Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που συνδέει Μούρθια και ΠΑΟΚ με τον καλύτερο τρόπο, αυτός δεν είναι άλλος από τον Δημήτρη Τσεσμετζή.
Πώς να μπορούσε να το φανταστεί άλλωστε ο νεαρός Δημήτρης το... μακρινό 2011 όταν υπέγραφε με υποσχετική στον Δικέφαλο από τον Αχιλλέα Τριανδρίας, παίκτης τώρα, ότι 16 χρόνια μετά θα επέστρεφε στο «Παλατάκι» ως κόουτς Τσεσμετζής για λογαριασμό της ισπανικής ομάδας και ενόψει ενός τόσο σημαντικού αγώνα όπως ο αποψινός ημιτελικός του FIBA Europe Cup...(1/4, 19:15).
Στα 32 του πλέον, ο Θεσσαλονικιός κόουτς διαγράφει μία σταθερή πορεία στο πλευρό του σπουδαίου Σίτο Αλόνσο επί μία οκταετία ως ασίσταντ στη Μούρθια και το κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ της Ευρώπης, την ACB, και μιλάει στη Voria.gr πριν από τη μεγάλη μάχη στο «PAOK Sports Arena».
Πώς αισθάνεσαι για το παιχνίδι που έρχεται με τον ΠΑΟΚ;
«Έχω μεγάλη χαρά για το ταξίδι στη Θεσσαλονίκη. Μέσα στη χρονιά δεν μπορώ λόγω φόρτου εργασίας. Από το ξεκίνημα, όταν παρακολουθούσα την πορεία του ΠΑΟΚ το είχα στο μυαλό μου. Επιθυμούσα να διασταυρωθούμε μαζί του. Όταν κερδίσαμε στη Ρετζιάνα και ο ΠΑΟΚ το Περιστέρι, τηλεφώνησα στους δικούς μου, μίλησα με φίλου στη Θεσσαλονίκη. Έχω παίξει έναν χρόνο, θα επιστρέψω πρώτη φορά ωστόσο στο ''Παλατάκι'' και θέλω να ζήσω την ατμόσφαιρα του γηπέδου.
Νομίζω ωστόσο πως όταν μπαίνεις στον επαγγελματικό χώρο, ξεπερνάς κάποια πράγματα. Έχω δουλέψει μάλιστα και στον Άρη. Όταν περνάς χρόνο με ένα γκρουπ ανθρώπων αλλάζουν τα πράγματα. Είμαι στη Μούρθια οκτώ χρόνια, έχει γίνει η ομάδα που αγαπώ, ακόμη και η πόλη πλέον θεωρείται σπίτι μου».
Πες μας μερικά πράγματα για τη Μούρθια...
«Για να είμαι ειλικρινής, το πανεπιστήμιο στο οποίο ανήκει η ομάδα, προσπαθεί να δώσει έμφαση και στο ποδόσφαιρο, θα έλεγα πως η Μούρθια είναι ποδοσφαιρική πόλη. Αρέσει πολύ το άθλημα στα αφεντικά της ομάδας και προσπαθούν να επενδύσουν στη Ρεάλ Μούρθια, ωστόσο υπάρχει δυσκολία να το κάνεις αυτό με επιτυχία σε επίπεδο La Liga. Στην ACB είναι αλλιώς τα πράγματα καθώς χρειάζονται επενδύσεις μεν, αλλά χαμηλότερων εκατομμυρίων.
Τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει το σκηνικό με την παρουσία του GM Αλεχάντρο Γκόμεθ και το κόουτς Σίτο Αλόνσο. Έχουμε έναν πολύ καλό κορμό, βρισκόμαστε σταθερά στα Copa del Rey, παλεύουμε να μπούμε κιόλας στα πλέι οφ των ευρωπαϊκών διοργανώσεων όπως κάναμε και στο BCL. Σκέψου είχαμε 7.000 κόσμου με τη Ρετζιάνα όταν πριν 5-6 χρόνια το νούμερο ήταν 2.000».
Τι κάνει ξεχωριστό το ισπανικό μπάσκετ; Βλέπουμε ωστόσο τα τελευταία χρόνια και μία ιδιαίτερη σύνδεση της Μούρθια με την Ελλάδα...
«Αρχικά θέλω να πω ότι για το ελληνικό μπάσκετ υπάρχει μεγάλη εκτίμηση, ακόμη πηγαίνοντας πίσω τον χρόνο στις μάχες των Άρη και ΠΑΟΚ στα 80'ς και 90'ς. Οι Ισπανοί έχουν πολύ ψηλά τον Έλληνα παίκτη όσον αφορά το iq του. Πάντα ξεχωρίζουν και οι μάχες της Εθνικής Ελλάδος με την αντίστοιχη της Ισπανίας στις διοργανώσεις.
