Στον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό κατέληξε η πορεία εις μνήμην για τα θύματα του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, παρουσία - μεταξύ άλλων- του δημάρχου Τελ Αβίβ Ρον Χουλντ, του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Τριαντάφυλλου Μηταφίδη και Σωκράτη Φάμελλου και του επικεφαλής του International March of the Living, Ααρόν Ταμίρ.
Η πορεία, που πραγματοποιήθηκε 73 χρόνια από την αναχώρηση του πρώτου συρμού για το στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπιρκενάου, ξεκίνησε λίγο μετά τις 11.30 από την πλατεία Ελευθερίας.
Το μήνυμα που στέλνει η σιωπηλή πορεία είναι το «Ποτέ Ξανά», για να διατηρείται ζωντανή στη συλλογική μνήμη η ναζιστική θηριωδία, ώστε να μην ζήσει ξανά η ανθρωπότητα κάτι ανάλογο.
Η πορεία ξεκίνησε από το σημείο που οι Ναζί συγκέντρωναν τους Εβραίους τους οποίους στη συνέχεια μετέφεραν στο ΠΣΣ, όπου τους επιβίβαζαν στα τρένα που τους οδηγούσαν στους τόπους μαρτυρίου και θανάτου, στα στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Μπιρκενάου.
Κατά τον χαιρετισμό του, στον Παλιό Σταθμό, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης ότι η επέτειος αυτή είναι χρέος προς και από την πόλη, αφορά τη Θεσσαλονίκη και όλους τους Θεσσαλονικείς. «Ως δημοτική αρχή είμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίζουμε ότι το 1943 το σώμα της πόλης ακρωτηριάστηκε, η πληγή κακοφόρμισε, καθώς η Γενοκτονία συνοδεύτηκε από τη μνημονκτονία, την απαλοιφή της εβαϊκής παρουσίας στην πόλη, την αδιαφορία, ίσως και την ανακούφιση κάποιων για την απώλεια των Εβραίων συμπολιτών μας», τόνισε μεταξύ άλλων ο δήμαρχος, για να κάνει στη συνέχεια και ένα σχόλιο για το προσφυγικό: «Οι πρόσφυγες δεν είναι οι Εβραίοι της εποχής μας, ούτε εμείς είμαστε οι ναζί τους. Οι πρόσφυγες, όμως, μπορούν να γίνουν οι Εβραίοι μας, αν το θέλουν κι αν το θέλουμε. Μπορούν να γίνουν οι δικοί μας Έλληνες Ευρωπαίοι και Θεσσαλονικείς, ο νέος δικός μας άλλος, το νέο κομμάτι του δικού μας καλύτερου εαυτού. Και ίσως τότε και η πόλη μας ξαναβρεί τον βηματισμό της και ίσως τόυε να έχουμε γίνει καλύτεροι».
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, έγιναν τα αποκαλυπτήρια ενός Δείκτη Μνήμης, αφιερωμένου στη Συνοικία Μπάρον Χιρς, μια τοποθεσία, η οποία από οικισμός που δημιούργησε η Κοινότητα για τη στέγαση χιλιάδων ευπαθών μελών της, μετατράπηκε σε τόπο μαρτυρίου το 1943.
