Ήδη από το Σάββατο η προσέλευση του κόσμου στην 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης είχε ξεπεράσει τα μεγέθη του 2022, με την οποία συγκρίνεται η φετινή, αφού πέρσι λόγω της κακοκαιρίας Ντάνιελ και των καταστροφών η εικόνα ήταν υποτονική. Αν και σήμερα θα εκδοθούν τα στατιστικά της διοργάνωσης που ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ οι στόχοι που είχε θέσει η διοίκηση της ΔΕΘ – Helexpo μάλλον έχουν επιτευχθεί. Επιπροσθέτως η έντονη επιχειρηματική κινητικότητα που πυροδότησε η συμμετοχή της Γερμανίας ως τιμώμενης χώρας έδωσε στην 88η ΔΕΘ την υπεραξία στην οποία υπολόγιζε η διοίκηση όταν καθιέρωνε -ή μάλλον επανάφερε- τη συγκεκριμένη ενότητα το 2018 στη ΔΕΘ. Διότι σε αυτό το πεδίο δεν ήταν όλες οι επιλογές και οι συμμετοχές επιτυχημένες…
Ο… πρόεδροι του ΣΥΡΙΖΑ
Μπορεί στο ΣΥΡΙΖΑ να σκοτώνονται στον απόηχο της έκπτωσης Κασσελάκη από την προεδρία του κόμματος και των διεργασιών που δρομολογούνται για τις εκλογές για αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά ο Νίκος Παππάς και χτες από τη Θεσσαλονίκη, έκανε για άλλη μια φορά προσκλητήριο ενότητας. Ως πρόεδρος της Κοινοβουλευτική Ομάδας του κόμματος, θέση την οποία κατέλαβε με υπόδειξη του Στ. Κασσελάκη, στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, κάθε τρεις και λίγο, απαντώντας στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, μιλούσε για την ζητούμενη ενότητα του κόμματος. Κι αυτό γιατί εκτός της αίθουσας τα βέλη τόσο στον δημόσιο διάλογο μέσω των ΜΜΕ, αλλά κυρίως μέσω των social media, πηγαινοέρχονται και μάλιστα είναι πολύ φαρμακερά. Όπως ήταν αναμενόμενο ο κ. Παππάς δέχτηκε πληθώρα ερωτήσεων για τα εσωκομματικά στο ΣΥΡΙΖΑ και λιγότερες για το «πρόγραμμα» του κόμματος και την αντιπολιτευτική γραμμή. Εξάλλου η πρώτη ερώτηση που δέχτηκε ήταν για το εάν θα είναι υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για να απαντήσει πως «δεν γίνεται καμιά κουβέντα για αυτό το θέμα». Μόνο που συμπλήρωσε: «… αυτήν την ώρα». Ο καθένας μπορεί να… μεταφράσει όπως θέλει τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, αλλά το θέμα είναι το πώς το εννοεί ο ίδιος. Εξάλλου έχουμε καιρό μπροστά μας. Ο κ. Παππάς, που όπως φαίνεται είναι ένα από τα μοιραία πρόσωπα των εξελίξεων στο μέχρι σήμερα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εμφανίστηκε το προηγούμενο τριήμερο με τον μανδύα του ορισμένου από την Κεντρική Επιτροπή εκπροσώπου του κόμματος στην 88η ΔΕΘ. Ο ίδιος επικαλέστηκε πολλές φορές πως λόγω αυτής της ιδιότητας δεν θα ήθελε να απαντήσει περισσότερο για τα εσωκομματικά. Λες και όσοι ενδιαφέρονται για τα τεκταινόμενα στον ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρονται για κάτι άλλο. Λες και δεν γνωρίζει ο κ. Παππάς ότι οι πιο αιματηροί πόλεμοι είναι οι εμφύλιοι. Στη χθεσινή Συνέντευξη Τύπου, πάντως, δέχτηκε πάνω από 30 ερωτήσεις και κάποια στιγμή όταν ρωτήθηκε για το θέμα εκλογής Πρόεδρου της Δημοκρατίας, είπε πως είναι πλέον η ώρα να δούμε και κάποιον από το χώρο της Αριστεράς στο Προεδρικό Μέγαρο. Θύμισε πως ο ΣΥΡΙΖΑ έσπασε αυτό το πολιτικό ταμπού προτείνοντας το 2015 τον Προκόπη Παυλόπουλο, που ήταν από άλλη πολιτική δεξαμενή. Στα πηγαδάκια που ακολούθησαν, πάντως, αρκετοί θεώρησαν πως η συγκεκριμένη αναφορά αφορούσε τον Αλέξη Τσίπρα, για τον οποίο ο Ν. Παππάς είπε πως είναι πρόσωπο με ειδικό βάρος και «διεθνή ακτινοβολία». Σε κάθε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα θα ασχοληθεί πολύ με… προέδρους. Πρώτα με τον δικό του, μετά με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και στο ενδιάμεσο -ενδεχομένως- με προέδρους των... 15μελών των σχολείων.
