«Έξις δευτέρα φύσις», δηλαδή η συνήθεια είναι η δεύτερη φύση του ανθρώπου. Πρόκειται για μια από τις πιο διάσημες φράσεις του Αριστοτέλη. Σύμφωνα με τους γλωσσολόγους η λέξη έξις προέρχεται από το ρήμα έχω και αρχικά σήμαινε το να έχει συνέχεια κάποιος στην κατοχή του κάτι που έχει αποκτήσει. Ο Αριστοτέλης όμως προχώρησε ακόμη πιο πέρα και προσέγγισε τη λέξη από ηθική σκοπιά. Κατά τον σπουδαίο Σταγειρίτη φιλόσοφο, δάσκαλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και θεμελιωτή πολλών επιστημών, η λέξη δηλώνει τα μόνιμα στοιχεία του χαρακτήρα που αποκτούμε με την επανάληψη συγκεκριμένων ενεργειών.
Στην πορεία του χρόνου η συγκεκριμένη έκφραση κατέληξε να έχει περισσότερο αρνητικό παρά θετικό χαρακτήρα. Στην ουσία υπογραμμίζει τις περίφημες κακές συνήθειες. Από τη μαρμελάδα που τρώνε κρυφά τα μικρά παιδιά από το ντουλάπι και το ψυγείο, μέχρι το κάπνισμα. Αλλά και στην πολιτική οι συνήθειες -συχνά οι κακές συνήθειες- κυριαρχούν. Το παρατηρούμε και σε αυτή την προεκλογική περίοδο, που ήδη «τρέχει» την τελευταία της εβδομάδα. Το βλέπουμε ιδίως στον ΣΥΡΙΖΑ, στον Αλέξη Τσίπρα και γενικότερα στα αριστερής αποκλίσεως κόμματα. Συνηθισμένοι μια ζωή στην αντιπολίτευση, είναι δύσκολο να προσαρμόσουν τη ρητορική τους, ακόμη κι όταν απέναντί τους βρίσκεται μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, με υπουργούς οι οποίοι απλώς τηρούν -ή προσπαθούν να τηρήσουν- τα προσχήματα. Ανθρώπους –πρώην δικαστικούς, πρώην στρατιωτικούς και καθηγητές- οι οποίοι δέχονται να εξυπηρετήσουν το σύστημα, που τα πολιτικά κόμματα έχουν δημιουργήσει. Διότι τι άλλο είναι η κάθε υπηρεσιακή κυβέρνηση, που η δημιουργία της φτάνει στα όρια του παραλόγου; Τι εξυπηρετεί άραγε ο υπηρεσιακός υπουργός Προστασίας του Πολίτη; Ή ο Πολιτικής Προστασίας, ο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο Εξωτερικών, ο Εθνικής Άμυνας και ο κάθε άλλος υπηρεσιακός υπουργός; Απολύτως τίποτα, θα μπορούσαν στη θέση τους να βρίσκονται οι -κατά κάποιον τρόπο- κανονικοί υπουργοί, η θητεία των οποίων θα ελάμβανε μια μικρή παράταση. Ίσως στις ταραγμένες δεκαετίες του 1950 και του 1960 ένας υπουργός ενδεχομένως να μπορούσε να επηρεάσει τις εκλογές, αλλά το 2023 τι ακριβώς μπορεί να κάνει; Είναι, όμως, οι κακές συνήθειες όσων εκτός από εθισμένοι στην αντιπολίτευση -άλλωστε ως αντιπολίτευση συμπεριφέρθηκαν όταν τους δόθηκε η δυνατότητα να κυβερνήσουν- έχουν και το σύνδρομο του κυνηγημένου. Το σύνδρομο του καταδιωκόμενου από την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, που δεν τους επιτρέπει να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα. Και μαζί τους ταλαιπωρείται ολόκληρη η κοινωνία.
Η Κυριακή του ΔΕΔΔΗΕ
Μέχρι και τα… προσωπικά δεδομένα επικαλέστηκαν κάποιοι από τα συνεργεία του ΔΕΔΔΗΕ, όταν χθες, Κυριακή πρωί, έκοβαν δέντρα που είχαν μπλεχτεί με καλώδια στην οδό Μακεδονίας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και κάποιοι περίοικοι τραβούσαν με τα κινητά τους φωτογραφίες. Αντί να αναρωτηθούν τους λόγους που στη γειτονιά έκανε εντύπωση η… κυριακάτικη εκστρατεία του ΔΕΔΔΗΕ, αφού -όπως έγραψε η Voria.gr- τουλάχιστον τέσσερα ειδικά οχήματα δούλευαν πυρετωδώς, προσπαθούσαν να αποτρέψουν τη λήψη φωτογραφιών. Διότι για τα συγκεκριμένα -προφανώς για άλλα πολλά- δέντρα στη Θεσσαλονίκη, που τα κλαδιά τους είναι μπλεγμένα με καλώδια μεταφοράς ρεύματος και ακουμπούν στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών, οι καταγγελίες είναι πολλές. Οι περισσότερες, όμως, παραμένουν χωρίς άμεσο αντίκρισμα. Τώρα που κατακαλόκαιρο η κακοκαιρία έδειξε τα δόντια της με απίθανη σφοδρότητα οι αρμόδιοι κινητοποιήθηκαν. Κι ας ήταν Κυριακή, που ως γνωστόν στην Ελλάδα διαχρονικά όλα είναι πιο δύσκολα. Πολύ περισσότερο πράξεις και ενέργειες προληπτικού και επομένως όχι επείγοντος χαρακτήρα.
