Σταθεροποίηση επιτοκίων, μεγαλύτερη περίοδος χάριτος για τόκους και χρεολύσια και παράταση των ωριμάνσεων των ομολόγων είναι κατά σειρά σημασίας για το ΔΝΤ –και για την Ελλάδα– τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την ελάφρυνση του χρέους. Αυτές είναι οι πρώτες επιλογές που εξετάζονται αυτή τη στιγμή στο παρασκήνιο αναφορικά με το μείζον θέμα της διευθέτησης του χρέους.
Ωστόσο, τίποτα δεν θα συγκεκριμενοποιηθεί από τώρα. Στην καλύτερη περίπτωση ίσως αναφερθεί ένα εύρος επιτοκίων, λένε πηγές που βρίσκονται σε γνώση της διαπραγμάτευσης και γνωρίζουν, συνήθως καλά, το τι πραγματικά συζητείται στο περιθώριο. Οι ίδιες πηγές υποπστηρίζουν ότι οι παρατάσεις – για τις οποίες γίνεται λόγος παραπάνω - θα προσδιορίζονται σταδιακά, από το 2018 και με όρους. Αυτό τουλάχιστιον αναφέρουν οι πηγές που παρακολουθούν τη διαπραγμάτευση.
Ωστόσο, ακόμα και τα παραπάνω, που θεωρούνται πλήρως τυποποιημένα, αυτή τη στιγμή τελούν υπό αμφισβήτηση. Παρ' όλα αυτά, όσοι γνωρίζουν επιμένουν ότι «είναι το ελάχιστο στο οποίο έχει να ελπίζει η Ελλάδα» και συνεπώς «τα καλύτερα έπονται». Τίποτα ωστόσο δεν είναι δεδομένο, αυτή τη στιγμή.