιθανότητες να αποδειχθεί ο Στ. Κασσελάκης πολιτικά ελαφρύς, όπως ένα φτερό στον άνεμο, είναι αρκετές, ας αφήσουμε την καθημερινότητα και την πραγματικότητα να το αποδείξουν ή να το απορρίψουν. Όσο κι αν δεν αρέσει στους… ακραιφνείς ΣΥΡΙΖΑιους ο άνθρωπος αυτός έκανε τις κατάλληλες κινήσεις για να τους πάρει το κόμμα και τώρα καλείται ο ίδιος να δείξει τι μπορεί να το κάνει και προς τα πού να το στρίψει. Όλα τα υπόλοιπα είναι ευφυολογήματα, που δείχνουν αμηχανία. Διότι αν ο κ. Κούλογου έλεγε -αφού επέλεξε να επιχειρηματολογήσει με μεταφορές από τον χώρο της μουσικής- ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Κασσελάκη μετεξελίσσεται από επικό εμβατήριο ή βαρύ λαϊκό του Θεοδωράκη σε ερωτικό ή νησιώτικο τραγούδι του Πάριου ίσως να υπήρχε αναλογία που θα την καταλάβαιναν στο κόμμα. Αλλά όταν μπλέκει παλιομοδίτικα τη ροκ και την ποπ δε τον καταλαβαίνει κανείς από τους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Το ΑΠΘ στις κάλπες
Στις κάλπες προσέρχονται σήμερα τα μέλη ΔΕΠ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο παραμένει χωρίς εκλεγμένο πρύτανη, ελέω του νόμου Κεραμέως, εδώ και μήνες, αφού η διαδικασία του Μαΐου κατέληξε άκαρπη. Η σημερινή εκλογή θα αναδείξει τα έξι εσωτερικά μέλη του 11μελούς συμβουλίου, τα οποία θα πρέπει να εκλέξουν τα πέντε εξωτερικά μέλη και μετά όλα μαζί τα 11 μέλη θα αναδείξουν τον πρύτανη. Είναι σαφές ότι με αυτό το σύστημα η πρώην υπουργός Παιδείας και νυν υπουργός Εσωτερικών διεκδικεί βραβείο γραφειοκρατίας και αναποτελεσματικότητας. Ας ελπίσουμε ότι ο σημερινός υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερακκάκης, ο οποίος φημίζεται για την αδυναμία του στα απλά σχήματα, θα παρέμβει και θα βρει λειτουργικό τρόπο, ώστε και πρύτανη να αποκτούν με τη μία τα πανεπιστήμια και στελέχη από τον έξω κόσμο να συμμετέχουν στη διοίκηση των ελληνικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Το μέγεθος… μετράει!
Δώδεκα μέρες έμειναν πριν την εκλογική αναμέτρηση στους δήμους και στην περιφέρεια και οι υποψήφιοι δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν να τρέξουν το τελευταίο 100άρι... Πόρτα, πόρτα γυρίζουν οι υποψήφιοι για να μοιράσουν τα ψηφοδέλτια... σταυρωμένα στο όνομά τους. Αυτό γινόταν σε όλες τις εκλογές αλλά αυτή τη φορά, λόγω του μεγέθους των ψηφοδελτίων (πάνω από ένα μέτρο), έχει αναγκάσει όλους τους υποψηφίους συμβούλους να τα διαμένουν χέρι χέρι. Βέβαια η κίνησή τους αυτή είναι λογική, καθώς είναι δύσκολο για κάποιον ψηφοφόρο να κάτσει στο παραβάν για να διαβάσει όλα τα ονόματα – πάνω από 100 - που είναι στο ψηφοδέλτιο κάθε συνδυασμού, ώστε να εντοπίσει τον εκλεκτό του. Αγώνας δρόμου, λοιπόν, για τους υποψήφιους συμβούλους προκειμένου να μη χαθεί ούτε μια ψήφος. Διότι και στην προκειμένη περίπτωση το μέγεθος… μετράει!
Μαμάδες στον (προεκλογικό) αγώνα
Με τον χρόνο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές να μετρά αντίστροφα οι υποψήφιοι δήμαρχοι στους δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης εντείνουν τον προεκλογικό τους αγώνα. Στην προεκλογική μάχη έχουν ριχτεί φίλοι, συνεργάτες, εθελοντές και φυσικά οι συγγενείς τους. Μέχρι και οι… μαμάδες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα μητέρας υποψηφίου δημάρχου, η οποία συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια για να εκλεγεί ο γιος της Δήμαρχος Θεσσαλονίκης.
Η κομψότατη κυρία εκμεταλλεύτηκε την Κυριακή και τα γεμάτα καφέ στην ανατολική Θεσσαλονίκη, για να βγει μόνη της και να μοιράσει προεκλογικό υλικό του γιου της.
Προσέγγιζε τους θαμώνες και με μια αστική ευγένεια άλλων εποχών ρωτούσε αν ήθελαν να τους αφήσει μια κάρτα ή ένα φυλλάδιο του υποψηφίου δημάρχου. Τα ματιά της έλαμπαν και το πρόσωπο της φωτίζονταν μόλις κάποιος της έλεγε ότι γνωρίζει τον γιο της, με την ίδια να γεμίζει με καμάρι αλλά και κουράγιο για να συνεχίσει.
«Φτερά» στην εστίαση από τη Red Bull
Στους ρυθμούς του εντυπωσιακού Red Bull Showrun Thessaloniki χόρεψαν οι επιχειρήσεις εστίασης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Τα χαμόγελα περίσσευαν, μάλιστα, σε όσες επιχειρήσεις του κλάδου βρίσκονται σε εγγύτητα από το Λευκό Πύργο, καθώς γέμισαν από νωρίς, αμέσως μετά τη λήξη του event, που αποτέλεσε πόλο έλξης τόσο για τους Θεσσαλονικείς, όσο και για κάτοικους άλλων πόλεων, αλλά και Βαλκάνιους επισκέπτες. Όπως χαρακτηριστικά λένε άνθρωποι του κλάδου που δραστηριοποιούνται στο κέντρο της πόλης «όλο το βράδυ είμασταν γεμάτοι. Πριν αδειάσουν τα τραπέζια ξαναγέμιζαν». Μάλιστα, όπως σημειώνουν εστιάτορες που μιλούν για αυξημένο τζίρο κατά 30% έναντι άλλων καλών Σαββατόβραδων, δεν ήταν λίγοι και οι Βαλκάνιοι, που αφού παρακολούθησαν το show επέλεξαν να πιούν το ποτό τους ή να δειπνήσουν στο κέντρο της πόλης. Κάποιοι μάλιστα, μας μεταφέρουν πως ακόμη και τα περίπτερα που βρίσκονται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης δεν σταμάτησαν να δέχονται πελάτες που αναζητούσαν κάτι δροσιστικό ή ένα σνακ. Το βέβαιο είναι πως διοργανώσεις σαν αυτή της Red Bull, δίνουν ζωή στην πόλη και ενισχύουν την αναγνωρισιμότητα της τοποθετώντας πιο ψηλά στον τουριστικό χάρτη.