Όλα αυτά τα κωμικοτραγικά που συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και απασχολούν την επικαιρότητα, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν ενδιαφέρουν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών -που είχε καταλάβει πολύ πριν τον Κασσελάκη τι συμβαίνει στο κόμμα και πολύ πριν το κόμμα τι συμβαίνει με τον Κασσελάκη-, έχουν τη ρίζα τους στην περίοδο 2015 – 2019. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το συμπαθές κόμμα του 3% των διανοούμενων και διαμαρτυρομένων της Αριστεράς ελάχιστοι θα ασχολούνταν με αποχωρήσεις και διασπάσεις. Επειδή, όμως, ξαφνικά το 3% έγινε «κυβερνώσα Αριστερά» -με πολύ από παλιό ΠΑΣΟΚ και ολίγη από Καμμένο, βέβαια- υπάρχει ενδιαφέρον. Μέχρι να καταλάβουν όλοι οι εμπλεκόμενοι και όλοι οι υπόλοιποι ότι η παρένθεση της «κυβερνώσας Αριστεράς» έκλεισε μαζί με την εποχή των Μνημονίων που τη δημιούργησε θα περάσουν ακόμη μερικοί μήνες. Ίσως οι Ευρωεκλογές να σημάνουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτής της παρένθεσης, ίσως να χρειαστεί λίγος καιρός ακόμη. Είτε έτσι είτε αλλιώς η κανονικότητα πρέπει να επιστρέψει παντού στη χώρα, διότι τα δύσκολα είναι μπροστά.
Σαδισμός Κασσελάκη
Σε κάθε περίπτωση ο Στέφανος Κασσελάκης είναι… σαδιστής. Μα να επαναφέρει στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ το θέμα του εθνικού νομίσματος; Κάποιος πρέπει να του πει ότι υπάρχουν ορισμένα θέματα που κανείς στο κόμμα δεν θέλει να θυμάται ούτε να θυμίζει. Απαγορεύεται! Μεταξύ άλλων: Το εθνικό νόμισμα και το ευρώ εσωτερικού και εξωτερικού. Το σκίσιμο των μνημονίων με ένα άρθρο και έναν νόμο. Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Τις αυταπάτες για τη δύναμη των τραπεζών και του διεθνούς κεφαλαίου. Για τα λεφτόδεντρα που δεν υπάρχουν!
Οι... μεγάλοι καταφερτζήδες του Faceboook
Στο Facebook καθένας συμμετέχει εθελοντικά. Γράφεται μόνος του, δημιουργεί λογαριασμό και ξεκινάει να κοινοποιεί τις ιδέες του, αλλά και στιγμιότυπα από την προσωπική του ζωή. Κανείς δεν αναγκάζει κανέναν, σωστά; Επειδή όμως η Meta του Μαρκ Ζούγκεμπεργκ, όπως λέγεται η μητρική εταιρεία του Facebook και του Instagram, είναι εταιρεία και πρέπει να βγάζει κέρδη, δηλαδή λεφτά για τις επενδύσεις και τους μετόχους της, αξιοποιεί τους χρήστες παρακολουθώντας τα ενδιαφέροντά τους και φροντίζοντας να τους σταλούν προσωποποιημένες διαφημίσεις. Τώρα, λοιπόν, λόγω των πιέσεων κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση και με επιχείρημα τα προσωπικά δεδομένα, το Facebook άρχισε να ρωτάει τους χρήστες εάν επιθυμούν να τους καταγράφει και να στέλνει διαφημίσεις, ώστε να συνεχίσουν να συμμετέχουν στο κοινωνικό δίκτυο δωρεάν ή όχι, οπότε θα υποχρεωθούν να πληρώσουν μηνιαία συνδρομή για να έχουν Facebook χωρίς διαφημίσεις. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, κυκλοφορούν τελευταία στο Facebook οι κλασικές κοινοποιήσεις αφελών κειμένων για τα προσωπικά δεδομένα (πληροφορίες και φωτογραφίες), ως copy paste, αλλά αυτή τη φορά ξεκινούν με προσωπική δήλωση... αποχώρησης από το κοινωνικό δίκτυο. Πολλοί, μάλιστα, πιστεύουν πως αν το αναδημοσιεύσουν θα αποτελέσουν τελικά... εξαιρέσεις και θα απαλλαγούν και από την παραχώρηση των προσωπικών δεδομένων τους και από τη συνδρομή. Το περίεργο (;) είναι ότι αυτή τη φορά είδαμε αυτό το κείμενο, με αύρα... ψεκασμένου, να διακινείται από γνωστούς ανθρώπους του δημοσίου βίου - από αντιδημάρχους μέχρι πρώην υπουργούς, πρώην πρυτάνεις και δημοσιογράφους. Δεν είναι μόνο ότι όλοι αυτοί κάνουν σαν να μη ξέρουν ότι το τζάμπα έχει πεθάνει, είναι κυρίως η αφελής σκέψη ότι με μια αντιγραφή-επικόλληση θα... καταφέρουν να ξεγελάσουν τον... Μαρκ Ζούκερμπεργκ. Δεν σκέφτονται ότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα έμενε ο... καημενούλης φτωχός γιατί τελικά θα το κάναμε όλοι; Ίσως, μια κάποια δικαιολογία είναι ότι οι περισσότεροι που κοινοποιούν τέτοια κείμενα είναι πάνω από τη μέση ηλικία και δυσκολεύονται να αντιληφθούν τον πυρήνα των εξελίξεων σε τεχνολογικό επίπεδο. Πού θα πάει, αργά ή γρήγορα και αυτοί θα μάθουν. Αυτοί που δεν θα μάθουν ποτέ είναι οι εκ πεποιθήσεως... ψεκασμένοι.
