Καλημέρα σας!
Ο πόλεμος στην Ουκρανία καλά κρατεί με τον υπόλοιπο πλανήτη να χάνει σιγά σιγά το ενδιαφέρον του για όσα συμβαίνουν στα πεδία των μαχών. Όπως φαίνεται κανείς από τους μεγάλους του κόσμου δεν μπορεί ή δεν ενδιαφέρεται να κάνει κάτι για να επέλθει άμεσα κατάπαυση του πυρός και ειρήνη. Βέβαια τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργούνται από την εκτίναξη των τιμών στα καύσιμα, την ενέργεια και τα τρόφιμα και σε σημαντικό βαθμό συνδέονται με το Ουκρανικό είναι παρόντα για να θυμίζουν ότι η κατάσταση είναι έκρυθμη, αλλά, πλέον, όλοι οι υπόλοιποι –πλην Ουκρανίας και λιγότερο Ρωσίας- προσπαθούν να τα λύσουν όχι με διευθέτηση του θέματος, αλλά με… bypass, δηλαδή δια της παρακάμψεως. Ας μην εκπλαγεί κανείς εάν στο τέλος ο πόλεμος Ρωσίας –Ουκρανίας εκπέσει σε περιφερειακή σύγκρουση, που θα αφορά τους άμεσα εμπλεκόμενους και θα αφορά τους εγγύτερους των γειτόνων, κυρίως λόγω του προσφυγικού κύματος. Το να σέρνεται ένα πρόβλημα και να υποβαθμίζονται οι συνέπειές του συνιστά μοιραία πορεία για κάθε τι που δεν τακτοποιείται στην ώρα του, δεν επιλύεται γρήγορα και καταντά κακοφορμισμένη πληγή, που στο τέλος αφορά μόνο τον πληγωμένο.
Επικοινωνιακός πρέσβης
Μετρ στις δημόσιες σχέσεις αποδεικνύεται μέχρι την τελευταία στιγμή της παραμονής του στη χώρα μας ο απερχόμενος πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ. Πέρα από την ουσία του έργου και την αποτελεσματικότητά του, δύο θέματα για τα οποία ο κάθε εμπλεκόμενος με τις δουλειές του κ. πρέσβη μπορεί να έχει την άποψή του, στο σημείο που όλοι συμφωνούν είναι η επικοινωνιακή του ικανότητα. Ποιος δεν θυμάται τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης του 2018, όπου οι ΗΠΑ ήταν τιμώμενη χώρα, όταν ο Τζ. Πάγιατ στην ουσία εγκαταστάθηκε για μια εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη –κάποια στιγμή κατέβηκε στην Αθήνα για μια υποχρέωση και την επομένη επέστρεψε- και παρευρέθηκε σε δεκάδες εκδηλώσεις. Υπήρξαν ημέρες που έδωσε το παρών σε περισσότερες από δέκα συναντήσεις και events, πάντα χαμογελαστός. Δεν το συναντάς εύκολα αυτό σε ανθρώπους της θέσεώς του, αφού συνήθως οι διπλωμάτες, ακόμη και αυτοί που απλά και τυπικά εκπροσωπούν τη γραφειοκρατία της χώρας τους, επιλέγουν αυστηρά τις δημόσιες εμφανίσεις τους καλυμμένοι πίσω από το προσωπείο του αξιώματός τους. Έτσι, λοιπόν, εν όψει της αναχωρήσεώς του από τη χώρα μας ο Τζ. Πάγιατ βρέθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη για να συναντηθεί με αυτούς που τα προηγούμενα χρόνια γνώρισε και συνεργάστηκε, ώστε να τους αποχαιρετήσει είτε προσωπικά –όπως έκανε με τον υφυπουργό Μακεδονίας Θράκης και τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης- είτε στο πλαίσιο δείπνου που ο ίδιος παρέθεσε στο Hyatt.
