Ο χθεσινός δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών κατέληξε σε ορισμένα αυτονόητα συμπεράσματα:
Πρώτον, οι τοπικές κοινωνίες σε σημαντικό βαθμό απορρίπτουν τις… άνωθεν υποδείξεις. Επιλέγουν για την περιοχή τους ανθρώπους τους οποίους εμπιστεύονται ή -που είναι το ίδιο- απέρριψαν πολιτικά στελέχη που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες τους. Σε κάθε περίπτωση οι φετινές αυτοδιοικητικές εκλογές οδήγησαν σε γενικά πολιτικά συμπεράσματα στον πρώτο γύρο και ξεκαθάρισμα τοπικών λογαριασμών στον δεύτερο.
Δεύτερον, στις περιοχές που το περασμένο καλοκαίρι επλήγησαν από πυρκαγιές και πλημμύρες -κυρίως η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη και η Θεσσαλία- οι νυν περιφερειάρχες πλήρωσαν πολύ ακριβά το γεγονός ότι οι πολίτες τους θεωρούν μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας. Έτσι κι αλλιώς οι πρωτοφανείς καταστάσεις του καλοκαιριού λογικά θα είχαν και θα έχουν και στο μέλλον πολιτικές συνέπειες.
Τρίτον, η περιορισμένη συμμετοχή στις χθεσινές εκλογές χρεώνεται στον θεσμό και στους παράγοντες της αυτοδιοίκησης. Ούτε οι δήμοι ούτε οι περιφέρειες έχουν καταφέρει να κερδίσουν την εκτίμηση των πολιτών. Ειδικά οι δήμοι που είναι παλαιότερος θεσμός όσο περνά ο καιρός απαξιώνονται στη συνείδηση των πολιτών, κάτι για το οποίο υπάρχουν πολλοί λόγοι, τους οποίους οι ίδιοι οι αυτοδιοικητικοί οφείλουν να ψάξουν και να… ψαχτούν.
Το μήνυμα στη Νέα Δημοκρατία και…
Για την κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία και τον πρωθυπουργό τα μηνύματα της χθεσινής κάλπης είναι σαφή: Καταρχάς δεν θα συνεχίσουν επί μακρόν να παίζουν μόνοι τους στο πολιτικό γήπεδο. Άλλωστε σε μια αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Επίσης, το αποτέλεσμα αποτελεί καμπανάκι για την αξιοποίηση του εκλογικού αποτελέσματος των εθνικών του Ιουνίου. Ο Κ. Μητσοτάκης κατέκτησε μεγάλη διαφορά από τους επόμενους, λέγοντας ότι θα εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα κι έχουν οδηγήσει -πρωτίστως- σε ένα χαμηλής αποδοτικότητας αναξιόπιστο κράτος, αλλά και σε ένα γενικότερο αντιπαραγωγικό σύστημα. Ο χρόνος για να εφαρμόσει ο Κ. Μητσοτάκης τις εξαγγελίες του δεν είναι πολύς, αφενός λόγω των επερχόμενων Ευρωεκλογών, που αναμένεται να δημιουργήσουν πολιτικές πιέσεις, και αφετέρου επειδή στη χώρα μας στο δεύτερο μισό της θητείας κάθε κυβέρνησης οι ρυθμοί χαλαρώνουν.
… η επιστροφή του ΠΑΣΟΚ, αλλά και…
Περίπου 100 δήμαρχοι από τους λίγο πάνω από 332 που εξελέγησαν χθες και την προηγούμενη Κυριακή ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ ή προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ. Το πάλαι ποτέ μεγάλο ελληνικό κόμμα της κεντροαριστεράς επανακάμπτει δυναμικά στην αυτοδιοίκηση και το πολιτικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι εάν το επόμενο διάστημα θα μπορέσει να κεφαλαιοποιήσει αυτήν την επιτυχία και σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής. Προφανώς εάν συμβεί κάτι τέτοιο θα το μάθουμε επισήμως στις Ευρωεκλογές του προσεχούς Ιουνίου, όταν θα φανεί εάν το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα ηγηθούν το επόμενο διάστημα της ελληνικής κεντροαριστεράς, που θα κοντράρει τον Κ. Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία.
