-Άκουσα με προσοχή τις ανακοινώσεις του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Στέλιου Αγγελούδη, για το τραμ και τη θαλάσσια συγκοινωνία. Διαπιστώνω σημαντικές αλλαγές. Και κατά τη γνώμη μου βλέπω να πρυτανεύει η λογική. Παρότι η συνολική διεκδίκηση για το τραμ παραμένει σε ισχύ, ο κ. Αγγελούδης λέει ότι, αν δεν βρεθούν ευρωπαϊκοί πόροι από τα κονδύλια που αφορούν τη βιωσιμότητα, σε πρώτη φάση το τραμ, ως συμπληρωματικό μέσο του μετρό, μπορεί να συνδέσει τον τερματικό της Μίκρας με το αεροδρόμιο κι όχι στην ανταγωνιστική στο μετρό γραμμή ΚΤΕΛ – αεροδρόμιο. Κι αυτή η γραμμή αναμένεται να καλυφθεί με μετρό σύμφωνα με τον σχεδιασμό, αλλά όπως ορθώς ανέφερε ο δήμαρχος, αυτό υπολογίζεται για το 2040, οπότε ένα τραμ θα βγάλει τα λεφτά του, άσε που μπορεί να μας γλυτώσει κι από ένα κάρο χρήματα για ένα υπόγειο μετρό μέχρι το αεροδρόμιο... Το ζητούμενο είναι να βρεθούν οι πόροι σε καμιά διετία από σήμερα, ευχόμενοι στο νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της ΕΕ να προκύψει κάποιο περιθώριο. Μιλάμε για το 2028 και μιλάμε για προσπάθεια (για να βρεθεί το χρήμα) του επιτρόπου, Απόστολου Τζιτζικώστα... Τώρα για τη θαλάσσια συγκοινωνία έχω να συνεισφέρω κι εγώ μια πληροφορία που έφτασε στα αφτιά μου και τη θεωρώ αξιόπιστη. Ότι δηλαδή η κυβέρνηση θα κάνει μόνη της (είδαν κι αποείδαν οι άνθρωποι) νέα μελέτη βιωσιμότητας για τη θαλάσσια συγκοινωνία, προκειμένου να διαπιστώσει εάν μπορεί να γίνει το έργο, λαμβάνοντας υπόψη και τις επεκτάσεις του μετρό, δηλαδή τη Μελέτη Ανάπτυξης Μετρό Θεσσαλονίκης. Το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών θα την κάνει τη μελέτη αυτή, κατόπιν προφανώς εντολής του Μεγάρου Μαξίμου. Διότι όπως ορθώς είπε και ο δήμαρχος για το συγκεκριμένο έργο συνεννοήθηκε με τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Τώρα φταίω εγώ να πω ότι εκείνη η ερώτηση του βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης της ΝΔ, Στράτου Σιμόπουλου, μάλλον ωφέλησε τις διεκδικήσεις του δήμου, παρά τις έβλαψε; Άσε δηλαδή που όχι μόνο άνοιξε τον σχετικό διάλογο και τον πήγε εκεί που έπρεπε ο Σιμόπουλος, αλλά έβαλε και στη σωστή βάση τα δυο έργα. Με καλή θέληση αντί να τσακώνονται οι του δήμου με τον βουλευτή μάλλον θα έπρεπε να πίνουν μαζί κρασάκια... Βρε ούτε συνεννοημένοι να ήταν. Δουλίτσα να γίνεται.
-Είχαν ενδιαφέρον τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσκοπήσεων του τελευταίου διαστήματος. Στα άμεσα πολιτικά συμπεράσματα φαίνεται η ΝΔ να συνέρχεται, να ανεβάζει τη συσπείρωσή της, να εδραιώνει την κυριαρχία της και να ανεβάζει σιγά σιγά στροφές. Η Πλεύση Ελευθερίας παγιώνεται στη δεύτερη θέση, παίρνοντας μάλιστα πλέον αποστάσεις από τον τρίτο. Όπου τρίτος το ΠΑΣΟΚ, το οποίο σταθεροποιείται στα εκλογικά ποσοστά του, έχοντας απωλέσει την όποια άνοδο καταγράφηκε μετά την επανεκλογή Ανδρουλάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε καθοδική πορεία, η οποία όμως φαίνεται να σταματά κάπου στο 5% - 6%, ενώ η Ελληνική Λύση είναι σταθεροποιημένη σε ποσοστά τα οποία μπορούν υπό προϋποθέσεις να προσεγγίσουν και το διψήφιο. Το ΚΚΕ διατηρεί τις δυνάμεις του, αν και δημοσκοπικά εσχάτως περιορίζονται ελάχιστα τα ποσοστά του. Από εκεί και πέρα Νίκη, Φωνή Λογικής, Κίνημα Δημοκρατίας, ΜέΡΑ25 φαίνεται ότι δίνουν τη μάχη για το όριο του 3%, το οποίο απέχει πολύ από τις προσδοκίες της Νέας Αριστεράς. Με βάση τα σημερινά δεδομένα των δημοσκοπήσεων δεν αποκλείεται η επόμενη Βουλή να έχει δέκα κόμματα, ούτε να έχει έξι. Το πιο πιθανό σενάριο, όπως λένε πολιτικοί αναλυτές είναι να έχουμε επτακομματική Βουλή. Απέχουμε δυο χρόνια από τις επόμενες εθνικές εκλογές και λογικά τα σημερινά δεδομένα μπορούν να ανατραπούν πλήρως. Οι δημοσκοπήσεις όμως έχουν την αξία τους στον σχεδιασμό και στα καμπανάκια που ηχούν προς πολλές πλευρές για την επόμενη διετία...