Το Σάββατο τα σπουδαία
Το ερχόμενο Σάββατο του Λαζάρου, όπως παραδοσιακά συμβαίνει κάθε χρόνο, θα ξέρουμε με ακρίβεια τις φετινές τιμές για το καθιερωμένο κατσικάκι και αρνάκι γάλακτος. Σύμφωνα με τους κρεοπώλες της Θεσσαλονίκης η τιμή για το φετινό Πάσχα θα διαμορφωθεί στα 13 με 13,5 ευρώ το κιλό, περίπου όπως είναι σήμερα δηλαδή, σαφώς χαμηλότερη από πέρσι, όταν ανέβηκε στα 15 – 16 ευρώ το κιλό, λόγω εξαγωγών. Βλέπετε πέρσι το δικό μας ορθόδοξο Πάσχα συνέπιπτε με το Πάσχα των Καθολικών και υπήρξε ισχυρή ζήτηση ελληνικών κτηνοτροφικών προϊόντων από μεγάλες χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, με αποτέλεσμα οι τιμές να ανέβουν. Το να υπάρχει κάτι στο πασχαλινό τραπέζι φθηνότερο από πέρσι είναι από μόνο του είδηση, έτσι δεν είναι;
Το «μεγάλο άλμα» του Άμπερτ Μπουρλά
Η κάθε μία από τις επόμενες τρεις εβδομάδες είναι για τους περισσότερους εργαζόμενους εβδομάδα τεσσάρων ημερών, αφού –αν εξαιρέσει κανείς το λιανεμπόριο- η Μεγάλη Παρασκευή, η δεύτερη ημέρα του Πάσχα και η Πρωτομαγιά, που λόγω Κυριακής μετατέθηκε για τη Δευτέρα 2 Μαΐου, είναι αργίες. Αν υποτεθεί ότι με αυτή τη συνθήκη υπάρχει περισσότερος χρόνος για οργανωμένο διάβασμα το βιβλίο του Άλμπερτ Μπουρλά με τίτλο «Moonshot, η απίστευτη κούρσα της Pfizer για τη δημιουργία του εμβολίου», που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Ψυχογιός», είναι πολύ καλή επιλογή. Ο Θεσσαλονικιός διευθύνων σύμβουλος μιας από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες του κόσμου περιγράφει τους εννέα μήνες από την εμφάνιση της covid-19 στις αρχές του 2020 μέχρι τη δημιουργία του εμβολίου τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, όπως τις έζησε ο ίδιος με τους συνεργάτες του στη Pfizer. Τα ρίσκα, τα διλήμματα, οι αποφάσεις και στο τέλος η δικαίωση. Το ενδιαφέρον δεν εστιάζεται μόνο στα επιστημονικά θέματα, τα οποία ο Μπουρλά εξηγεί στο βιβλίο με σχετικώς απλό τρόπο, αλλά σε όλες τις διαδικασίες μέχρι τον εμβολιασμό. Από το όραμα για κάτι αδιανόητο, σχεδόν αδύνατο, μέχρι πρακτικά θέματα πλανητικών διαστάσεων. Διότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο να δημιουργηθεί ένα αποτελεσματικό εμβόλιο σε χρόνο ρεκόρ και να πιστοποιηθεί η αξιοπιστία του. Από εκεί και πέρα έπρεπε να λυθούν τεράστια ζητήματα στο κομμάτι της παραγωγής, από τις πρώτες ύλες μέχρι τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις, και στα logistics, από τη μεταφορά και την αποθήκευση σε περισσότερες από 100 χώρες μέχρι τα εμβολιαστικά κέντρα. Ένας πραγματικός άθλος. Αλλά και μια εμπειρία, όταν δουλεύεις σε ένα παραγωγικό σύστημα –εν προκειμένω σε μια μεγάλη εταιρεία- με απίστευτους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους μέχρι το τελικό αποτέλεσμα. Ένα μάθημα μάνατζμεντ και μάλιστα στα χρόνια της πανδημίας, όταν οι περισσότεροι εργαζόμενοι ανεξαρτήτου βαθμίδας δούλευαν κυρίως από το σπίτι, με τηλεργασία. Επίσης, πρόκειται για ευκολοδιάβαστο βιβλίο, που είναι γραμμένο με τον αμερικάνικο τρόπο. Με ζωντανές περιγραφές που βάζουν τον αναγνώστη στην ατμόσφαιρα, σα να βλέπει ταινία. Αν και το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έχει χαρακτήρα αυτοβιογραφίας δεν λείπουν οι αναφορές σε εμπειρίες του συγγραφέα, όχι μόνο εντός Pfizer. Υπάρχει, όπως είναι λογικό, και λίγη Θεσσαλονίκη στο βιβλίο του Μπουρλά. Αλλά και μια σύντομη, αλλά συγκινητική, αναφορά στο πώς σώθηκαν από τους Ναζί στην κατοχή οι γονείς του, παρά την εβραϊκή καταγωγή τους, όταν ήταν μικρά παιδιά. Τελικά πρόκειται για αισιόδοξο βιβλίο, αφού καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιστήμη -και μαζί της η ανθρωπότητα- προχωράει με «μεγάλα άλματα». Έτσι συνέβαινε στο παρελθόν, έτσι συμβαίνει σήμερα, έτσι θα γίνεται και στο μέλλον.