Χωρίς να επηρεάζονται καθόλου οι τεχνικές εργασίες ξεκινά νέα φάση αρχαιολογικών ανασκαφών στον σταθμό Αγίας Σοφίας του μετρό Θεσσαλονίκης.
Οι αρχαιολόγοι της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης θα προχωρήσουν σε συμπληρωματική ανασκαφή στο βόρειο τμήμα του σταθμού, μετά την είσοδό του και το οριοθετημένο αρχαιολογικό σκάμμα.
Πληροφορίες της Voria.gr αναφέρουν ότι θέλουν να αναδείξουν κάποια καταστήματα για να έχουν έτσι μια πιο μεγάλη εικόνα για τη γειτονιά της μεσοβυζαντινής Θεσσαλονίκης, αλλά και ένα επιπλέον τμήμα της ημικυκλικής πλατείας, με τη μνημειακή κρήνη, που έχει έρθει στο φως.
Η ημικυκλική πλατεία, που χρονολογείται στον 6ο μ.Χ., κάλυπτε μια συνολική επιφάνεια 940 τ.μ. και φέρει ελλειψοειδείς στοές. Πέντε μαρμάρινοι αναβαθμοί οδηγούσαν βόρεια του Decumanus Maximus (Μέση Οδός των Βυζαντινών) στην πλατεία που έφερε στοά, ο τοίχος της οποίας φτάνει σε ύψος στα 3 μέτρα. Τα δάπεδα της πλατείας και της στοάς ήταν επιστρωμένα με μεγάλες, μαρμάρινες ορθογώνιες πλάκες. Τμήματά της που αποσπάστηκαν, μαζί και κάποιοι κίονες, επέστρεψαν και επανατοποθετήθηκαν πριν από μερικούς μήνες.
Από τις αρχές της εβδομάδες στήνεται στον χώρο το πασσαλοδιάφραγμα και η αρχαιολογική έρευνα θα ξεκινήσει σε περίπου έναν μήνα σε έναν μικρό χώρο βόρεια του σταθμού, μετά την είσοδο σε αυτόν.
Σημειώνεται ότι στον σταθμό της Αγίας έχουν βρεθεί εντυπωσιακά ευρήματα της μεσοβυζαντινής περιόδου, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών τα τελευταία χρόνια.
Ξεχωρίζουν ένα ρωμαϊκό λουτρό, υπόκαυστο, συνολικού βάρους περίπου 50 τόνων, το οποίο χρονολογείται στον 4ο μ.Χ. αιώνα και έφερε σύστημα υποδαπέδιας θέρμανσης, αλλά και ένα κρηναίο οικοδόμημα που ανάγεται στα χρόνια των διαδόχων του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στο δεύτερο μισό του 4ου π.Χ. Από την μελέτη του φάνηκε ότι μετασκευάστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα και παρέμενε σε χρήση και μετά τον 6ο αιώνα.
Και τα δύο αυτά ευρήματα έχουν αποσπαστεί, ενώ εντυπωσιακά είναι και τα ψηφιδωτά δάπεδα, αλλά και πολυτελές κτηριακό συγκρότημα.
Οι ανασκαφές στον σταθμό της Αγίας Σοφίας έχουν φέρει στο φως και τμήματα της μαρμαρόστρωσης Λεωφόρου των Βυζαντινών, Decumanus Maximus, που διέσχιζε την πόλη στον άξονα ανατολής-δύσης.
Όπως προκύπτει λοιπόν από τις ανασκαφές, στον σταθμό της Αγίας Σοφίας, ανοιχτοί δημόσιοι χώροι με στοές και μνημειακά οικοδομήματα διαμόρφωναν το σημείο συνάντησης της κεντρικής Λεωφόρου (σημερινή Εγνατία) με τον κάθετο άξονα (σημερινή Αγίας Σοφίας). Οι διαμορφώσεις αυτές είναι αντίστοιχες με αυτές που μαρτυρούνται στην Κωνσταντινούπολη και κατατάσσουν τη Θεσσαλονίκη μεταξύ των μεγάλων αστικών κέντρων του απώτερου παρελθόντος.