Μάλλον σε κανέναν δεν θα λείψει το ντιμπέιτ των πέντε πολιτικών αρχηγών, που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί χθες το βράδυ, αλλά λόγω του τραγικού ναυαγίου ανοιχτά της Πύλου και του εθνικού πένθους ματαιώθηκε, αφού δεν βρέθηκε εναλλακτική ημερομηνία. Συγχρόνως, για το τριήμερο αναβλήθηκαν ή ματαιώθηκαν όλες οι προεκλογικές εκδηλώσεις, όπως και οι υπόλοιπες δημόσιες δραστηριότητες, εκτός εξαιρέσεων όπως οι πανελλαδικές εξετάσεις και ο τελικός μπάσκετ Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Ειδικά για το ντιμπέιτ το ενδιαφέρον αναμενόταν περιορισμένο, καθώς κανείς δεν περίμενε να αλλάξει κάτι σε σχέση με την τηλεμαχία του Μαΐου, εν πολλοίς λόγω σχεδόν της ίδιας σύνθεσης πολιτικών και δημοσιογράφων, της ίδιας πάνω κάτω θεματολογίας και των ίδιου σφιχτού κανονιστικού πλαισίου. Άλλωστε τα αποτελέσματα των εκλογών που έγιναν πριν από 20 ημέρες φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις να παγιώνονται. Σε τέτοιο βαθμό έχει ατονήσει το προεκλογικό ενδιαφέρον, που οι πολιτικοί συντάκτες της χώρας, στην απόγνωσή τους να προσδώσουν ενδιαφέρον στα ρεπορτάζ τους, ασχολούνται ήδη με την επόμενη ημέρα των εκλογών. Σα να γνωρίζουν το αποτέλεσμα. Τα ρεπορτάζ αναφέρονται, πλέον, στο τι κυβέρνηση θα κάνει ο Κ. Μητσοτάκης. Με ποια πρόσωπα θα τη στελεχώσει, ποιες αλλαγές θα γίνουν στη δομή του κυβερνητικού σχήματος, αλλά και το ποια υπουργεία θα συγχωνευτούν, θα σπάσουν ή θα αλλάξουν όνομα. Επίσης, ποιες θα είναι οι εξελίξεις στους χαμένους. Για παράδειγμα, σε πόσες ώρες από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της κάλπης θα ξεκινήσει η αμφισβήτηση του κ. Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ και από ποιους. Ή για το αν θα διατηρήσει εν ζωή το Μέρα25 ο κ. Βαρουφάκης σε περίπτωση που δεν μπει και πάλι στη Βουλή κι επομένως απωλέσει την κρατική χρηματοδότηση. Αυτά τα όμορφα…
Η κριτική των νεολαίων του ΣΥΡΙΖΑ
Η δυνατότητα των Ελλήνων να μεταφέρουν τα πάντα στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση είναι γνωστή. Ειδικά οι αριστρερόφρονες διεθνιστές, που ταυτόχρονα είναι πολέμιοι της παγκοσμιοποίησης, ανέκαθεν θεωρούσαν –και εξακολουθούν να θεωρούν- υπεύθυνους του εγχώριους πολιτικούς τους αντιπάλους –κυρίως τη Δεξιά- για οτιδήποτε άσχημο, δραματικό, τραγικό και αρνητικό συμβαίνει στον πλανήτη. Άλλωστε –ως γνωστόν- για όλα φταίνε ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός, που σε πολλές περιπτώσεις ταυτίζονται. Επειδή, πάντως, ένας κόσμος βλέπει τα πάντα μέσα από ιδεοληπτικά γυαλιά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μέτρα και σταθμά κοινώς αποδεκτά με βάση τον πολιτισμό και την αγωγή. Έτσι, ό,τι και να λένε ο Νάσος Ηλιόπουλος και ο Πάνος Σκουρλέτης, τόσο ο τρόπος όσο και το περιεχόμενο όσων είπαν στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας οι… νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ στο λιμάνι της Καλαμάτας, ήταν το λιγότερο αγενή. Δύο ανάγωγα «παιδιά» -η μία γύρω στα 40, ο άλλος πέριξ των 30- που θύμισαν έντονα τους στίχους από το χορικό «Παράβαση», από τους κατά Διονύση Σαββόπουλο Αριστοφανικούς Αχαρνείς. Σημειώστε: «Ποιος μας γηροκομεί / τη σήμερον ημέρα, / ψηστιέρα, καρβουνιέρα, / μούσα δεκεμβριανή. / Πολέμησα καιρό / σε όλα τα πεδία / και με τυφλή μανία / ξέσκιζα τον εχθρό. / Τώρα με χειρουργεί / η αλλήθωρη νεολαία, / μια τσογλανοπαρέα, /που κάνει κριτική».
