Skip to main content

Το όριο των 2,23 ευρώ για την αμόλυβδη, η ΕΛΒΟ και το «άρωμα γυναίκας» στη Θεσσαλονίκη

Δεν είναι μόνο οι φτωχότεροι που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη βενζίνη, αλλά πλέον και η μεσαία τάξη και οι πλουσιότεροι που δυσανασχετούν.

Καλημέρα σας!

Με την πανδημία να βρίσκεται σε αποδρομή –τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, από Σεπτέμβριο βλέπουμε- οι δια ζώσης εκδηλώσεις ξεκίνησαν και πάλι στη Θεσσαλονίκη. Οι ευκαιρίες για δημόσιες παρουσίες πολλαπλασιάζονται για τα δημόσια πρόσωπα της Θεσσαλονίκης, που δύο χρόνια τώρα «μαράζωναν» μέσα στο σπίτι και το γραφείο, μπροστά σε μια οθόνη. Ευτυχώς που στα δύο αυτά χρόνια δεν είχαμε εκλογές, ούτε εθνικές ούτε αυτοδιοικητικές, ούτε στους φορείς, στα επιμελητήρια, στους συλλόγους και στα σωματεία. Μαζί με όλα ξεκίνησαν και πάλι οι περίφημοι… χαιρετισμοί των επισήμων στις πάσης φύσεως εκδηλώσεις, από εγκαίνια μέχρι παρουσιάσεις και επετείους. Συνήθως πρόκειται για χοντροκομμένη και επαναλαμβανόμενη επίδειξη δημοσίων σχέσεων, που ικανοποιεί τους οικοδεσπότες – και πάλι όχι όλους. Η κατάσταση είναι «στον καθρέφτη σου κοιτιέσαι / κι από μόνη σου αγαπιέσαι», όπως προσφυώς υπογραμμίζει το λαϊκό άσμα. Μόνο που στη Θεσσαλονίκη οι καθρέφτες είναι κατά κανόνα… παραμορφωτικοί. Όσοι αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συμβαίνει συμμετέχουν στο… παιχνίδι με την προσδοκία να αποκομίσουν κάποια κέρδη, έστω κάποιες εντυπώσεις, που η αλήθεια είναι ότι έρχονται πολύ σπάνια. Οι υπόλοιποι κοιτάζουν ο ένας τον άλλο, χαμογελούν, δείχνουν να αλληλοθαυμάζονται, αλλά ενδόμυχα, σε πολλές περιπτώσεις τουλάχιστον, ο ένας δεν έχει καλή γνώμη για τον άλλο. Η Θεσσαλονίκη, τελικά, δικαίως χαρακτηρίζεται μικρομέγαλη κοινωνία. Φαντασιώνεται μεγαλεία, χωρίς όμως στην πράξη να γίνονται σπουδαία πράγματα, ενώ πολλές φορές πράττει σαν επαρχιακή κωμόπολη, χωρίς να υπάρχει η αλληλεγγύη και η κατανόηση που συνήθως αποτελούν την πρακτική όσων ζουν σε μικρότερες κοινωνίες.

Το όριο των 2,23 ευρώ στη βενζίνη

Η ιστορία με τις τιμές των υγρών καυσίμων γίνεται καθημερινά και πιο στενάχωρη, με την έννοια ότι, πλέον, οι τιμές της αμόλυβδης βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης έχουν φτάσει σε πραγματικά δυσθεώρητα ύψη. Δεν είναι μόνο οι φτωχότεροι, οι μη έχοντες, οι οποίοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Είναι και η λεγόμενη μεσαία εισοδηματικά τάξη, ακόμα και οι πλουσιότεροι, που δυσχεραίνονται και δυσανασχετούν. Εδώ που τα λέμε 2,5 ευρώ για ένα λίτρο βενζίνης είναι πολλά, υπερβολικά πολλά. Αυτό που λίγοι γνωρίζουν, πάντως, είναι πως οι τιμές στην αντλία δεν καθορίζονται μόνο από το επίπεδο των τιμών του αργού πετρελαίου, συν το κέρδος του διυλιστηρίου, συν το κέρδος των εταιρειών διανομής και βέβαια το κέρδος του βενζινοπώλη. Υπάρχει κι ένα ενδιάμεσο στάδιο χρηματιστηριακής παρέμβασης, καθώς τα προϊόντα του πετρελαίου (βενζίνη κ.λπ.) διαπραγματεύονται αυτόνομα στις αγορές, οπότε υπάρχει ένας πρόσθετος λόγος για να ανέβει η τιμή τους σε εποχή κρίσης και αναταραχής. Αυτή την εβδομάδα, πάντως, τα διυλιστήρια πωλούν την αμόλυβδη βενζίνη 2,14 – 2,15 το λίτρο, επομένως η πιο χαμηλή δίκαιη τιμή στα πρατήρια της Θεσσαλονίκης είναι –σύμφωνα με παράγοντες του κλάδου- τα 2,23 ευρώ το λίτρο, κάτω από την οποία κάτι… περίεργο συμβαίνει.

