Καλημέρα σας!
«Δεν με νοιάζει, αν δεν σου αρέσουν οι τρόποι μου. Ούτε εμένα μ’ αρέσουν. Είναι όντως κακοί. Θρηνώ γι’ αυτούς κάποια ατέλειωτα βράδια του χειμώνα». Το 1946 ο Χάμφρει Μπόγκαρτ, ο ηθοποιός που έμαθε τον μισό πλανήτη πως να κρατάει το τσιγάρο και τον άλλο μισό πως φοριέται η καμπαρντίνα, απευθύνεται με αυτά τα προκλητικά, σχεδόν προσβλητικά και σίγουρα ειρωνικά λόγια στην ερωμένη του που υποδύεται η Λορίν Μπακόλ, η οποία τον προδίδει, αλλά εκείνος δεν το ξέρει. Η ταινία, ένα κλασικό φιλμ νουάρ, έχει πρωτότυπο τίτλο «The big sleep», δηλαδή «Ο μεγάλος ύπνος», από το ομότιτλο αστυνομικό μυθιστόρημα του 1939, που έγραψε ο Ρέιμοντ Τσλάντλερ. Στην Ελλάδα η ταινία προβλήθηκε με τον τίτλο «Πάθος και αίμα». Επειδή θεωρείται μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας προβάλλεται ακόμη που και που στις τηλεοπτικές οθόνες σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά όχι στη χώρα μας. Εδώ σε καθημερινή βάση οι οθόνες καθημερινά γεμίζουν με πολιτικές συζητήσεις και κομματικές αντιπαραθέσεις, που σε αντίθεση με τους πρωταγωνιστές των φιλμ νουάρ οι μετέχοντες δεν έχουν κανένα στιλ. Όπως και οι… σεναριογράφοι καθόλου φαντασία. Παλαιομοδίτικες ατάκες για καλούς και κακούς. Μονότονα σχήματα περί αριστεράς και δεξιάς. Εκατό και κάτι παραπάνω λέξεις που επαναλαμβάνονται με διαφορετική σύνταξη, ώστε να σηματοδοτούν δήθεν διαφορετικά νοήματα. Αυστηρό ύφος που προδίδει ότι αλλού βρίσκεται το πρόσωπο και αλλού τρέχει η σκέψη. Κυρίως, όμως, στοχοπροσήλωση στην εξουσία. Ότι κι αν σημαίνει αυτή η λέξη για τον καθένα. Άλλος θέλει να παραμείνει, γίνει ή να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Άλλος να παραμείνει, να γίνει ή να ξαναγίνει υπουργός. Κάποιος άλλος βολεύεται με το βουλευτιλίκι και τα προνόμια του. Άλλος αρκείται στο να είναι κολαούζος του υπουργού ή του βουλευτή και άλλος κολλητός, φίλος ή απλά γνωστός –από κάπου, κάποτε- του κολαούζου του υπουργού ή του βουλευτή. Όλοι αυτοί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βγαίνουν καθημερινά στην τηλεόραση. Αν και τα πλάνα είναι έγχρωμα, δίνουν την αίσθηση του ασπρόμαυρου και κακοφωτισμένου. Συνδυασμός καταστροφικός, όπως βεβαιώνουν όσοι γνωρίζουν καλύτερα από σινεμά ή φωτογραφία. Κι έχουμε ακόμη δύο μήνες μπροστά μας…
Η επιστροφή των αρχαίων
Τους τελευταίους μήνες η έντονη επικαιρότητα και η πιεστική ειδησεογραφία –από την ακρίβεια, τον πληθωρισμό και τις παρακολουθήσεις, μέχρι το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη- έχει αφήσει σε δεύτερο πλάνο πολλά θέματα που το προηγούμενο διάστημα απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώμη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τη Θεσσαλονίκη είναι το μετρό, το οποίο έχει εισέλθει στην τελική ευθεία ολοκλήρωσης της βασικής γραμμής, σε πλήρη ηρεμία και ησυχία. Όπως πρέπει να συμβαίνει όταν ένα μεγάλο δημόσιο έργο βρίσκεται σε στάδιο κατασκευής. Ειδικά το μετρό, που τόσο ταλαιπωρήθηκε και τόσο ταλαιπώρησε τη Θεσσαλονίκη –την αγορά, την κυκλοφορία, τη λειτουργία της πόλης, τους πάντες και τα πάντα- αξίζει μάλλον λίγη ηρεμία στην τελική ευθεία. Αν πιστέψουμε τους αρμόδιους τις επόμενες εβδομάδες ξεκινούν τα δοκιμαστικά δρομολόγια, ενώ από χθες τα αρχαία που είχαν αποσπαστεί από τον σταθμό της Βενιζέλου επιστρέφουν για να επανατοποθετηθούν. Και μετρό και αρχαία. Τελικά, πολύ κακό για το τίποτα. Το μόνο που θα μείνει –εάν μείνει- να θυμίζει αυτή τη θλιβερή ιστορία και… υστερία είναι κάτι κακόγουστα πανό, ξεχασμένα και κουρελιασμένα σε κάποια μπαλκόνια, που σε κίτρινο φόντο γράφουν με μαύρα γράμματα «Έγκλημα στον σταθμό Βενιζέλου». Κάτι σαν υστερόγραφο μιας μιζέριας.
