Στο φουλ δουλεύουν οι μηχανές του οικονομικού επιτελείου για να οριστικοποιηθούν οι προτάσεις της ελληνικής πλευράς, με στόχο τα προαπαιτούμενα για το Ταμείο Ανάκαμψης. Το σχετικό πόρισμα θα πρέπει να είναι έτοιμο – κι αυτό – τέλη Οκτώβριου, ώστε να υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ομαλής ροής των δόσεων του Ταμείου στο προσεχές μέλλον κάτι το οποίο αποτελεί και το πραγματικό μεγάλο στοίχημα της Αθήνας.
Για την ουσία του πράγματος να αναφερθεί εδώ ότι ο λόγος αφορά σε 15 προαπαιτούμενα, όπερ σημαίνει ότι δεν είναι καθόλου εύκολη αποστολή. Οι πρώτες ενδείξεις από το συγκεκριμένο μέτωπο, ωστόσο, είναι θετικές, γεγονός που επιτρέπει αισιοδοξία για την είσπραξη των επόμενων 4,1 δις ευρώ, που έχει λαμβάνειν η χώρα από τη συγκεκριμένη δεξαμενή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει και να χαλαρώσει, όπως λένε απ΄ το υπουργείο Οικονομικών. Την προκαταβολή, πάντως, η χώρα την εισέπραξε, όπως και την προκαταβολή της πρώτης δόσης.
Για να συνεχισθεί η κανονικότητα και σε αυτό το μέτωπο, ωστόσο, η Ελλάδα θα πρέπει μεταξύ άλλων να συνεχίσει να κάνει αυτό που ξεκίνησε να υλοποιεί εδώ και καιρό. Δηλαδή, να αγοράζει παλιό, ακριβό, χρέος και θα το αναχρηματοδοτεί με καινούργιο, φθηνότερο. Προκειμένου να διαχειρίζεται το συγκεκριμένο πρόβλημα, που είναι και το μεγαλύτερο εμπόδιο στα σχέδια της. Τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας. Ούτως ή άλλως, στη πραγματικότητα δεν έχει και πολλά περιθώρια για να κάνει κάτι διαφορετικό. Εξ ου και θα ανακοινώνει νέες ομολογιακές εκδόσεις. Κι άλλες, όσες περισσότερες μπορεί.
Στην ίδια λογική εντάσσεται και η απόφαση για την αγορά, πρωθύστερα, ακριβού χρέους από το ΔΝΤ. Στη βάση της λογικής: Αφού μπορούμε, γιατί να μην το κάνουμε; Μπροστά μας θα το βρούμε, ούτως ή άλλως...