Skip to main content

Θεσσαλονίκη: Τα δίδυμα της κάλπης, τα κόμματα και o ρόλος των τρίτων

Στον κεντρικό δήμο η μάχη έγινε πολιτική και στην Καλαμαριά είδαν φως και μπήκαν. Οι τρίτοι που δεν ησύχασαν και ο κλασικός ΣΥΡΙΖΑ

-Η μάχη δόθηκε με δύναμη, με πάθος, με όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά μιας εκλογικής αναμέτρησης, που θα αναδείξει τον επόμενο δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Κωνσταντίνος Ζέρβας και Στέλιος Αγγελούδης μετρούν πλέον ώρες για να μάθουν την ετυμηγορία του εκλογικού σώματος. Σε μια σύγκριση προσώπων, νοοτροπιών, πολιτικών, όπου οι διαφορές είναι μεγάλες, αλλά υπάρχει και μια ομοιότητα που τις επισκιάζει όλες. Το καλό της Θεσσαλονίκης και μια καλύτερη εικόνα και λειτουργία της πόλης το 2028, όταν με το καλό ολοκληρωθεί η νέα δημαρχιακή θητεία. Τουλάχιστον στα λόγια, τουλάχιστον στις προθέσεις. Στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου πήραμε μια γεύση των σχεδίων των δυο αντιπάλων. Αν και προσωπικά μένω με την εντύπωση ότι μιλήσαμε λιγότερο από όσο έπρεπε για την ταμπακέρα και περισσότερο για πρόσωπα και πολιτική, αυτό είναι ευθύνη και επιλογή των υποψηφίων. Μιλάμε άλλωστε για έναν απο τους τρεις μεγαλύτερους δήμους της χώρας, οπότε πολιτικό διακύβευμα ήταν αδύνατο να μην υπάρξει. Οι πολίτες θα αποφασίσουν ποιος επικράτησε σε μια μάχη τέτοιων χαρακτηριστικών. Η εμπλοκή πάντως των κομμάτων ήταν άνευ κόστους για τα ίδια, διότι πολύ απλά οι αυτοδιοικητικές επιλογές τους δεν πρόκειται να στείλουν ουσιαστικό πολιτικό μήνυμα. Αυτό εστάλη πριν από μόλις τρεις μήνες στις εθνικές εκλογές. Σκέψεις για την επομένη της Κυριακής, όταν θα κάνουν ταμείο σε Ζέρβα και Αγγελούδη.

-Έσφιξαν τα γάλατα στη μάχη της Καλαμαριάς και το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής σε τοπικό επίπεδο αποφάσισε τελικά να πάρει τη θέση, που απέφυγε τόσο καιρό τώρα, υπέρ της υποψηφιότητας της Χρύσας Αράπογλου. Μπορεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να απέφυγε την άμεση στήριξη, όμως το κόμμα στη Θεσσαλονίκη δεν έμεινε αμέτοχο. Όπως δεν έμεινε αμέτοχος και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (σε επίπεδο τοπικό επίσης), ο οποίος είδε το φως το αληθινό και πριν από αυτό την ευκαιρία να σώσει την παρτίδα της Θεσσαλονίκης και της Κεντρικής Μακεδονίας με τη στήριξη της κ. Αράπογλου την τελευταία στιγμή και απέναντι σε έναν αντίπαλο με ξεκάθαρη κομματική τοποθέτηση. Ποιον ωφέλησε η απουσία επίσημων κομματικών στηρίξεων την προηγούμενη Κυριακή; Τη Χρύσα Αράπογλου φυσικά, η οποία πέτυχε τον στόχο της να μπει στον δεύτερο γύρο και να πάει σε μια μάχη μιας εναντίον ενός αυτή την Κυριακή. Απέναντι στον Γιάννη Δαρδαμανέλη, ο οποίος δεν χρειάζεται να δηλώσει κομματική ταυτότητα ούτε να επιστρατεύσει στελέχη και κομματικούς στρατούς για να αποδείξει την κεντροδεξιά προέλευσή του. Στην Καλαμαριά η ΝΔ δεν ενεπλάκη σε επίπεδο κεντρικών στελεχών. Το βάρος έπεσε στον κεντρικό δήμο. Και είναι πιθανόν αυτό να ωφελήσει στο τέλος την προσπάθεια Δαρδαμανέλη. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα της κάλπης θα το πιστωθούν οι δυο επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων κι αυτό είναι μια νίκη της αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας της Καλαμαριάς. Εκείνο που δεν πέρασε απαρατήρητο είναι η παρουσία του τέταρτου των εκλογών της προηγούμενης Κυριακής, Χρήστου Βάρδα, στην προεκλογική εκδήλωση της κ. Αράπογλου. Πριν από λίγες ώρες ο κ. Βάρδας ανακοίνωσε ουδετερότητα και καλούσε σε ψήφο κατά συνείδηση και λίγες ώρες μετά «τραβάτε με κι ας κλαίω...»