Γενικότερα θα έλεγα πως η GBL είναι προσβάσιμη για εμάς. Προσφέραμε την ευκαιρία σε παιδιά όπως ο Κόνορ Φράνκαμπ ή ο Ουέμπ της Λάρισας ν' αγωνιστούν στο κορυφαίο εγχώριο πρωτάθλημα, να κάνουν το βήμα παραπάνω στην καριέρα τους, παίζοντας και στη Euroleague.
Τώρα σχετικά με το πρώτο κομμάτι, θα ξεχωρίσω τον ρυθμό και την ανταγωνιστικότητα. Ο ρυθμός είναι πάρα πολύ υψηλός στην Ισπανία Παιδιά που έρχονται από άλλες λίγκες, όπως η ελληνική, η τουρκική, η αδριατική κλπ θα αναφέρουν ότι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχουν είναι η προσαρμογή στον ρυθμό. Αυτό το πάνω κάτω που κυριαρχεί, το γρήγορο τέμπο φέρνει επιθετικές άμυνες, περισσότερες κατοχές και ιδιαίτερο ρυθμό. Επίσης δεν είναι εύκολο να προβλέψεις και τον νικητή σε παιχνίδια. Όταν ξεκίνησα στην αρχή με τη Μούρθια προσπαθούσα να κάνω προβλέψεις τύπου ''α θα κερδίσουμε εκεί, θα χάσουμε αυτό και αυτό το ματς''. Δεν πετύχαινα ούτε μία! Αυτό δίχνει και πόσο δύσκολο είναι το πρωτάθλημα της ACB...».
Ποια είναι η στάση του κόσμου απέναντι στην ομάδα σας; Yπάρχει κάποια ελληνική ομάδα με την οποία θα παραλλήλιζες τη Μούρθια;
«Κοίταξε, μεμονωμένα ταξιδεύουν κάποιοι αλλά όχι μαζικά. Σιγουρα ο ΠΑΟΚ θα έχει αρκετό κόσμο στη Μούρθια. Δεν είναι και εύκολη η πρόσβαση. Εμείς για να ταξιδέψουμε σαν ομάδα, πετάμε από το Αλικάντε δίπλα που είναι το αεροδρόμιο και μετά επιλέγουμε κάποιον ενδιάμεσο προορισμό όπως το Μπέργκαμο ή η Βιέννη, μέχρι να φτάσουμε στον τελικό.
Αν και δεν παρακολουθώ πολύ το ελληνικό μπάσκετ θα έλεγα ότι έρχεται στο μυαλό μου το Περιστέρι. Το στυλ παιχνιδιού με τις ομάδες του κόουτς Σπανούλη και τώρα του κόουτς Ξανθόπουλου, ίσως παλαιότερα κάποιες ομάδες του Προμηθέα με τον κόουτς Παπαθεοδώρου.
Στην Ισπανία το μπάσκετ είναι σε μεγάλο βαθμό κομμάτι ψυχαγωγίας, δεν υπάρχει η ίδια πίεση και έλλειψη υπομονής όπως στην Ελλάδα, ούτε οι πολλές κόντρες μεταξύ οργανισμών, διοικήσεων, διαιτητών κλπ».
Κλείνοντας το κεφάλαιο Μούρθια, θέλω μία τοποθέτησή σου και για τον κόουτς Σίτο Αλόνσο. Σε τι βαθμό σκέφτεστε στον οργανισμό το ενδεχόμενο κατάκτησης του FEC, δεδομένου πως ούτε ο κ. Αλόνσο αλλά ούτε και η ομάδα, έχει κατακτήσει έναν μεγάλο τίτλο...
«Αισθάνομαι τυχερός που βρίσκομαι δίπλα του καθώς πρόκειται για κόουτς που μπορείς να μάθεις πολλά. Δίνει έμφαση στη λεπτομέρεια, στο τακτικό κομμάτι, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Είναι ιδιαίτερα έξυπνος, έχει πάντα πλάνο στο πώς προσεγγίζει τα παιχνίδια αλλά και στις προπονήσεις. Η σχέση με αυτό τον άνθρωπο, επιτάχυνε τη διαδικασία της προσαρμογής μου. Σκέψου υπάρχουν ημέρες ακόμη και τώρα, οκτώ χρόνια μετά, που θα πει κάτι το οποίο ίσως να μην είχα σκεφτεί. Αυτό φέρνει σταθερότητα και επιτυχίες. Ο Σίτο γνωρίζει την ομάδα, τί θέλει από αυτήν. Οι παίκτες αντίστοιχα καταλαβαίνουν τις απαιτήσεις που υπάρχουν στα πρόσωπά τους.
