Skip to main content

Τα τρισ. στη… στρατόσφαιρα, οι Βαλκάνιοι οδηγοί στη Θεσσαλονίκη, το πράσινο της ΔΕΘ, η Μελίνα της Θράκης και το Bella Ciao στην πορεία

Ο παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος κάθε ημέρα γίνεται σφοδρότερος και στο τέλος όλοι θα βγουν χαμένοι. Ένας μουσικός του δρόμου συνόδευσε τη χθεσινή πορεία στη Θεσσαλονίκη με ένα θρυλικό ιταλικό επαναστατικό τραγούδι. Γιατί οι Έλληνες θυμούνται τη γενοκτονία στη Θράκη και οι Τούρκοι θέλουν να την ξεχάσουν

Με τους δασμούς να κινούνται έως και με τριψήφια ανοδικά ποσοστά και τις μεγάλες οικονομίες του πλανήτη να αντιστέκονται στην επιθετικότητα Τραμπ ο παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος εξελίσσεται γρήγορα, παρότι ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε χθες βράδυ πως παγώνει για 90 ημέρες τους δασμούς σε 75 χώρες που τον προσέγγισαν για συνομιλίες, τους επιβάλλει όμως ένα 10% με άμεση ισχύ και αυξάνει της Κίνας στο δυσθεώρητο 125%. Και μπορεί τα αποτελέσματά του να μη φαίνονται από τη μία ημέρα στην άλλη -αν και τα χαμένα τρισεκατομμύρια που κάνουν πάρτι στη… στρατόσφαιρα πονάνε πολύ κάποιους-, ενώ για κάθε χώρα και κάθε αγορά υπάρχουν και κάποιες θετικές πτυχές, αλλά μετά βεβαιότητος στο τέλος όλοι θα βγουν χαμένοι. Και πιο χαμένοι προφανώς οι πιο αδύναμοι. Για τους οποίους η παραμικρή αρνητική μεταβολή σημαίνει πείνα και δυστυχία. Διότι μπορεί σήμερα να έχουμε το παράδοξο η Αμερικανική ηγεσία να θέλει να καταστρέψει την παγκοσμιοποίηση και η ηγεσία της Κίνας να μιλάει για την ανάγκη ελεύθερου εμπορίου, αλλά ας μη ξεχνάμε ότι τα τελευταία 35 χρόνια που οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου φιλελευθεροποιήθηκαν, πολλοί κάτοικοι αυτού του πλανήτη που πεινούσαν χόρτασαν ψωμί. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και οι μεγάλοι του πλανήτη είτε το λαμβάνουν, είτε δεν το λαμβάνουν υπόψιν τους αποδεικνύουν ότι οι αποφάσεις τους είναι πολιτικές υπέρ κάποιων και κατά κάποιων άλλων. Σε αυτό το σχήμα ούτε οι ηθικολογίες του Τραμπ, ούτε η επίδειξη δύναμης του Σι μετράνε έστω ένα ευρώ, δολάριο ή γουάν.   

Πορεία μετά... μουσικής

Τον παλμό της... απεργιακής ημέρας έπιασε χθες ένας μουσικός του δρόμου στη Θεσσαλονίκη. Την ώρα που οι κινητοποιήσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη και η πορεία κινούνταν επί της Μακένζι Κινγκ, στο ύψος της Αγίας Σοφίας, ο μουσικός πήρε την πρωτοβουλία και συμπαραστάθηκε στους απεργούς εργάτες με τον δικό του... καλλιτεχνικό τρόπο. Έπιασε λοιπόν κιθάρα και μικρόφωνο και με θέα την πορεία άρχισε να τραγουδά το γνωστό ιταλικό αντιστασιακό τραγούδι «Bella Ciao». Όπως ήταν φυσικό, αρκετοί από την πορεία άρχισαν να σιγοτραγουδούν μαζί του, άλλοι έβγαζαν βίντεο ενώ οι πιο... ευαισθητοποιημένοι άφησαν τον οβολόν τους στη θήκη της κιθάρας. Αν μη τι άλλο και ο μουσικός έδειξε την αλληλεγγύη του με τον δικό του τρόπο και βγήκε κερδισμένος, αλλά και οι απεργοί συνέχισαν την πορεία τους με... πιο δυναμική διάθεση και καλύτερο ρυθμό από το αγωνιστικό μουσικό διάλειμμα.

