«Σκοτώθηκαν στον δρόμο – Αγνοήθηκαν από την κοινωνία – Ποδοπατήθηκαν από τη Δικαιοσύνη». Αυτό είναι το φετινό μήνυμα του Πανελληνίου Συλλόγου SOS Τροχαία Εγκλήματα για τη σημερινή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων, την οποία τίμησε σε εκδήλωση που οργάνωσε στην Πλατεία Ναυαρίνου στη Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με φορείς και συλλογικότητες της πόλης.
Το μήνυμα αυτό έγραψαν τα μέλη του συλλόγου ανάμεσα στο κολάζ των φωτογραφιών ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στην άσφαλτο, υπενθυμίζοντας στον κόσμο ότι πρόκειται για ανθρώπους και όχι αριθμούς.
Στην Πλατεία Ναυαρίνου αναρτήθηκαν πανό με συνθήματα για σεβασμό στα θύματα, μοιράστηκαν φυλλάδια για την ευαισθητοποίηση του κόσμου, ενώ στήθηκαν 60 λευκά μπαλόνια, όσα είναι κατά μέσο όρο και τα θύματα από τροχαία κάθε μήνα στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, στη σκηνή που στήθηκε μουσικοί της πόλης έστειλαν το δικό τους μήνυμα συμπαράστασης, όπως και η ομάδα Κρουστόφωνο που έφτασε σε πομπή στην πλατεία.
Τα μέλη του συλλόγου τόνισαν πως συνεχίζουν τον διμέτωπο αγώνα τους, αφενός για να μειωθούν τα τροχαία εγκλήματα, όπως τα χαρακτηρίζουν, αφετέρου για να αντιμετωπίζονται από τη Δικαιοσύνη ως κακουργήματα και όχι ως πλημμελήματα.
«Το φετινό μας μότο είναι ότι τα θύματα σκοτώθηκαν στον δρόμο, αγνοήθηκαν από την κοινωνία, ποδοπατήθηκαν από τη Δικαιοσύνη. Το κοινό αίσθημα δεν εξεγείρεται με τόσους νεκρούς στην άσφαλτο και θεωρεί ο καθένας ότι είναι τυχερός που δεν του συνέβη και αφήνουμε τα πράγματα να κυλούν ως έχουν, ως μία κανονικότητα. Αυτό θέλουμε να καταγγείλουμε και ταυτόχρονα το γεγονός ότι ακόμα κι αν αυστηροποιούνται οι νόμοι -και τώρα με τον νέο ΚΟΚ βλέπουμε να γίνονται κάποια βήματα- ουσιαστικά δεν εφαρμόζονται από τη Δικαιοσύνη. Όσα δικαστήρια γίνονται αργούν πάρα πολύ για να τελεσιδικήσουν, οι οικογένειες περνούν έναν Γολγοθά μέχρι και οχτώ χρόνια και οι ποινές είναι χάιδεμα για τους δράστες, είναι κάτι μήνες με εξαγορά. Είναι ουσιαστικά σαν το κράτος και η κοινωνία να λέει στους δράστες ότι μπορείτε να συνεχίσετε να δολοφονείτε χωρίς ουσιαστικές συνέπειες. Κι αυτό θέλουμε να αλλάξει», τόνισε η γιατρός Χριστίνα Κυδώνα, μέλος του δ.σ. του συλλόγου.
Η κ. Κυδώνα σημείωσε πως το βασικό πρόβλημα είναι οι πόλεις και πρόσθεσε πως τα στοιχεία για το 2024 και το 2025 δείχνουν ότι η Κρήτη έχει τη θλιβερή πρωτιά, με γεωμετρική άνοδο στα θύματα, κάτι που προφανώς σχετίζεται με την κατανάλωση αλκοόλ ειδικά τους θερινούς μήνες. Σε ό,τι αφορά το αίτημα του συλλόγου για μείωση του ορίου ταχύτητας εντός πόλης στα 30 χλμ/ώρα, επισήμανε ότι στις πόλεις του εξωτερικού όπου εφαρμόστηκε, όπως το Παρίσι, έχει πολύ σημαντικά αποτελέσματα. «Με αυτήν την ταχύτητα στις πόλεις μπορεί να μηδενιστούν οι νεκροί», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι πλέον εκεί σημειώνονται τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία, σε αντίθεση με πριν από 20 χρόνια, όταν οι περισσότεροι θάνατοι καταγράφονταν στις εθνικές οδούς.
