Καλημέρα σας!
Το χειρότερο σενάριο για την Ουκρανική κρίση δείχνει να επικρατεί. Ο πόλεμος συνεχίζεται όσο πιο… βαρετά γίνεται. Αν δεν υπήρχαν οι αποκαλύψεις για τις φρικαλεότητες των Ρώσων στη Μπούχα, οι οικονομικές συνέπειες και το διεθνές μπρα ντε φερ ισχύος θα ήταν τις τελευταίες ημέρες πιο ψηλά στην ειδησεογραφία, απ’ ότι οι μάχες, οι βομβαρδισμοί, οι καταστροφές, οι θάνατοι, το αίμα που χύνεται και οι πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους για να γλυτώσουν. Αυτός, λοιπόν, ο πόλεμος, καταστρέφει καθημερινά όλο και περισσότερο μια χώρα από τα θεμέλια. Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Ουκρανίας οι καταστροφές σε υποδομές είναι εκτεταμένες, ενώ με τις παρούσες συνθήκες θα είναι αδύνατον να σπείρουν, να θερίσουν, δηλαδή να καλλιεργήσουν τη γη τους οι Ουκρανοί αγρότες. Κάτι που σε λίγους μήνες θα προκαλέσει μεγάλες ελλείψεις τροφών στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό, αφού η Ουκρανία είναι από τους σημαντικότερους σιτοβολώνες και γενικότερα παραγωγούς αγροτικών προϊόντων στον πλανήτη. Στην ουσία ακόμη και σήμερα να τελειώσουν οι εχθροπραξίες και να επέλθει ειρήνη η Ουκρανία θα ταλαιπωρείται για πολλά χρόνια, μάλλον για δεκαετίες, κάτι που βολεύει πολύ τους Ρώσους. Όταν δεν μπορείς να νικήσεις και να κατακτήσεις τον αντίπαλο, ο επόμενος στόχος είναι να τον σμικρύνεις, να τον αποδυναμώσεις, να τον ακυρώσεις. Αφού δεν είναι μαζί σου να μην είναι ούτε με τους απέναντι. Να μην είναι καν με τον εαυτό του. Διότι η καταστροφή της Ουκρανίας αφενός θα επιτείνει το προσφυγικό κύμα και αφετέρου θα αποθαρρύνει και όσους έφυγαν με στόχο να επιτρέψουν στις εστίες τους.
Η… μισή δουλειά της ψηφιοποίησης
Παρά τις κατ’ ανάγκην προόδους που έκανε το ελληνικό κράτος στο πεδίο της ψηφιακότητας οι δυσλειτουργίες που καταγράφονται στον δημόσιο τομέα λόγω της γραφειοκρατίας παραμένουν αμέτρητες. Προφανώς ο αρμόδιος υπουργός Κυριάκος Πιερρακάκης είναι υπερήφανος για το άψογο σύστημα εμβολιασμών που δημιουργήθηκε εκ του μηδενός και για τα εκατομμύρια των πιστοποιητικών, που εξέδωσαν οι Έλληνες τα τελευταία δύο χρόνια χωρίς να στηθούν σε κάποια ουρά –στην πραγματικότητα από τον υπολογιστή του γραφείου ή του σπιτιού τους και το κινητό τους. Αλλά οι πηγές του κακού εν πολλοίς παραμένουν. Διότι όταν αναγκάζεσαι για μία συναλλαγή με το δημόσιο ή για ένα αίτημα προς κάποιο δημόσιο φορέα να συγκεντρώσεις –έστω και εξ’ αποστάσεως- δύο, τρία ή πέντε «χαρτιά», τα οποία αποδεικνύουν ότι δεν είσαι… ελέφαντας (δε χρωστάς, δεν είσαι καταδικασμένος, δεν είσαι γραμμένος στον Τειρεσία κι άλλα πολλά… δεν) μια πραγματική μεταρρύθμιση θα ήταν να αναζητούσε αυτά τα στοιχεία ο ενδιαφερόμενος. Η λογική λέει ότι όλοι είμαστε καθαροί και αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Όποιος, λοιπόν, κρατικός οργανισμός έχει υποψίες για κάτι διαφορετικό οφείλει να ψάξει για τις αποδείξεις. Να καταθέτει δηλαδή ο πολίτης το αίτημα με το ΑΦΜ του και ο φορέας που το παραλαμβάνει να κάνει όποια έρευνα νομίζει και όπως νομίζει. Αυτή η συνθήκη σε συνδυασμό με ένα σφιχτό, στο πλαίσιο της λογικής, χρονοδιάγραμμα για την απάντηση, θα συνιστούσε πραγματική μεταρρύθμιση. Τα άλλα, αυτά που συμβαίνουν σήμερα, είναι μικρά βήματα. Καλοδεχούμενα μπροστά στο απόλυτο χάος, αλλά πάντως… μισοδουλειές.
