Καλημέρα σας!
Ο πρώτος μήνας του πολέμου στην Ουκρανία δεν έχει κάποιο ορατό αποτέλεσμα εκτός από τις ανθρώπινες τραγωδίες των στρατιωτών και των αμάχων που σκοτώθηκαν, όσων βλέπουν τις ζωές και τις περιουσίες τους να καταστρέφονται, αλλά και των προσφύγων που βρίσκονται στο δρόμο. Η Ρωσία και ο Πούτιν δεν έχουν νικήσει «στα γρήγορα», όπως πίστευαν. Ο Ζελένσκι και οι Ουκρανοί αντιστέκονται, αλλά ταυτόχρονα βλέπουν τη χώρα τους να ερειπώνεται. Και ο υπόλοιπος πλανήτης υποφέρει από την ακρίβεια στα καύσιμα και τρομάζει από τις προειδοποιήσεις για επισιτιστική κρίση, δηλαδή για πείνα. Με αυτά τα δεδομένα τα ψυχαναλυτικά πορτρέτα του Βλαδίμηρου Πούτιν, αλλά και του Σεργκέι Λαβρόφ, που δημοσιεύει ο διεθνής τύπος, ενδιαφέρουν ελάχιστα. Αν είναι αυταρχικός, ημίτρελος, μαφιόζος, συναισθηματικά ασταθής και με απωθημένα, άρρωστος ή υγιής ο Ρώσος πρόεδρος λίγο ενδιαφέρει τις ανθρώπινες κοινωνίες, που το μόνο που ζητούν είναι να σταματήσουν οι πολεμικές θηριωδίες στην Ουκρανία και να αμβλυνθούν οι συνέπειες τους.
Πληρώστε γιατί… χανόμαστε
Το μέγεθος της χώρας αφενός και η δεκαετής οικονομική κρίση αφετέρου έχουν ως αποτέλεσμα η ελληνική αγορά να μην έχει βάθος αποθεμάτων, δηλαδή να μην υπάρχουν στις αποθήκες μεγάλα αποθέματα τροφίμων. Αυτή η πραγματικότητα μπορεί να διογκώσει ένα πρόβλημα ελλείψεων σε προμήθειες, που ενδεχομένως να δημιουργηθεί λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και του διεθνούς εμπάργκο στη Ρωσία. Μόνο που το πιθανότερο σενάριο, τουλάχιστον σε ότι αφορά την Ευρώπη και την Ελλάδα, είναι να υπάρχει επάρκεια, αλλά με αυξημένο κόστος. Διότι, όπως έλεγε χθες γνωστός Θεσσαλονικιός επιχειρηματίας με δραστηριότητα στην μεταποίηση και εμπορία τροφίμων, αν ένα εργοστάσιο κινδυνεύει να… ακυρωθεί, επειδή λείπουν κάποιες από τις πρώτες ύλες ο επιχειρηματίας θα κάνει το παν για να τις βρει, κάτι που μεταφράζεται ότι θα πληρώσει όσο – όσο. Με απλά λόγια: το επόμενο διάστημα τα τρόφιμα, όπως και πολλά άλλα είδη θα ακριβύνουν. Ψυχραιμία και το χέρι βαθιά στην τσέπη. Ή αλλιώς: Πληρώστε γιατί… χανόμαστε!