Video file

Το… πράσινο χειροκρότημα

Το… βαρύ φορτίο της περιγραφής του landscape, του πράσινου περιβάλλοντα χώρου της νέας ΔΕΘ -σημείο που εγείρει αντιδράσεις από όσους αντιτίθενται στην ανάπλαση και θέλουν μόνο πάρκο στο κέντρο της πόλης- σήκωσε στους ώμους του ο αρχιτέκτονας τοπίου Neil Porter, founding partner της Gustafson Porter+Bowman, κατά την παρουσίαση της επικαιροποιημένης αρχιτεκτονικής προμελέτης του έργου της ανάπλασης σε εκδήλωση του ΤΕΕ-ΤΚΜ. Το χειροκρότημα, όμως, που έλαβε μετά το τέλος της αναλυτικής του περιγραφής, όπου έγινε αναφορά από τα δέντρα που θα φυτευτούν μέχρι το στοιχείο του νερού που θα υπάρχει, και τη διαμόρφωση του πάρκου, φαίνεται πως δεν ικανοποίησε αρκετά τον έτερο μελετητή, αρχιτέκτονα Juan Lucas Young, partner και διευθυντή της Sauerbruch Hutton, ο οποίος στράφηκε στο κοινό και είπε αστειευόμενος: «the landscape is important, you should clap more» (το τοπίο είναι σημαντικό, πρέπει να χειροκροτήσετε περισσότερο), είπε, εισπράττοντας μετά το σχόλιό του ένα πολύ δυνατό χειροκρότημα και για τον ίδιο και για τον συνάδελφό του.

Image

Η Μελίνα της Θράκης και…

Η αντιπεριφερειάρχης Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κεντρικής Μακεδονίας, Μελίνα Δερμεντζόπουλου συμμετείχε κι εκπροσώπησε την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας την Κυριακή 6 Απριλίου, στις εκδηλώσεις για το Μαύρο Πάσχα των Θρακών, που το 1914 διώχθηκαν βάρβαρα από τους Νεότουρκους από τα ίδια τους τα χώματα. Γέννημα θρέμμα της ακριτικής Θράκης, η κ. Δερμεντζόπουλου στέκεται με σεβασμό και βαθιά προσήλωση στις ρίζες των προγόνων της.  Κατά την εκφώνηση ομιλίας στη δοξολογία που τελέστηκε, καθώς η 6η Απριλίου θεσμοθετήθηκε ως Ημέρα Θρακικού Ελληνισμού, θυμήθηκε τους συγγενείς της να μιλούν για τους Θρακιώτες που ξεριζώθηκαν με τόση βία από τα σπίτια και τον τόπο τους. «Οι άνθρωποι αυτοί και η θυσία τους θα πρέπει να τιμώνται κάθε ημέρα» είπε η κ. Δερμεντζόπουλου και η μνήμη του Θρακικού Ελληνισμού δεν είναι απλώς ένα κεφάλαιο της Ιστορίας… Είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας και μια υπενθύμιση ευθύνης.

Image

…οι Έλληνες της μνήμης

Ίσως γι’ αυτό ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης στην τακτική ανάρτησή του την περασμένη Κυριακή έκανε αναφορά στον ελληνισμό της Θράκης και τη σφαγή που αυτός υπέστη από το καθεστώς των Νεοτούρκων. Μια αναφορά που ενόχλησε κάποιους στην απέναντι όχθη του Αιγαίου. Σε άρθρο του ο ανταποκριτής της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet στην Αθήνα, στέκεται στη χρήση του όρου «Γενοκτονία» και χρωματίζει το άρθρο του με έναν τόνο… παραλόγου, παροτρύνοντας τους αναγνώστες να αναφωνήσουν «τι βρήκαν πάλι αυτοί οι Έλληνες». Όπως αναφέρει το 1994, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε την 19η Μαΐου ως τη λεγόμενη «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου», το 1998 τη 14η Σεπτεμβρίου ως τη λεγόμενη «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας» (επεξηγεί, μάλιστα, τον όρο Μικρά Ασία  ως η περιοχή του «Αιγαίου και της ενδοχώρας της Ανατολίας») και το 2022 την 6η Απριλίου ως «Ημέρα Μνήμης του Ελληνισμού στην Ανατολική Θράκη».

Οι Βαλκάνιοι παραβάτες

Αυξημένος είναι τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των -πολυτελών και απλών- αυτοκινήτων με πινακίδες από τις γειτονικές χώρες που κυκλοφορούν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Κυρίως από την Βόρεια Μακεδονία, τη Βουλγαρία, την Τουρκία, αλλά και την Αλβανία. Επειδή, λοιπόν, οι γείτονες ακολουθούν ορισμένες από τις κακές συνήθειες των Ελλήνων οδηγών, κυρίως σε θέματα ταχύτητας και παρκαρίσματος, η Τροχαία Θεσσαλονίκης τους φορτώνει με κλήσεις και τους αφαιρεί τις πινακίδες, όπως ακριβώς κάνει και με τους ντόπιους. Η… επιείκεια της φιλοξενίας δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, επειδή ακριβώς ο στόχος να βελτιωθεί η λειτουργικότητα του κέντρου της Θεσσαλονίκης, εξαρτάται από τη συμμόρφωση των οδηγών με τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και όχι με την εθνικότητά τους. Κάπως έτσι, ακόμη κι αν κάποιοι από τους επισκέπτες έχουν διαφορετική προσέγγιση στο θέμα, αναγκάζονται να πειθαρχήσουν, καθώς εάν τους γράψουν και τους αφαιρέσουν δίπλωμα και πινακίδες, για να επιστρέψουν στα σπίτια και στις πατρίδες τους θα πρέπει να πληρώσουν τουλάχιστον το αναλογούν πρόστιμο, που για τα δεδομένα των γειτόνων μας δεν είναι αμελητέο.   

Image