Ο Σαββόπουλος του Ηρωδείου
Στο Ηρώδειο για τη συναυλία του Σταύρου Ξαρχάκου βρέθηκε τις προηγούμενες ημέρες ο Διονύσης Σαββόπουλος. Στην πρώτη σειρά, δίπλα στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακκελαροπούλου. Ο 80χρονος, πλέον, τροβαδούρος, που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Δεκέμβρη του 1944, έχει απωλέσει εδώ και χρόνια ό,τι ριζοσπαστικό τον καθιέρωσε στη συνείδηση των Ελλήνων στις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Επί Σημίτη είχε βρεθεί μέχρι και στο Μέγαρο Μαξίμου για να τραγουδήσει προς τιμήν της Δάφνης Σημίτη! Κατά κάποιον τρόπο ο Σαββόπουλος ακολούθησε τη φυσική ροή των πραγμάτων. Επαναστάτης στα νιάτα του, ταλαιπωρήθηκε αρκετά. Μέρος του συστήματος στη συνέχεια απόλαυσε πολλά. Οι πολλοί, πάντως, εξακολουθούν να το αγαπούν για τους στίχους του, οι οποίοι συχνά λένε περισσότερες αλήθειες από τη στάση των δημιουργών τους.
«Γεννήθηκα στη Σαλονίκη /
να δω τους ποιητές πρόλαβα εγώ /
στο υπόγειο νησί τους ταξίδεψα ως εδώ /
με μια κρυφή, εκ γενετής αιμορραγία. /
Ελλάδα, γλώσσα τυφλή στην γεωγραφία. /
Ελλάδα, οικόπεδο και αποικία».
Κοσμοπλημμύρα στο Καρατάσου για το 50ο φεστιβάλ της ΚΝΕ
Με μεγάλη επιτυχία διοργανώθηκε το 50ο φεστιβάλ της ΚΝΕ στη Θεσσαλονίκη και το πρώην στρατόπεδο «Καρατάσου», το τριήμερο 12, 13 και 14 Σεπτεμβρίου. Από την πρώτη ημέρα, τη βραδιά της περασμένης Πέμπτης (12/9), η οποία κορυφώθηκε με τη μεγάλη συναυλία του ιεροκήρυκα της ροκ, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, πλήθος κόσμου συμμετείχε στις ποικίλες δραστηριότητες απολαμβάνοντας το πλούσιο καλλιτεχνικό θέαμα. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι, έδωσαν το «παρών» στις θεματικές εκθέσεις και όλες τις εκδηλώσεις, με τους διοργανωτές του φεστιβάλ να κερδίζουν το στοίχημα για μία ακόμη χρονιά, ανανεώνοντας το ραντεβού με τον κόσμο για το 2025.
Περιβαλλοντική techno
Όταν μια Βελγίδα χορογράφος συναντά στο διάβα της έναν μουσικό, συνθέτη και Dj, γνωστό στην πατρίδα της, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι μια παράσταση χορού. Όταν, μάλιστα, η έμπνευση έρχεται από τη φύση οι δημιουργοί προτείνουν έναν περίπατο πριν την παρουσίαση της παράστασης. Η Lisbeth Gruwez και ο Maarten Van Cauwenberghe περιοδεύουν με το Nomadics και κάνουν στάση στη Θεσσαλονίκη και στο Μέγαρο Μουσικής στις 14 Οκτωβρίου.
Στο έργο Nomadics οκτώ χορευτές εξερευνούν πώς να δώσουν φωνή στη φύση, σε μια σύλληψη που αναζητεί να επικοινωνήσει με τους θεατές και να επεκτείνει τη συνείδησή τους μέσω μιας πεζοπορίας, που προηγείται της παράστασης. Έτσι, το κοινό γνωρίζει τους χορευτές και οι χορευτές γνωρίζουν το κοινό τους, δημιουργούν σχέσεις και μαζί διασχίζουν μέρος της φύσης, της πόλης και τέλος της σκηνής, μέχρι την έναρξη της παράστασης. Οι ερμηνευτές απεικονίζουν το πώς η φύση κοιτάζει πίσω τον άνθρωπο και υποφέρει τα βήματά του. Ενσαρκώνουν πώς ανακτά τη θέση της και ανταποδίδει. Αυτό γίνεται από μια ανεπαρκή, ανθρώπινη, αλλά και μολυσματική -ακόμη και ιδιότροπη- φαντασία. Το Nomadics επιτρέπει στους χορευτές να γίνουν ένα (διερχόμενο) μαινόμενο τοπίο. Άλλοτε είναι δέντρα, άλλοτε είναι γρασίδι. Αυτή η συνεχής μεταμόρφωση έχει ως αποτέλεσμα την ομορφιά, καθώς και την τριβή: υπάρχει ένταση στον αέρα. Αλλά όπως μας δείχνει η φυσική, η τριβή οδηγεί τελικά σε ζεστασιά, επιβράδυνση, αλλαγή. Ή πάλι, μέσα από τον αγώνα, οι χορευτές στο Nomadics αναζητούν σύνδεση, τόσο με τη φύση, όσο και μεταξύ τους.
Ο Maarten Van Cauwenberghe έχει ηχογραφήσει ήχους κατά τη διάρκεια των περιπάτων – βήματα, νερό, αέρα στα δέντρα, αυτοκινητόδρομους… – και τους έχει μετατρέψει σε περιβαλλοντική techno.