Τα καλά της παγκοσμιοποίησης
Με αφορμή το τραγικό ναυάγιο της Πύλου, με τα εκατοντάδες θύματα των μεταναστών, οι οποίοι φεύγουν από την Αφρική και αναζητούν καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη, αλλά συχνά καταλήγουν να μην έχουν κανένα μέλλον, όλοι αναγνωρίζουν ότι η μόνη ουσιαστική λύση για να περιοριστεί το φαινόμενο της μετακίνησης πληθυσμών –διότι για να σταματήσει εντελώς αποκλείεται, δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας- είναι η οικονομική ανάπτυξη των χωρών του τρίτου κόσμου. Το παράδοξο είναι ότι ενώ ο καλύτερος –ίσως ο μοναδικός- τρόπος για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος είναι η ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων και αγαθών, στα λόγια αυτοί που υποστηρίζουν με φανατισμό τα δικαιώματα των προσφύγων, είναι όσοι αμφισβητούν την παγκοσμιοποίηση. Είναι όσοι κινούμενοι συνήθως στο αριστερό άκρο του πολιτικού συστήματος υποστηρίζουν την επιστροφή σε έναν κόσμο με υψωμένα επί της ουσίας σύνορα και διακρατικές συμφωνίες. Μια επιστροφή στην αποθέωση του έθνους – κράτους, που έχει τη δική του πολιτική και το δικό του νόμισμα. Σε ότι αφορά ειδικά την Ελλάδα, οι πολέμιοι της παγκοσμιοποίησης είναι κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, θέλουν επιστροφή στη δραχμή -ή σε κάτι σαν τη δραχμή-, διεκδικούν επαναφορά της βίζας και πιστεύουν στην εκ νέου καθιέρωση δασμών. Πρόκειται ακριβώς για συνταγή, που εκτός από το ότι βεβαιωμένα θα βλάψει μια αδύναμη, αντιπαραγωγική και ελάχιστα ανταγωνιστική οικονομία όπως η ελληνική, αποτελεί θηλιά στο λαιμό των χωρών του τρίτου κόσμου, οι οποίες σε καθεστώς εμπορικού προστατευτισμού δεν θα μπορούν να πουλήσουν στο εξωτερικό ούτε… πατάτες. Έχει αποδειχθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες η κατασυκοφαντημένη παγκοσμιοποίηση έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς από τους «πεινώντες και διψώντες» του πλανήτη να χορτάσουν και να ξεδιψάσουν. Προφανώς μένει να γίνουν ακόμη πολλά βήματα μέχρι και ο τελευταίος κάτοικος της Γης να κοιμάται χορτάτος, να πηγαίνει σχολείο, να έχει υγειονομική περίθαλψη κλπ. κλπ. Και μπορεί η επίτευξη ισότητας σε πλανητικό επίπεδο μοιάζει με ουτοπία, αλλά ο αποτελεσματικός δρόμος για να γίνει η προσπάθεια είναι δεδομένος. Μέχρι να βρεθεί καλύτερος…
Την άλλη εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη ο Κ. Φραγκογιάννης
Για την ερχόμενη Πέμπτη 22 Ιουνίου μετατέθηκε επίσκεψη του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών, αρμόδιου για θέματα Οικονομικής Διπλωματίας Κώστα Φραγκογιάννη σε επιχειρήσεις της Θεσσαλονίκης, που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα. Ο κ. Φραγκογιάννης επρόκειτο να επισκεφθεί τον Όμιλο Κουϊμτζή στη Σίνδο και τη ΜΕΒΓΑΛ στα Κουφάλια για να συζητήσει θέματα της αρμοδιότητάς του, αφού φημολογείται πως εάν επανεκλεγεί πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα τον τοποθετήσει και πάλι υπεύθυνο των Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων της χώρας, αλλά λόγω του εθνικού πένθους η επίσκεψη δεν θα πραγματοποιηθεί. Την επόμενη Πέμπτη 22 Ιουνίου –ημέρα κατά την οποία διεξάγεται και η ετήσια τακτική Γενική Συνέλευση ου Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ)- o κ. Φραγκογιάννης θα βρίσκεται στις 9 το πρωί στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Κουϊμτζή στη Σίνδο και αργότερα στο εργοστάσιο του ομίλου παραγωγής δομικών χημικών, κονιαμάτων και χρωμάτων ISOMAT στον Άγιο Αθανάσιο.