… η δανεική χαρά του ΣΥΡΙΖΑ
Πριν ακόμη προσγειωθεί στις ΗΠΑ, όπου βρίσκεται από χθες το βράδυ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στον δήμο Αθηναίων και τη νίκη του Χάρη Δούκα -ή την ήττα του Κώστα Μπακογιάννη- ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα θριαμβευτική δήλωση για την πρώτη ρωγμή στην παντοδυναμία Μητσοτάκη στο πολιτικό σκηνικό. Εάν, πάντως, συμβαίνει κάτι τέτοιο το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν οφείλεται στον ΣΥΡΙΖΑ, που -κυριολεκτικά- απουσίαζε από τις χθεσινές εκλογές. Είναι σαν να χαίρεται κάποιος για τη χαρά κάποιου άλλου, κάτι που δεν είναι κακό -αντίθετα δείχνει μεγαθυμία-, αλλά υπάρχει κίνδυνος όταν εφαρμόζεται στην πολιτική να στείλει λάθος μηνύματα.
Τα μαθηματικά της πολιτικής
Ήδη οι προτάσεις που ακούγονται από χθες για κοινή κάθοδο στις Ευρωεκλογές για ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δείχνουν ότι οι στρεβλώσεις… παραμονεύουν. Κυρίως, όμως, δείχνει ότι κάποιοι στο κυνήγι της εξουσίας είναι αδίστακτοι και γι’ αυτό… απρόσεκτοι. Στα μαθηματικά το ένα συν ένα κάνουν δύο, μετά τον Ησαΐα -σύμφωνα με τον αξέχαστο Νίκο Παπάζογλου- το ένα συν έναν κάνουν τρία και στην πολιτική το ένα συν ένα μπορεί να κάνει τέσσερα ή και… ενάμισι.
Πώς έχασε ο Ζέρβας
Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας έχασε χθες ακριβώς όπως είχε κερδίσει το 2019, όταν ως ανεξάρτητος υποψήφιος ήταν δεύτερος στον πρώτο γύρο πίσω από τον Νίκο Ταχιάο που είχε στηριχθεί από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά τελικά κέρδισε στον δεύτερο με μεγάλη διαφορά. Προφανώς είναι μια ήττα που χρεώνεται πρωτίστως στον ίδιο για δύο βασικούς λόγους. Αφενός απώλεσε πολύ γρήγορα την ανεξαρτησία από κόμματα για την οποία τον επιβράβευσαν πριν από τέσσερα χρόνια οι Θεσσαλονικείς, αφού σχεδόν αμέσως μετά τις εκλογές του 2019 προσκολλήθηκε στην κυβέρνηση της ΝΔ και τον πρωθυπουργό, με αποτέλεσμα ως κομματικός υποψήφιος να χάσει από κάποιον ανεξάρτητο. Αφετέρου, δεν έπεισε τους συνδημότες του ότι ήταν ένας καλός δήμαρχος. Η αλήθεια είναι ότι η καθημερινότητα και κυρίως η κατάσταση με τα σκουπίδια δεν βελτιώθηκε, αντιθέτως σε ορισμένες περιπτώσεις έγινε χειρότερη. Δυστυχώς, τα έχει αυτά ο δήμος Θεσσαλονίκης. Ίσως επειδή πρόκειται για μία μεγάλη πόλη που η αίγλη του δημαρχιακού αξιώματος να… μπερδεύει αυτούς που το κατέχουν. Ο δήμος και ο δήμαρχος στα μάτια των πολιτών οφείλουν να ασχολούνται πρωταρχικά με τη… χαμαλοδουλειά της καθημερινότητας και δευτερευόντως με άλλα θέματα, τα οποία ενδεχομένως να θεωρούνται πιο… αναβαθμισμένα. Ο Κ. Ζέρβας δεν είναι ο πρώτος που -σε κάποιες τουλάχιστον φάσεις- μπερδεύτηκε με τον ρόλο του. Δεν ήταν υπουργός Θεσσαλονίκης της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά δήμαρχος...