-Η εκτόξευση της Πλεύσης Ελευθερίας δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Αντιθέτως, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση έχουμε ένα κόμμα πέραν των παραδοσιακών, το οποίο κάνει μια τέτοια εμφάνιση. Όχι ακριβώς τέτοια. Διότι να φτάσει ένα προσωποπαγές κόμμα που παλεύει για την είσοδό του στη Βουλή να πιάνει ποσοστά αξιωματικής αντιπολίτευσης συνιστά πρωτιά για το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Αν θα διατηρήσει αυτό τον ρυθμό η κ. Κωσταντοπούλου μέχρι τις επόμενες εκλογές είναι ένα ερώτημα που θα το απαντήσει μόνον η πράξη και ο χρόνος. Προς το παρόν η δημοσκόπηση της MRB για το ΟΡΕΝ, έδειξε κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για το ποιοι είναι αυτοί που τροφοδοτούν την άνοδο των δημοσκοπικών ποσοστών της Πλεύσης Ελευθερίας. Η κ. Κωνσταντοπούλου βλέπει να στηρίζουν το κόμμα της περίπου ένας στους τέσσερις ή ένας στους πέντε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Και χαρακτηριστικό είναι ότι η συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ είναι στο 66%, με τις κύριες απώλειές του να μην αφορούν σε αυτόν τον κόσμο ο οποίος συνήθως μετακινείται στο δίπολο ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Οι απώλειες του ΠΑΣΟΚ κυρίως πηγαίνουν στην Πλεύση Ελευθερίας και μάλιστα σε ποσοστό άνω του 20%, όταν προς ΝΔ και αδιευκρίνιστη ψήφο πηγαίνει ποσοστό κάτω του 5% + 5%. Οι απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει τραγικό ποσοστό συσπείρωσης, όπως είναι λογικό μετά και την τελευταία διάσπαση, μοιράζονται ισόποσα στην Πλεύση Ελευθερίας και στην αδιευκρίνιστη ψήφο. Κι επίσης τιμωρητικά κινείται κι ένα ποσοστό ψηφοφόρων της ΝΔ, αφού απευθείας στην Πλεύση Ελευθερίας πηγαίνει ένα 4%, με τις περισσότερες απώλειες πάντως να είναι προς την αδιευκρίνιστη ψήφο, που είναι και απολύτως αναμενόμενο. Εκείνο που ίσως δεν είναι αναμενόμενο έπειτα από έξι χρόνια διακυβέρνησης και τόσες εκλογικές αναμετρήσεις είναι η συσπείρωση της ΝΔ, η οποία μάλιστα ανεβαίνει και ξεπέρασε το 75%. Κάπως έτσι η Πλεύση Ελευθερίας πιάνει στις προθέσεις των ψηφοφόρων σήμερα ποσοστά αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κάτι κάνει καλά η κ. Κωνσταντοπούλου για να την επιλέγουν ως εναλλακτική λύση τόσοι πολλοί. Άσε δηλαδή που πλέον και στο ερώτημα για το πρόσωπο που μπορεί να ενώσει την κεντροαριστερά τον τρώει λάχανο τον Αλέξη Τσίπρα...
-Ανασχηματισμός μέρος Β'; Μετά το Πάσχα αναφέρουν διάφορες πληροφορίες ότι θα γίνουν και οι αλλαγές στους γενικούς γραμματείς της κυβέρνησης, για τους οποίους οι σταθεροί αναγνώστες των παραπολιτικών μας έχουν ενημερωθεί εγκαίρως. Πριν τον κεντρικό ανασχηματισμό. Το σχέδιο της κυβέρνησης είναι αυτό. Ο ανασχηματισμός να περάσει σε όλο τον κυβερνητικό κορμό, δηλαδή να μην αφορά μόνο σε υπουργούς και υφυπουργούς, αλλά και σε εκείνους που κάνουν πολύ ουσιαστική και κρίσιμη δουλειά, στους γενικούς γραμματείς των υπουργείων. Μετά το Πάσχα λοιπόν και δια χειρός Κωστή Χατζηδάκη οι αλλαγές, πάντα βέβαια σε συνεννόηση με κάθε υπουργό. Διότι φυτευτός γενικός χωρίς να ταιριάζουν τα χνώτα του με την υπόλοιπη ηγεσία του υπουργείου συνεπάγεται... καταστροφές. Εμείς τώρα στη Θεσσαλονίκη δυο γενικούς γραμματείς έχουμε που μου έρχονται πολύ πρόχειρα στο μυαλό. Την παλαιότερη καραβάνα, Αντώνη Οικονόμου στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τη νεότερη, Δημήτρη Γαλαμάτη στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Μένουν ή φεύγουν δεν μπορώ να το ξέρω, εκείνο που γνωρίζω είναι ότι πολλοί Θεσσαλονικείς ράβουν κοστούμι γι' αυτόν τον ανασχηματισμό...