Πατίνια για… σκότωμα
Εκτός από το πολύνεκρο ναυάγιο, δραματικές σκηνές του οποίοι εκτυλίχθηκαν στο λιμάνι της Καλαμάτας, η όμορφη πόλη της Πελοποννήσου τις τελευταίες ημέρες ήρθε με αρνητικό τρόπο στην επικαιρότητα λόγω του τροχαίου ατυχήματος με το πατίνι, επειδή η 16χρονη που το οδηγούσε δεν σταμάτησε σε σταυροδρόμι, με αποτέλεσμα διερχόμενο ΙΧ να παρασύρει την ίδια και τον 15χρονο που επέβαινε ως δεύτερος επιβάτης. Με αφορμή αυτή την εξόχως δυσάρεστη υπόθεση ήρθαν στην επιφάνεια πολλά ντεσού γύρω από τα πατίνια, τα οποία –ας σημειωθεί- αυξάνονται και πληθύνονται στη Θεσσαλονίκη. Τι μάθαμε, λοιπόν, αυτές τις ημέρες; Πρώτον, υπάρχουν πατίνια που τρέχουν μέχρι 6 χλμ. την ώρα –περίπου με το ρυθμό βαδίσματος ενός ανθρώπου- που από τη νομοθεσία αντιμετωπίζονται ως… άνθρωποι, πρέπει να κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια και δεν εμπίπτουν στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Δεύτερον, υπάρχουν άλλα πατίνια που μπορούν να πιάσουν μέχρι 25 χλμ. την ώρα και κυκλοφορούν στο δρόμο με τις προδιαγραφές των ποδηλάτων. Οι οδηγοί τους οφείλουν να φορούν κράνος και να συμμορφώνονται με τον ΚΟΚ. Τρίτον, υπάρχουν τα… πειραγμένα πατίνια που αναπτύσσουν ταχύτητες πολύ μεγαλύτερες των 25 χλμ. και τα οποία είναι εξ ολοκλήρου παράνομα. Τέταρτον, για κανέναν τύπο πατινιού –όπως ισχύει και στα ποδήλατα- δεν υπάρχει υποχρεωτική εκμάθηση, εξετάσεις και κάποιου τύπου δίπλωμα. Πέμπτον, σε κανένα πατίνι δεν επιτρέπεται να επιβαίνει δεύτερο άτομο. Από τη συγκεκριμένη απαρίθμηση προκύπτει ότι τίποτα –ή σχεδόν τίποτα- δεν τηρείται κατά την κυκλοφορία των πατινιών, τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη. Το… σπορ θα είχε την πλάκα του, εάν δεν ήταν άκρως επικίνδυνο για την σωματική ακεραιότητα όποιου οδηγεί πατίνι και όσων έχουν την ατυχία να βρίσκονται στο δρόμο του. Διότι –για παράδειγμα- μετά το ατύχημα της Καλαμάτας όλοι ρωτούν για την υγεία των δύο εφήβων που επέβαιναν στο πατίνι, αλλά κανείς δεν αναρωτήθηκε για την τρομάρα και τις συνέπειες του ή της οδηγού του αυτοκινήτου που το χτύπησε, αν και δεν έφταιγε σε τίποτα!