-Φτάνουν πολλές πληροφορίες στα αφτιά μου (και στα μάτια μου...) για τις συνεννοήσεις πριν τις δεύτερες κάλπες στους δήμους της Θεσσαλονίκης που δεν εξέλεξαν δήμαρχο πρώτης Κυριακής. Οι τρίτοι στην αρχική κατάταξη δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια, ούτε τελικά μένουν αμέτοχοι και ουδέτεροι στη νέα μάχη, όπως καλούν τους ψηφοφόρους τους. Τουλάχιστον όχι όλοι. Κι επειδή οι τρίτοι έχουν ονοματεπώνυμο να ξέρουν πως εφόσον οι "συμφωνίες" τους φτάνουν σε εμάς, σίγουρα έχουν φτάσει νωρίτερα στις τοπικές κοινωνίες. Είναι σαφές ότι οι μονομάχοι της Κυριακής σε καθέναν από τους δήμους Δέλτα, Θερμαϊκού, Κορδελιού-Ευόσμου και Παύλου Μελά προσπαθούν να εξασφαλίσουν τη στήριξη των τρίτων. Θεμιτό σε έναν τόσο κρίσιμο αγώνα, ειδικά αν κάποιος αναλογιστεί αφενός τις μικρές διαφορές της πρώτης Κυριακής, αφετέρου τον σημαντικό αριθμό των ψηφοφόρων που επέλεξαν λύση, η οποία δεν βγήκε στην κάλπη. Έτσι, Γιάννης Ιωαννίδης, Γιάννης Μαυρομάτης, Μαρία Μανούκα και Γιώργος Λίλτσης, μπορεί να μην έχουν την ευκαιρία να διεκδικήσουν τη δημαρχία αυτή την Κυριακή, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι άραξαν στον καναπέ και θα δουν από τηλεοράσεως το ντέρμπι. Ακούω πως ο αγώνας για ορισμένους αν όχι για όλους συνεχίζεται...

-Η μουρμούρα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τα αποτελέσματα της προηγούμενης Κυριακής στις αυτοδιοικητικές εκλογές ειδικά στη Θεσσαλονίκη και την Κεντρική Μακεδονία μπορεί να επισκιάζεται προς το παρόν από τις... κραυγές σε κεντρικό επίπεδο, αλλά για πόσο; «Για πάντα ίσως;», μου είπε προβληματισμένο στέλεχος του κόμματος. Δεν το αδικώ, διότι αν βασιστούμε στα δείγματα γραφής του κόμματος η απάντηση είναι αυτονόητη. Μπόρα ήταν και πέρασε... Δεν θα αυτομαστιγωνόμαστε συνέχεια... Πάμε παρακάτω, η εσωστρέφεια δεν ωφελεί... Όλα αυτά τα κλασικά πλέον για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που δεν τα πάει καλά με τους απολογισμούς και την αυτοκριτική ή με την αναζήτηση των αιτιών στις ήττες. Κι έτσι μένει πάντα η μουρμούρα και τίποτα περισσότερο. Άλλοι το λένε «τα προβλήματα κάτω από το χαλί» κι άλλοι «φυγή προς τα μπρος». Διαλέγουν και παίρνουν...