«Νιώθουμε λες και είμαστε εμείς οι κατηγορούμενοι»
Στην εκδήλωση συμμετείχαν συγγενείς θυμάτων τροχαίων, που κατέθεσαν τις δικές τους ιστορίες. Το παρών έδωσε η Φωτεινή Σιέκου, μητέρα της 27χρονης Ειρήνης, η οποία πριν από 3,5 χρόνια, δύο μέρες προτού παντρευτεί, χτυπήθηκε από μηχανή έξω από το Θεαγένειο κι έχασε τη ζωή της. «Είναι χρέος μας να συνεχίσουμε να είμαστε όρθιες, να συνεχίσουμε αυτό το έργο, έστω για να μειωθούν αυτά τα τροχαία εγκλήματα. Πριν από λίγες μέρες ο υπουργός μάς έστειλε ένα μήνυμα στα κινητά να προσέχουμε στις διαδρομές μας για την αργία της 28ης Οκτωβρίου. Ρωτάω τον υπουργό: καλό είναι αυτό το μήνυμα, οι έλεγχοι πού είναι; Ο άνθρωπος με παρακάλια δεν αλλάζει συμπεριφορά, άρα κάποιος πρέπει να τον αναγκάσει να συμμορφωθεί. Το υπουργείο Δικαιοσύνης 3,5 χρόνια τώρα μας αφήνει κάθε μέρα σε αργό θάνατο. Πότε θα έχουν προτεραιότητα αυτά τα γεγονότα; Το υπουργείο Παιδείας πότε θα βάλει στην εκπαίδευση τη διδασκαλία του ΚΟΚ; Η Ευρωπαϊκή Ένωση λέει να πάρουν οι νέοι δίπλωμα στα 17, αλλά όποιος κάνει θανατηφόρο τροχαίο εφόρου ζωής να μην έχει δίπλωμα στα χέρια του. Η Ελλάδα πότε θα τα κάνει αυτά;», διερωτήθηκε.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκε και η Ίριδα Καφάζη, που έχασε και τους δύο γονείς της από τροχαίο τον Αύγουστο του 2022. Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν χτυπήθηκε από άλλο ΙΧ ενώ ήταν σταματημένο στη ΛΕΑ, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν θανάσιμα. Στο πίσω κάθισμα βρίσκονταν και οι δύο αδερφές της ηλικίας 26 και 10 ετών, οι οποίες ευτυχώς σώθηκαν. «Από τότε μέχρι και σήμερα συνεχίζουμε να περνάμε δύσκολες στιγμές. Είναι κάτι που δεν μπορούμε να το ξεπεράσουμε εύκολα. Τέτοια τροχαία δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως πλημμέλημα, αλλά ως κακούργημα, όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αισθάνομαι πολύ άσχημα, γιατί θα έπρεπε να υπάρχουν αυστηρότεροι νόμοι. Δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Πηγαίνουμε καθημερινά στα Δικαστήρια με αυτόν τον πόνο και νιώθουμε λες και είμαστε εμείς οι κατηγορούμενοι. Και δεν γίνεται τέτοια υπόθεση σαν τη δικιά μας, να αντιμετωπίζεται ως πλημμέλημα και αυτός ο άνθρωπος να συνεχίζει να ζει κανονικά κι εμείς είμαστε κλεισμένοι μέσα στο σπίτι και να έχει σταματήσει η ζωή για μας», ανέφερε εμφανώς συγκινημένη.