Απάντηση στο ερώτημα «τι ήταν τελικά το άστρο της Βηθλεέμ που καθοδηγούσε τους Τρεις Μάγους με τα δώρα στη φάτνη;» δίνει o πλανητικός επιστήμονας της NASA Μαρκ Μάτνεϊ με δημοσίευσή του στην επιθεώρηση «Journal of the British Astronomical Association».
Εδώ και χρόνια πάνω από 400 επιστημονικές μελέτες και ανυπολόγιστες άλλες θεωρίες έχουν αναφερθεί στο τι τελικά ήταν αυτό το αστέρι. Άλλοι είπαν πως ήταν μια έκρηξη σουπερνόβα, άλλοι ένα έντονα λαμπερό άστρο κι άλλοι κάποιο περίεργο διαστημικό σώμα.
Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο το άστρο δείχνει τον δρόμο προς τη φάντη του νεογέννητου Ιησού, εμφανιζόμενο αρχικά «στην ανατολή» σε μια σύντομη διαδρομή από τα Ιεροσόλυμα προς τη Βηθλεέμ. Σύμφωνα με την βιβλική αφήγηση το άστρο κινείται μπροστά από τους μάγους καθοδηγώντας τους και στη συνέχεια «στέκεται πάνω» από το μέρος όπου γεννήθηκε ο Ιησούς.
Ο Μάτνεϊ λέει ότι από τις διάφορες προτάσεις εκείνη που ταιριάζει περισσότερο είναι αυτή ενός κομήτη και μάλιστα στηρίζει την άποψή του σε ένα αντικείμενο που κατέγραψαν οι Κινέζοι το 5 π.Χ. έναν φωτεινό κομήτη που ήταν ορατός για περισσότερες από εβδομήντα ημέρες. Οι ιστορικοί έχουν καταλήξει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε κάπου ανάμεσα στο 6 ως 4 π.Χ πιθανότατα το 5 π.Χ.
Ο Μάτνεϊ ανέλυσε αυτόν τον κομήτη από τα αρχαία κινεζικά αρχεία εντοπίζοντας ένα εύρος πιθανών τροχιών που συμφωνούν με τις παρατηρήσεις.
Μία προσομοίωση της κίνησης του κομήτη έδειξε ότι θα είχε γίνει ορατό ένα πρωινό του Ιουνίου το 5 π.Χ. Ταξιδιώτες που κινούνταν νότια προς τη Βηθλεέμ θα μπορούσαν ενδεχομένως να το έχουν δει να «πηγαίνει μπροστά» τους και έπειτα να παραμένει από πάνω τους.
«Αυτό είναι το πρώτο αστρονομικό αντικείμενο υποψήφιο για το Άστρο που έχει ποτέ ταυτοποιηθεί και θα μπορούσε να έχει φαινόμενη κίνηση που αντιστοιχεί στην περιγραφή του Ματθαίου, όπου το Άστρο “πήγαινε μπροστά” από τους Μάγους στο ταξίδι τους προς τη Βηθλεέμ μέχρι που “στάθηκε πάνω” από το σημείο όπου βρισκόταν ο μικρός Ιησούς» γράφει ο Μάτνεϊ στη μελέτη του. Λέει ότι ένας κομήτης που πέρασε τόσο κοντά θα μπορούσε «εύκολα να είναι ορατός την ημέρα» και θα ήταν «εξαιρετικά λαμπρός».