Η απόγνωση των ξεναγών και…
Όλα αυτά στην ουσία είναι κάποιες δεύτερες σκέψεις, που προκύπτουν από την πρωτοφανή ταλαιπωρία, την οποία υφίστανται οι ξεναγοί της χώρας, που πριν από δύο ημέρες πραγματοποίησαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλά η καταιγιστική επικαιρότητα –από τον πόλεμο στην Ουκρανία και την πανδημία και από την ακρίβεια στη δολοφονία των μικρών παιδιών στην Πάτρα- δεν επέτρεψε τη φωνή τους να ακουστεί όσο δυνατά θα έπρεπε. Διότι στην περίπτωση τους συνοψίζεται το γραφειοκρατικό δράμα που υφίσταται –εκτός εξαιρέσεων- η ελληνική κοινωνία ακόμη και σήμερα. Τι συμβαίνει; Οι ξεναγοί λόγω της φύσεως του επαγγέλματος τους είναι μεν φορολογικά ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά επειδή η δουλειά τους εξαρτάται από τον κάθε εργοδότη που τους προσλαμβάνει για μία ημέρα, για δύο ημέρες, για μια εκδρομή κλπ. οι ασφαλιστικές τους εισφορές πληρώνονται από τις επιχειρήσεις με τις οποίες συνεργάζονται. Ανάλογα το διάστημα της συνεργασίας. Και καταχωρούνται στην καρτέλα που κάθε ξεναγός διατηρεί στον ΕΦΚΑ. Μόνο που αυτές οι καρτέλες παραμένουν χάρτινες, όπως τα παλιά βιβλιάρια ενσήμων του ΙΚΑ, κάτι που σημαίνει ότι χρειάζονται πιστοποίηση από το ασφαλιστικό ταμείο, ενώ αντίγραφά τους δεν υπάρχουν πουθενά αλλού παρά μόνο στα χέρια τους, αφού όταν συμπληρωθούν και οριστικοποιηθούν για κάθε χρονιά, τους επιστρέφονται για να τα φυλάξουν. Αυτή τη στιγμή, εν έτει 2022, η ενημέρωση της ασφαλιστικής καρτέλας κάθε ξεναγού –όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν- βρίσκεται στο 2018. Αυτό σημαίνει ότι πρακτικά είναι ανασφάλιστοι. Επίσης σημαίνει ότι, αν κάποιος ξεναγός θέλει να προχωρήσει σε μια πράξη που προϋποθέτει ασφαλιστική ενημερότητα δεν μπορεί να το κάνει. Όπως, επίσης, δεν μπορεί να αποδείξει πόσο εργάστηκε την περασμένη χρονιά για να εισπράξει κάποιο επίδομα της πολιτείας, όπως αυτά που δόθηκαν μέσα στην πανδημία. Οι άνθρωποι αυτοί, λοιπόν, βγήκαν στους δρόμους για να ζητήσουν τη μηχανοργάνωση των ασφαλιστικών τους εισφορών! Ούτε αυξήσεις μισθών, ούτε διορισμούς, ούτε περισσότερες άδειες, ούτε ξεχωριστά προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο, που στην Ελλάδα χρειάζεται να το κυνηγάς. Διότι πέραν των άλλων υπάρχει και μια υπουργική απόφαση του 2020 για τη μηχανοργάνωση των εισφορών τους, η οποία δεν έχει υλοποιηθεί και γι’ αυτό ο ΕΦΚΑ –όπως λένε οι ξεναγοί- τους ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να ασχοληθεί με την βεβαίωση των ενσήμων τους από το 2020 και μετά, αφού με βάση την υπουργική απόφαση από εκείνη τη στιγμή και μετά οι καρτέλες τους, δηλαδή οι ασφαλιστικές τους μερίδες, θα μηχανογραφηθούν! Καταλαβαίνει κανείς οτιδήποτε απ’ όλα αυτά; Ο κ. Χατζηδάκης, ως υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων; Ο κ. Πιερρακάκης, ως υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης; Ο κ. Κικίλιας ως υπουργός Τουρισμού; Ο κ. Μητσοτάκης ως πρωθυπουργός αυτής της χώρας; Ο κ. Τσίπρας ως πρώην πρωθυπουργός που καθημερινά διαφημίζει ότι όταν βρισκόταν στα πράγματα στήριζε τους εργαζόμενους και την κοινωνία; Ο κ. Ανδρουλάκης, ως σημερινός εκπρόσωπος μιας παράταξης που στη μεταπολίτευση κυβέρνησε επί δεκαετίες;
…οι ατυχήσαντες Ρωσόφωνοι
Στο μεταξύ μια μικρή κατηγορία Ελλήνων εργαζομένων πληρώνει –και θα πληρώνει- πολύ ακριβά τον πόλεμος στην Ουκρανία και τις ευρύτερες συνέπειες του. Είναι οι Ρωσόφωνοι ξεναγοί, περί τους 100 ίσως και λίγο περισσότεροι, οι οποίοι βρίσκονται κυρίως στη Β. Ελλάδα και τα πολλά τελευταία χρόνια εξυπηρετούσαν τα γκρουπ και τους επισκέπτες της χώρας μας από τη Ρωσία, την Ουκρανία και άλλες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Πολλοί από αυτούς –μάλλον οι περισσότεροι- δεν έχουν την απαιτούμενη ευχέρεια, ώστε να ξεναγήσουν σε άλλη γλώσσα. Κάτι που σημαίνει ότι, πλέον, δεν θα έχουν δουλειά σίγουρα φέτος και πιθανότατα τα επόμενα χρόνια. Είναι δεδομένο ότι στην Ελλάδα και άλλες δυτικές χώρες τουρίστες τουλάχιστον από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία δεν πρόκειται να εμφανιστούν. Είτε επειδή δεν έχουν διάθεση, είτε επειδή δεν υπάρχουν τα μέσα, είτε επειδή τους πιάνει το εμπάργκο. Το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό –δηλαδή μηδενικό- για τους Ρωσόφωνους ξεναγούς.