Ο Μπεχράκης στη Θεσσαλονίκη
Η ματιά του βραβευμένου με Πούλιτζερ φωτορεπόρτερ, Γιάννη Μπεχράκη, λείπει από την καταγραφή της σύγχρονης πραγματικότητας κι αν δεν είχε φύγει τον Μάρτιο του 2019, στα 59 του χρόνια, θα ήταν σήμερα «Αυτόπτης Μάρτυρας» στην Πύλο και θα κλείδωνε στον φακό του εικόνες από το πρωτόφαντο ναυάγιο. Λείπει από το σπίτι, λείπει και έξω από αυτό, είπε η σύντροφός του, Ελισάβετ Σαρίδου-Μπεχράκη, στα εγκαίνια της έκθεσης που με τίτλο «Eyewitness / Γιάννης Μπεχράκης» φιλοξενείται στο MOMus-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Η εκδήλωση έγινε σε χαμηλούς τόνους, προσαρμοσμένη στο τριήμερο εθνικό πένθος που κηρύχθηκε για την τραγωδία με τον ανυπολόγιστο αριθμό των αγνοούμενων. Κι αυτή η σιωπή που επικρατούσε και οι συγκρατημένες ομιλίες αποτέλεσαν μια επιπλέον απόλυτη τιμή σε έναν άνθρωπο που έδωσε τη ζωή του στην καταγραφή τέτοιων τραγωδιών, ως ο επικεφαλής του φωτογραφικού τμήματος (chief Photographer) του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters στην Ελλάδα. Μέχρι τις 8 Οκτωβρίου ο Γιάννης Μπεχράκης θα είναι στο… λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Τα ακροβατικά της καθαριότητας
Σιγά το νέο. Αγγίζει τα όρια του… θεσμού το διπλοπαρκάρισμα, ειδικά τα βράδια στη Θεσσαλονίκη. Όμως το παρκάρισμα σε ράμπες ή κάδους πρέπει να μας βρίσκει απέναντι. Δεν χωνεύεται ούτε εύκολα ούτε με ντάνες από σόδες. Δεν καταπίνεται. Το αν πρέπει η ράμπα για τα Άτομα με Αναπηρία, με προβλήματα κινητικότητας ή για μια μάνα με καρότσι να είναι ελεύθερη, μάλλον μας ξεπερνά. Δεν θα έπρεπε καν να το συζητάμε. Όμως σε παράλληλο δρόμο πρέπει να κινείται κι η ανοχή μας απέναντι σε όσους παρκάρουν μπροστά από κάδους απορριμμάτων, ανακύκλωσης και βάλε… Συχνά οι υπάλληλοι καθαριότητας του δήμου Θεσσαλονίκης αναγκάζονται να γίνονται… ζογκλέρ κι ο χειριστής του απορριμματοφόρου να προσπαθεί να αδειάσει τον κάδο λες και φορτώνει κοντέινερ στο λιμάνι… Για παράδειγμα -όπως φαίνεται στη φωτογραφία- ένα απορριμματοφόρο μπορεί να βρίσκεται απλώς στην οδό Πολυτεχνείου. Κι όλα αυτά επειδή κάποιοι επιμένουν να παρκάρουν όπου γουστάρουν. Ίσως επειδή έχουν τη βεβαιότητα ότι τα βράδια, όπως και τα Σαββατοκύριακα η αστυνόμευση της κυκλοφορίας στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει. Η μεν τροχαία ασχολείται -όσο ασχολείται με τα επείγοντα και τις μετακινήσεις των επωνύμων- η δε δημοτική αστυνομία δουλεύει πενθήμερο ή κάτι τέτοιο. Πρόταση: τόσο δύσκολο είναι ο οδηγός κάθε απορριμματοφόρου του δήμου να αποκτήσει έκτακτες… εξουσίες, όταν το έργο του παρεμποδίζεται; Με μία, κλήση, με δύο κλήσεις, με τρεις κλήσεις, με 1013 κλήσεις κάποιοι θα μάθουν, δεν μπορεί…
Επιστροφή για την Interlife
Το 2022 ήταν μια δύσκολη χρονιά για τον ασφαλιστικό κλάδο και για την Interlife, την εταιρεία που εδρεύει στο Χρηματιστήριο Αθηνών, αλλά σιγά σιγά, τους πρώτους μήνες του 2023 η εικόνα δείχνει να αντιστρέφεται. Αυτό υποστήριξε ο επικεφαλής της εταιρείας Ιωάννης Βοτσαρίδης στη Γενική Συνέλευση της εταιρείας, που έγινε με την δέουσα διακριτικότητα λόγω του εθνικού πένθους μετά την τραγωδία της Πύλου, στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας. Η αλήθεια είναι ότι η περίοδος μετά την πανδημία με τον πόλεμο στην Ουκρανία και την άνοδο των επιτοκίων έχουν επηρεάσει τις αγορές διεθνώς και στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να καταγράφονται αρνητικές επιπτώσεις στις επενδυτικές κινήσεις και πρωτοβουλίες. Όσο η κατάσταση εξομαλύνεται τόσο η κανονικότητα επιστρέφει και στο συγκεκριμένο πεδίο.