Στο ελληνικό Πεντάγωνο το κρίσιμο ερώτημα ήταν και παραμένει ένα όλο το τελευταίο διάστημα: Πόσο θα αποθρασυνθεί το καθεστώς Ερντογάν μετά την επιτυχή έκβαση για την Άγκυρα των επιχειρήσεων στο Ναγκόρνο - Κάραμπαχ;
Και πόσο θα επηρεαστούν οι εξελίξεις στο Αιγαίο από αυτή την εξέλιξη, αλλά και από την ιδιότυπη κάλυψη που της προσφέρεται από την ΕΕ; Στο ερώτημα αυτό απάντηση επιδιώκει να δώσει και το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ενώ η κοινή ανησυχία στην Αθήνα έχει να κάνει με το ενδεχόμενο, κάποια στιγμή, στο προσεχές μέλλον να εμφανιστεί ένα τουρκικό γεωτρύπανο «ανοικτά» του Καστελόριζου. Και τότε κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως θα εξελιχθούν τα πράγματα στην ευρεία περιοχή.
Στο Μέγαρο Μαξίμου, πάντως, ακόμα και τώρα δεν κρύβουν τη στενοχώρια τους για το γεγονός ότι αυτή η Σύνοδος Κορυφής απέφερε πολύ μικρότερα αποτελέσματα σε σχέση με τα αναμενόμενα. Κι αυτό γιατί τελικά μετατέθηκαν κατά πολύ οι όποιες ελπίδες της ελληνικής πλευράς για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. Τουλάχιστον παρέμεινε ανοικτός ο δρόμος για την συζήτηση σχετικά με τη λήψη μέτρων σε βάρος της Άγκυρας, κάποια στιγμή στο μέλλον.
Αυτό είναι ένα γεγονός που ενδεχομένως να «χρυσώνει» το χάπι της Αθήνας, που προσέβλεπε σε μια τελική απόφαση της Συνόδου Κορυφής που θα μιλούσε ξεκάθαρα για κυρώσεις. Υπό τις παρούσες συνθήκες, όμως, κάτι τέτοιο φάνταζε από πολύ δύσκολο έως και αδύνατο. Από τη στιγμή μάλιστα που το Συμβούλιο είχε ένα ακόμα μεγάλο θέμα στην ατζέντα: αυτό της ανταρσίας των Ούγγρων και των Πολωνών για το Ταμείο Ανάκαμψης. Και στην παράκαμψη αυτών των κυρώσεων αναλώθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος της Συνόδου.