Προσαρμοστικότητα και ευελιξία
Όποιοι πιστεύουν ότι η προσαρμοστικότητα είναι το ανταγωνιστικότερο πλεονέκτημα κάθε οργανισμού διαχρονικά δικαιώνονται. Άλλωστε μέσα στα εκατομμύρια χρόνια ζωής στον πλανήτη Γη, τα είδη που επιβίωσαν είναι όσα προσαρμόστηκαν στις εξελίξεις. Ούτε τα δυνατότερα, ούτε τα γρηγορότερα. Επίσης, όσοι εκτιμούν ως προσόν την ευελιξία πρέπει ωσαύτως να αισθάνονται δικαιωμένοι. Τα δύο χρόνια της πανδημίας και ο ένας μήνας του πολέμου έδωσαν αφορμές να… παραβιαστούν κανόνες που σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωζώνης θεωρούνταν ιεροί. Η αρχή έγινε με τη δημοσιονομική χαλάρωση και τη δημιουργία κοινού χρέους, μέσω δανεισμού της Κομισιόν από τις αγορές για τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, προκειμένου να επουλωθούν οι οικονομικές πληγές που δημιούργησε ο κορωνοϊός. Μόλις χθες η σκληρή Επίτροπος Ανταγωνισμού, η Μαργκρέτε Βεστάγκερ από τη Δανία, η οποία διανύει τη δεύτερη θητεία της στη συγκεκριμένη θέση, ανακοίνωσε την προσωρινή χαλάρωση των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις για την υποστήριξη της οικονομίας απέναντι στις επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία. Έτσι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την δυνατότητα χορήγησης επιδοτούμενων δανείων και επιδοτήσεων στις επιχειρήσεις που υφίστανται τις επιπτώσεις των κυρώσεων και της αύξησης των τιμών του φυσικού αερίου, υπό ορισμένες συνθήκες, χωρίς το φόβο του ευρωπαϊκού δικαστηρίου και των προστίμων. Επίσης χθες, ο Κ. Μητσοτάκης, στον οποίο μόνο κρατισμό δεν μπορεί να προσάψει κανείς –οι αντίπαλοί του νεοφιλελεύθερο τον ανεβάζουν, ντίλερ ιδιωτικών συμφερόντων τον κατεβάζουν- , ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής την φορολόγηση των συγκυριακών υπερκερδών των εταιρειών ενέργειας σε βαθμό, που το 90% από αυτά θα επιστρέψουν στον κρατικό προϋπολογισμό. Η προσαρμοστικότητα και η ευελιξία, που λέγαμε. Δύο έννοιες που όταν εφαρμόζονται με βάση το ρεαλισμό και τη λογική και όχι τα μικροσυμφέροντα συμβάλλουν στην –πολιτική εν προκειμένω- επιβίωση. Ας μαθαίνουν από αυτά οι παντός είδους και πάσης φύσεως… ορθόδοξοι, οι οποίοι βαφτίζουν αφενός το κρέας ψάρι για να υπηρετήσουν την ιδεοληψία τους και αφετέρου την πεισματική επιμονή σε κάποιες θέσεις σταθερότητα, ενώ συχνά πρόκειται απλώς για βλακεία.
Το μεγάλο έργο της ΕΥΑΘ
Εδώ και μήνες η παραλιακή λεωφόρος της Θεσσαλονίκης, η λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου, ταλαιπωρείται από ένα μεγάλο έργο της ΕΥΑΘ, το οποίο ξεκίνησε από ανατολικά κοντά στη Μπότσαρη προς το κέντρο, σήμερα βρίσκεται στο ύψος του Μακεδονία Παλάς (φωτο) και θα ολοκληρωθεί περίπου στο ύψος του θερινού κινηματογράφου Ναταλί. Όπως βεβαιώνει η ΕΥΑΘ, πρόκειται για μεγάλο έργο, το οποίο πρέπει να ομολογήσουμε ότι προχωράει πολύ γρήγορα. Προφανώς οι μηχανικοί γνωρίζουν από κατασκευαστικούς χρόνους, αλλά κάποιος που περνάει από το σημείο πρωί και βράδυ βεβαιώνει τα εξής: Πρώτον, στις 7 το πρωί η δουλειά έχει αρχίσει και στις 7 το βράδυ ακόμη δεν έχει τελειώσει. Δεύτερον, το εργοτάξιο είναι ενεργό και τα Σάββατα. Επειδή στη Θεσσαλονίκη -όπως και σε όλη την Ελλάδα- οι ταλαιπωρίες από τα δημόσια έργα δεν έχουν αρχή, μέση και τέλος το καλό να λέγεται. Σύμφωνα, δε, με το χρονοδιάγραμμα το συγκεκριμένο έργο θα ολοκληρωθεί στα τέλη Απριλίου, οπότε η Μεγάλου Αλεξάνδρου θα δοθεί κανονικά στην κυκλοφορία.