Στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για απιστία κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση παραπέμπονται να δικαστούν με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών δύο πρώην πρυτάνεις του Α.Π.Θ., ένας πρώην αντιπρύτανης και τρεις πανεπιστημιακοί, ως πρώην στελέχη της διοίκησης στην Εταιρεία Διαχείρισης και Αξιοποίησης της περιουσίας του ιδρύματος.
Βασικός κατηγορούμενος, ο οποίος επίσης παραπέμπεται είναι ο διευθύνων σύμβουλος της Εταιρείας στο διάστημα 2006 – 2012 όταν από τον έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκαν απευθείας αναθέσεις σε δύο μεγάλα έργα του ιδρύματος που χρηματοδοτήθηκαν από τα έσοδα της απαλλοτρίωσης του αγροκτήματος της Γεωπονικής Σχολής στην περιοχή του αεροδρομίου.
Στο βούλευμα παρατίθενται τα αποτελέσματα της πραγματογνωμοσύνης σύμφωνα με την οποία προέκυψε ζημιά από την απόφαση των κατηγορουμένων να μην προχωρήσουν σε διαγωνιστικές διαδικασίες. Μάλιστα μεταφέρεται ότι κάποιοι εκ των κατηγορουμένων έλεγαν στο περιβάλλον των αναδόχων ότι υπάρχει η δυνατότητα απ’ ευθείας αναθέσεων έργων μέχρι 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, επειδή η Εταιρεία Διαχείρισης λειτουργεί ως ιδιωτικός φορέας. Αντίθετα με το βούλευμα επιρρίπτονται ποινικές ευθύνες, καθώς ο συγκεκριμένος φορέας λειτουργούσε με τους όρους του δημόσιου λογισμικού και υπήρχε υποχρέωση διαγωνισμών για να διασφαλιστούν και οι αναγκαίες εκπτώσεις και τονίζεται πως οι πανεπιστημιακοί εκ της θέσης τους το γνώριζαν αυτό.
Η υπόθεση άρχισε να ερευνάται μετά την έκθεση ελέγχου για τον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας του Α.Π.Θ. και τότε διαπιστώθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων από την απαλλοτρίωση του αγροκτήματος για την επέκταση του αεροδρομίου δεν καταγράφηκαν ως έκτακτα έσοδα του Πανεπιστημίου, καθώς τοποθετήθηκαν μέσω των λογαριασμών της Εταιρίας Διαχείρισης της περιουσίας του Α.Π.Θ.
Η Εταιρεία είχε πρόεδρο τον εκάστοτε πρύτανη, ενώ τη συγκεκριμένη περίοδο αναπληρωτής πρόεδρος ήταν πρώην αντιπρύτανης που αντιμετωπίζει τις βαρύτερες κατηγορίες μετά τον διευθύνοντα σύμβουλο. Τρεις πανεπιστημιακοί ήταν αντιπρόεδροι. Από την έρευνα στο μικροσκόπιο μπήκαν οι απ’ ευθείας αναθέσεις σε έξι έργα, όμως με βάση την πραγματογνωμοσύνη που έγινε η περιουσία του ιδρύματος ζημιώθηκε μόνον για δύο απ’ αυτά και συγκεκριμένα για την αναβάθμιση του πανεπιστημιακού γυμναστηρίου με τη ζημία να προσδιορίζεται στο βούλευμα στο ποσό των 211.000 ευρώ και για τη χρηματοδότηση της πανεπιστημιακής κατασκήνωσης στην Καλάνδρα με τη ζημία να ξεπερνάει τα 3 εκατομμύρια ευρώ.
«Είχαν τον απόλυτο έλεγχο»
Το βούλευμα είναι καταπέλτης ειδικά για τις κινήσεις του πρώην αντιπρύτανη και του διευθύνοντα συμβούλου στη διαχείριση των έργων και την ανάθεσή τους. «Η εταιρία λειτουργούσε ως εργολάβος που ανέθετε υπεργολαβίες», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην εισαγγελική πρόταση που υιοθετήθηκε από το δικαστικό συμβούλιο. Στο βούλευμα απορρίπτεται ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι δεν γνώριζαν πως έπρεπε να ακολουθείται το δημόσιο λογισμικό.
Ειδικά για τον διευθύνοντα σύμβουλο στην απόφασή του το δικαστικό συμβούλιο απορρίπτει τα όσα υποστήριξε στην απολογία του ότι ήταν εκτελεστικό όργανο εκ της θέσης του και εκτελούσε τις αποφάσεις της διοίκησης της Εταιρείας. «Ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί, προΐστατο όλων των υπηρεσιών της Εταιρείας, είχε τον έλεγχο, τη διεύθυνση και τον συντονισμό όλων των ενεργειών αυτής», σημειώνεται στο βούλευμα τμήμα του οποίου περιήλθε σε γνώση της Voria.gr. Γίνεται μάλιστα λόγος για πρόσωπο που είχε τον απόλυτο έλεγχο των διαδικασιών.
Αντίστοιχες είναι οι απαντήσεις που δίνονται από το δικαστικό συμβούλιο και στους ισχυρισμούς του αντιπρύτανη, ο οποίος υποστήριξε πως ως αναπληρωτής πρόεδρος ουδέποτε αναπλήρωσε τον πρόεδρο και ότι η παρουσία του στις συνεδριάσεις είχε καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, ενώ επέρριψε ευθύνες στον διευθύνοντα σύμβουλο.
Συγκεκριμένα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών τονίζει ότι «ο ρόλος του ήταν καθοριστικός για την έκβαση των αποτελεσμάτων του διοικητικού συμβουλίου αφού πραγματοποιούσε τις εισηγήσεις στο διοικητικό συμβούλιο για τα οικονομικά στοιχεία της Εταιρείας». Επίσης υπογραμμίζεται στο βούλευμα ότι ο πρώην αντιπρύτανης και αναπληρωτής πρόεδρος της Εταιρίας «πραγματοποιούσε ο ίδιος τις διαπραγματεύσεις με τους αναδόχους των έργων και υπέγραφε τις συμβάσεις». Ειδικά για τα έργα της κατασκήνωσης στην Καλάνδρα αναφέρεται πως ο ίδιος είχε την εποπτεία τους.
Οι δύο πρώην πρυτάνεις επιβαρύνονται για τις αποφάσεις απ’ ευθείας αναθέσεων ενός έργου ο καθένας, ενώ ο αντιπρύτανης για το ένα εξ αυτών και κατά περίπτωση οι πανεπιστημιακοί που ήταν αντιπρόεδροι. Ο διευθύνων σύμβουλος επιβαρύνεται και για τα δύο έργα. Ανάλογα με το πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης ο κάθε κατηγορούμενος επιβαρύνεται με αντίστοιχα ποσά που σχετίζονται με αποφάσεις στις οποίες συμμετείχε.
Στο βούλευμα γίνονται εκτενείς αναφορές σε καταθέσεις των ίδιων των αναδόχων έργων, ακόμη και στις περιπτώσεις που ερευνήθηκαν και δεν προέκυψε ζημία, όμως επίσης παρανόμως κρίθηκε ότι έγιναν απευθείας αναθέσεις. Ειδικότερα μεταφέρεται ότι ανάδοχοι παραδέχθηκαν στις καταθέσεις πως γνώριζαν ότι ήταν παράνομες οι διαδικασίες όμως τους καθησύχαζαν κάποιοι εκ των κατηγορουμένων.