Η τραγωδία των Τεμπών, που προκάλεσε πανελλήνια συντριβή για τα δεκάδες θύματα, αλλά και το τυχαίο της λειτουργίας διαφόρων συστημάτων στη χώρα του δήθεν ιδιότυπου ελληνικού τρόπου, εκθέτει πολλούς. Στην πραγματικότητα όλους μας, αλλά αυτή είναι μία συζήτηση για άλλη στιγμή. Το βέβαιον είναι ότι εκθέτει τους εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου. Υπουργούς, πρώην υπουργούς, βουλευτές και πολιτευτές, οι οποίοι ούτε σε αυτές τις στιγμές αποφεύγουν τον πειρασμό να κάνουν δηλώσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους δημοσιογράφους. Δηλώσεις που αποδεικνύουν ότι σκέφτονται μονοδιάστατα και γεννούν βάσιμες υποψίες ότι ακόμη και μετά το γεγονός της περασμένης Τετάρτης το μόνο που του ενδιαφέρει είναι η εξουσία και η νομή της.
Οι μεν κυβερνητικοί παράγοντες προσπαθούν να πετάξουν την μπάλα στην κερκίδα, όπως κάνουν διαχρονικά σε οποιοδήποτε δύσκολο θέμα συμβαίνει στις δικές τους ημέρες, ανεξάρτητα εάν πρόκειται για την πανδημία, την ακρίβεια, τις καλοκαιρινές φωτιές, τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις ή το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα. Αυτή τη φορά είχαμε την παραίτηση ενός υπουργού, αλλά μόνο ο χρόνος θα ξεκαθαρίσει την ποιότητα και την πραγματική αξία των προθέσεων.
Οι δε αντιπολιτευόμενοι, όπως κάθε φορά που υπάρχει ένα δυσάρεστο νέο, προσπαθούν να φορτώσουν την ευθύνη αποκλειστικά στην κυβέρνηση, ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι σαφές ότι ένα θέμα είναι ευτύτερο ή πιο σύνθετο, λέγοντας ή υπονοώντας ότι επειδή κατά την οπτική τους όλα τα θέματα είναι πολιτικά, οι ίδιοι θα έκαναν τη δουλειά πιο σωστά. Με άλλα λόγια, προσπαθούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο των ευθυνών αφήνοντας τον εαυτό τους και τους δικούς τους απέξω.
Τι προσπαθούν να κρύψουν οι πολιτικοί
Όταν, μάλιστα, όλα αυτά συμβαίνουν σε προεκλογική περίοδο, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η κατάσταση όπως καταγράφεται σε κάμερες και δηλώσεις είναι ακόμη πιο γελοία. Πίσω από αοριστίες, μισόλογα, τεχνοκρατική ορολογία και δήθεν περίτεχνες κουβέντες -μέχρι και το γεγονός ότι τελείωσε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο δήλωσε κάποιος πολιτικός αυτές τις ημέρες- προσπαθούν ανεπιτυχώς να κρύψουν τρία πράγματα:
Πρώτον, την προσωπική τους ανεπάρκεια να μιλήσουν για το συγκεκριμένο σοβαρό θέμα, όπως -μάλλον- και για οποιοδήποτε άλλο θέμα, αφού η λογική τους, όπως εκφράζεται από τα λόγια τους, εξαντλείται σε παπαγαλίες και γενικότητες. Έτσι έχουν μάθει. Αυτόν τον ξύλινο λόγο γνωρίζουν, αυτόν… εμπιστεύονται.
Δεύτερον, ότι η απόλυτη προτεραιότητα τους ακόμη και τα πρώτα 24ωρα μετά την τραγωδία είναι η έκβαση των επερχόμενων εκλογών. Λες και μετά τις εκλογές του 2023 η Ελλάδα θα είναι διαφορετική. Ή ότι οι εκλογές είναι το «διαβατήριο» για μια Ελλάδα διαφορετική, Ή ακόμη ότι δεν θα υπάρξει ξανά εκλογική διαδικασία στη χώρα. Με φόντο τα συντρίμμια των τρένων και τα λευκά φέρετρα πολλά πολιτικά πρόσωπα «καίγονται» να αναβαθμίσουν τις επερχόμενες εκλογές σε μάχη ζωής και θανάτου.
Τρίτον, η προσωπική τους πορεία εντός του πολιτικού συστήματος. Η επανεκλογή τους στη Βουλή και η τυχόν υπουργοποίηση τους. Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- βουλευτή ή πολιτευτή, που να αποσύρθηκε από το προσκήνιο της πολιτικής μετά τους 57 νεκρούς. Προφανώς πρόκειται για επαγγελματίες και καριερίστες, που πέρα και πάνω απ’ όλα κοιτάνε τη δουλειά και τα εισοδήματά τους. Τα υπόλοιπα περί λειτουργήματος και τα σχετικά για τους ενεργούς πολιτικούς είναι απολύτως υποκριτικά.
Το τριπλό στοίχημα
Το δυστύχημα των Τεμπών και τα θύματα της τραγωδίας με την άδικη θυσία τους αποκάλυψαν και θα εξακολουθήσουν να αποκαλύπτουν πολλά. Η χώρα που αδυνατεί να κάνει τα απολύτως βασικά οφείλει τώρα να ισορροπήσει τα πολύπλοκα. Καλείται να κερδίσει ένα τριπλό στοίχημα. Ανάμεσα στην λεπτομερή και ακριβή διερεύνηση του συγκεκριμένου δυστυχήματος, ώστε να αποδοθούν ευθύνες με ονοματεπώνυμο, καλείται να στήσει ορθολογικά τους νέους ελληνικούς σιδηροδρόμους και ταυτόχρονα να μη… διαλυθεί.
Η σοφία του Τεντόγλου
Σε αυτό το κατάμαυρο σκηνικό μια αχτίδα ελπίδας ήρθε χθες από τον 25χρονο αθλητή του μήκους, τον Γρεβενιώτη Μίλτο Τεντόγλου. Ο καλύτερος άλτης της γενιάς του και του κόσμου αυτή τη στιγμή, μετά το χρυσό ευρωπαϊκό μετάλλιο στην Κωνσταντινούπολη κλήθηκε να πει κάτι για την τραγωδία, αλλά δεν ανταποκρίθηκε. Με κοινωνική σοφία απάντησε το αυτονόητο. «Είναι τραγικό αυτό που έγινε. Ντρέπομαι και να μιλήσω». Σεβασμός!
εικόνα: Beetroot design group