Καλά νέα από τη Θάσο

Θετικά είναι τα μηνύματα για την πορεία της φετινής καλοκαιρινής περιόδου στη Θάσο, καθώς από το Πάσχα μέχρι σήμερα όλα τα ξενοδοχεία και τα καταλύματα του νησιού έχουν ανοίξει. Επίσης έχει δρομολογηθεί ένα ολοκαίνουριο πλοίο στη διαδρομή από την Κεραμωτή, ενώ γίνονται και κάποιες επενδύσεις, κατά βάσιν σε μικρής δυναμικότητας καταλύματα. Στο νησί του Β. Αιγαίου, που ευνοήθηκε όσο κανένα άλλο μέρος από την ολοκλήρωση και λειτουργία της Εγνατίας Οδού τα τελευταία 20 χρόνια, έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους τουρίστες από την Αγγλία, τη Γερμανία, την Πολωνία, τη Λιθουανία και τις Σκανδιναβικές χώρες. Πολύ αισιόδοξα είναι τα μηνύματα από τη ρουμανική αγορά, η οποία τα τελευταία χρόνια αποτελεί βαρόμετρο για την τουριστική κίνηση, που για τη Θάσο προβλέπεται πολύ έντονη αυτό το καλοκαίρι.

Άρωμα γυναίκας

Οι μέρες μας χαρακτηρίζονται, όχι άδικα, εποχή της γυναίκας. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά δημόσιες θέσεις και αξιώματα οι γυναίκες αυξάνονται συνεχώς στον ανεπτυγμένο κόσμο, καθώς καταλαμβάνουν θέσεις ευθύνης σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό από το παρελθόν. Στην Ελλάδα ισχύει αυτή η συνθήκη (πρόεδρος της Δημοκρατίας, ηγεσία του Αρείου Πάγου κ.λπ. κ.λπ.), αν και για να δούμε Ελληνίδα πρωθυπουργό θα πρέπει μάλλον να περιμένουμε ακόμη. Στη Θεσσαλονίκη τις τελευταίες ημέρες οι φήμες οργιάζουν επί του θέματος. Τι λένε; Ότι στις διάφορες και ποικίλων διαβαθμίσεων εκλογές που θα πραγματοποιηθούν το επόμενο 12μηνο το «άρωμα γυναίκας» θα είναι πολύ έντονο. Μένει να δούμε εάν θα είναι και θριαμβευτικό.

Προς τα που πέφτει η ΕΛΒΟ;

Με την πολεμική μηχανή του πλανήτη να έχει ανεβάσει στροφές του τελευταίους τρεις μήνες, δηλαδή από τη στιγμή της ρωσική εισβολής στην Ουκρανία, η αμυντική βιομηχανία του κόσμου ζει μεγάλες στιγμές. Χώρες που δεν εξοπλίζονταν διαθέτουν, πλέον, πολλά δισεκατομμύρια για όπλα και γενικότερα αμυντικά συστήματα. Κράτη που είχαν την ουδετερότητα πραγματικό ευαγγέλιο διαλέγουν πλευρά και προετοιμάζονται πολεμικά, ενώ άλλες χώρες που εξ’ ανάγκης βρίσκονται μόνιμα στο παιχνίδι των εξοπλισμών, όπως η Ελλάδα, ενισχύονται ακόμη περισσότερο θέλοντας να ξορκίσουν το κακό. Φυσικό και επόμενο είναι τα πολεμικά εργοστάσια σε όλο τον κόσμο, από αυτά που κατασκευάζουν τουφέκια για τους φαντάρους μέχρι αυτά που αναπτύσσουν επιθετικά και αμυντικά συστήματα για υβριδικές ηλεκτρονικές μάχες, να βλέπουν τις παραγγελίες τους να αυξάνονται αλματωδώς. Καλώς ή κακώς τα όπλα και τα συναφή συστήματα αγοράζονται με ζεστό χρήμα, ενώ γενικότερα ο κάθε πόλεμος αναπτύσσει το δικό του οικονομικό οικοσύστημα. Σε αυτό το περιβάλλον η ελληνική βιομηχανία παραμένει κατά βάσιν σε λήθαργο. Αν και η χώρα πραγματοποιεί μεγάλες αμυντικές προμήθειες –τερατώδεις για το μέγεθός της- η εγχώρια βιομηχανία δεν συμμετέχει ουσιαστικά, εκτός ίσως από την εξαίρεση της ΕΑΒ. Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει πάντα –κατ’ όνομα τουλάχιστον- η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων. Η ΕΛΒΟ πουλήθηκε πριν από δύο περίπου χρόνια σε κοινοπραξία ισραηλινών επιχειρήσεων –και μάλιστα με προσιτό κατά γενική ομολογία τίμημα-, οι ανακοινώσεις έγιναν, οι φωτογραφίες με τους χαμογελαστούς υπουργούς τραβήχτηκαν και δημοσιεύθηκαν, η συμφωνία κυρώθηκε από τη Βουλή, αλλά έκτοτε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Μάλιστα στη ΒΙ.ΠΕ. της Σίνδου, όπου βρίσκονται τα εκατοντάδες στρέμματα που φιλοξενούν τις εγκαταστάσεις της, κυκλοφορεί η πληροφορία ότι σήμερα η ΕΛΒΟ έχει μονοψήφιο αριθμό εργαζομένων!