Το πρώτο παιδικό ραδιόφωνο στη Θεσσαλονίκη
Μία... έκπληξη περίμενε τους ακροατές του Easy 97.5 στη Θεσσαλονίκη πριν λίγες μέρες. Όσοι ήταν πιστοί ακροατές του σταθμού και άνοιξαν το ραδιόφωνό τους δεν άκουσαν τις γνωστές μελωδίες του Easy, αλλά παιδικά τραγούδια. Η απάντηση στην απορία έχει σχέση με το γεγονός ότι ο γνωστός παρουσιαστής και επιχειρηματίας Αντώνης Κανάκης αγόρασε τη συχνότητα για να δημιουργήσει παιδικό ραδιοσταθμό. «Για να πετάξουμε τις οθόνες και να βάλουμε τα παιδιά στον μαγικό κόσμο της μουσικής και του ραδιοφώνου. Όχι στις τηλεοράσεις, όχι στα tablet», ήταν το μήνυμα του παρουσιαστή για το νέο του εγχείρημα. Δεν έχει γίνει γνωστό ακόμα αν και σε ποια συχνότητα της Θεσσαλονίκης θα αναμεταδίδεται το πρόγραμμα του κανονικού Easy -για τους φανατικούς του σταθμού υπάρχει φυσικά και η επιλογή του διαδικτύου. Σε κάθε περίπτωση, καλή αρχή στο πρώτο παιδικό ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης και στον στόχο τού να προσελκύσει το μουσικό ενδιαφέρον των μικρών ακροατών. Να σημειωθεί ότι η συχνότητα 97.5 στα FM είναι μία από τις πιο ιστορικές της πόλης, καθώς φιλοξενούσε επί χρόνια τo ραδιόφωνο του ΑNT1, όπου στις αρχές της δεκαετίας του '90, μεταξύ πολλών άλλων, έκανε εκπομπή με επιλογές ροκ τραγουδιών και τίτλο «Τι ακούει η Θεσσαλονίκη» ο νεαρός τότε Αντώνης Κανάκης.
Θηλιά η στέγαση
Την ώρα που οι Θεσσαλονικείς κάνουν περικοπές σε είδη της καθημερινότητας, αλλάζουν διατροφικές συνήθειες και προσανατολίζονται σε επιλογές που στο παρελθόν δεν θα σκέφτονταν καν, τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, σύμφωνα με τα οποία οι Έλληνες, για μια ακόμη φορά, ανακηρύσσονται… πρωταθλητές της ΕΕ στο κόστος στέγασης, καταδεικνύουν ένα ακόμη αγκάθι που εκτοξεύει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Το ποσοστό του εισοδήματος που ξοδεύουν οι Έλληνες για στέγαση είναι το υψηλότερο στην ΕΕ, φτάνοντας στο 34,2%, όταν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ξοδεύουν κατά μέσο όρο το 19,9%. Με αυτά τα δεδομένα, όταν στο… άτυπο καφενείο που δημιουργείται στην πλατεία Αριστοτέλους από συνταξιούχους, που περνούν στα παγκάκια την ώρα τους, ακούγεται το κάπως υπερβολικό ότι «η σύνταξη δεν φτάνει παρά μόνο για την πρώτη εβδομάδα του μήνα» είναι σαφές ότι υπάρχει θέμα. Μικρότερο ή μεγαλύτερο. Μάλιστα, κάποιοι από τους συνταξιούχους της Αριστοτέλους υποστηρίζουν ότι το πρώτο πράγμα που τακτοποιούν μόλις πάρουν τη σύνταξη είναι η καταβολή του ενοικίου, υπό τον φόβο να μη μείνουν χωρίς… κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους. Συζητήσεις που μόνο προβληματισμό δημιουργούν, ειδικά όταν προέρχονται από ανθρώπους που επί δεκαετίες πάλεψαν στον επαγγελματικό στίβο και τώρα στο… τέλος δυσκολεύονται να επιβιώσουν, αφού μέσα σε όλα τα άλλα βοηθούν παιδιά και εγγόνια.