Τα στατιστικά του Συνηγόρου του Πολίτη
Με… αερομεταφερόμενο προσωπικό από την Αθήνα θα λειτουργεί σε πρώτη φάση το γραφείο του Συνηγόρου του Πολίτη στη Θεσσαλονίκη, που βρίσκεται εντός της ΔΕΘ. Το Γραφείο εγκαινιάστηκε χθες, αλλά θα αρχίσει να υποδέχεται κόσμο που θα υποβάλλει παράπονα και αιτήματα από την προσεχή εβδομάδα. Επίσης σε πρώτη φάση θα λειτουργεί με περιορισμένο ωράριο –κάτι σαν μερική απασχόληση- κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη από τις 10 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι. Κάθε αρχή και δύσκολη. Διότι –όπως μαθαίνουμε- η δημιουργία βάσης στη Θεσσαλονίκη υπήρχε στο πλάνο του Συνηγόρου του πολίτη από την ίδρυση του το 1998, αλλά χρειάστηκαν 25 χρόνια και η χορηγία του Προγράμματος «Χρηστή Διακυβέρνηση, Θεσμοί, Διαφάνεια» των EEA Grants (Χρηματοδοτικός Μηχανισμός Ενιαίου Οικονομικού Χώρου), ώστε να υλοποιηθεί. Κι αυτό την ώρα που περίπου το 35% των 18.000 αναφορών που δέχεται ετησίως τα τελευταία χρόνια ο Συνήγορος είναι από τη Βόρεια Ελλάδα, τη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία. Ένα ακόμη ενδιαφέρον στατιστικό είναι ότι από αυτές τις περίπου 18.000 αναφορές το 30% - 40% κρίνονται απευθείας αβάσιμες και αρχειοθετούνται, ενώ από το υπόλοιπο 60% - 70% που έχουν βάση για το 80% υπάρχουν επιτυχείς παρεμβάσεις και οι πολίτες βρίσκουν το δίκιο τους. Σε κάθε περίπτωση η φυσική παρουσία ενός Θεσμού ή μιας Ανεξάρτητης Αρχής στη Θεσσαλονίκη εξυπηρετεί δύο στόχους: Αφενός την καλύτερη εξυπηρέτηση των συναλλασσόμενων και αφετέρου την ενδυνάμωση του προφίλ της πόλης. Όσο για τη θεματολογία των αναφορών και καταγγελιών, η πλειοψηφία τους αφορά τη φορολογική διοίκηση και τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ στην περίοδο της ενεργειακής κρίσης των τελευταίων μηνών στο στόχαστρο των πολιτών βρέθηκε η ρήτρα αναπροσαρμογής που επιβάρυνε τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Επίσης, σταθερές παραμένουν οι καταγγελίες που αφορούν θέματα περιβαλλοντικής προστασίας και πολεοδομικών αναπτύξεων. Περισσότερες λεπτομέρειες καταγράφονται στη ετήσια έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη, που για το 2022 αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος Μαρτίου.
Συναυλία για το νερό
Ως συνήθως –ή για να είμαστε ακριβείς- πολύ κακό για το τίποτα. Ο λόγος για το περίφημο νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με το οποίο δήθεν επιχειρείται ιδιωτικοποίηση του νερού. Οι θαμώνες του καφέ Αριστοτέλους γνωρίζουν γιατί δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί το νερό, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάποια κυβέρνηση ή κάποια Κομισιόν το ήθελε, κάτι που δεν ισχύει. Όπως γνωρίζουν ότι οι αντιδράσεις έχουν ξεκάθαρο πολιτικό και κομματικό πρόσημο. Σε προεκλογική περίοδο βρισκόμαστε, ο καθένας κάνει ότι μπορεί για να προωθήσει τις κομματικές του επιλογές. Εξ’ ου και η συναυλία διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη για το θέμα του νερού, η διοργάνωση της οποίας προετοιμάζεται για την Κυριακή 2 Απριλίου, στις 6 το απόγευμα, στην πλατεία Αριστοτέλους. Θα συμμετάσχουν –μεταξύ άλλων- ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Δημήτρης Μυστακίδης, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει επαναφέρει επιτυχώς στο προσκήνιο τη λαϊκή κιθάρα, την κιθάρα του ρεμπέτικου.