Τώρα για το τρόπαιο, στην αρχή δεν το είχαμε έντονα στη σκέψη μας. Φτάνοντας εδώ ωστόσο πλέον όλοι το βλέπουν σαν μία ευκαιρία για να παίξουμε τελικό. Ειδικότερα για τον Σίτο όμως δεν έχω αντιληφθεί ότι βάζει τεράστια πίεση, αν αξίζουμε θα το κατακτήσουμε!».
Πάμε τώρα στον ΠΑΟΚ. Ποια είναι η εικόνα που έχετε για τον Δικέφαλο και τί περιμένετε να δείτε από εκείνον;
«Γνωίζουμε το μέγεθός του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, Είμαστε υποψιασμένοι, τόσο με την περσινή του παρουσία όσο και φέτος, με την αλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτως που έφερε παίκτες μεγαλύτερης να το πω πορείας στο μπάσκετ. Δεν υπάρχει κάποια αίσθηση υποτίμησης. Περιμένουμε ένα πολύ ανταγωνιστικό παιχνίδι στο ''Παλατάκι'', δεδομένης της πίεσης που βάζει αυτό το γήπεδο. Θέλουμε μία καλή εμφάνιση στο πρώτο παιχνίδι αλλά είναι ξεκάθαρο πως δεν περιμένουμε εύκολα πράγματα...
Τώρα για παίκτες συγκεκριμένα, ο Μπέβερλι προσφέρει μία ηγετική φυσιογνωμία και χαρακτήρα στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, το έδειξε άλλωστε και κόντρα στο Περιστέρι. Παράλληλα η ομάδα διαθέτει και άλλα παιδία όπως ο Ταϊρί, ο Μέλβιν και ο Ντίμσα που προσφέρουν μεγάλη ικανότητα στο περιφερειακό σουτ.
Υπολογίζουμε πολύ στον Μουρ που είναι σημαντικός τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά. Έχει γίνει αναβάθμιση στο ρόστερ του και τα παιδιά προσπαθούν να βρουν ρυθμό, κάτι που δεν είναι εύκολο με τόσες αλλαγές. Επίσης θέλω να πω ότι είναι πολύ καλός προπονητής ο κ. Μπούτσκος. Γενικά είναι μία πρόκληση για τον ΠΑΟΚ, έφτασαν μέχρι εδώ και πρόκειται για μία μεγάλη ευκαιρία διάκρισης».
Τί θα έλεγες σε κάποιον νέο που παρακολουθεί την πορεία σου και ίσως ονειρεύεται να βαδίσει ανάλογα όπως εσύ;
«Το πιο βασικό στοιχείο είναι η υπομονή. Να μπεις εκεί που θες δείχνοντας ότι θέλεις να είσαι πάντα εκεί, να προσπαθείς να βελτιωθείς αφιερώνοντας χρόνο ακόμη και αν δεν υπάρχει στην αρχή κάποια αναγνώριση ή ανταμοιβή.
Εγώ ξεκίνησα να κάνω μεταπτυχιακό στο πανεπιστήμιο της Μούρθια χωρίς να έχω στο μυαλό μου το coaching, κινούμουν λίγο προς μάρκετινγκ εκείνη την περίοδο. Προσπάθησα, αφού τελείωσα, να κάνω μία πρακτική μαζί τους, τους πίεζα έξι χρόνια μέχρι τη στιγμή που... κουράστηκαν από τα συνεχόμενα e-mail και μου απάντησαν προκειμένου να δούμε αν και πώς μπορούμε να συνεργαστούμε. Γνώρισα τον Σίτο και του είπα ότι είμαι διατεθειμένος.
Εκείνος μου απάντησε ''δεν σε γνωρίζω, αλλά μπορείς να έρχεσαι και να βλέπεις τις προπονήσεις στην κερκίδα''. Έτσι και έγινε. Ερχόμουν κάθε μέρα στις προπονήσεις επί οκτώ μήνες. Κάποια στιγμή μου είπε να κατέβω στη γραμματεία κάτω, κάθισα κάποιους μήνες εκεί και παρακολουθούσα. Όταν τελείωσε η χρονιά μου πρότεινε μα πω βοηθός προπονητή στη β' ομαδα. Έκατσα στην αναπτυξιακή, μετά έγινα head coach της και κατάφερα να μπω στην πρώτη δίπλα στον Σίτο Αλόνσο».
Ποιες σκέψεις κάνεις για το μέλλον σου;
«Nομίζω σε βάθος χρόνου θα ήθελα να γίνω head coach. Αυτή τη στιγμή είμαι στη Μούρθια που αποτελεί οικογένειά μου. Έχω ζήσει τρομερά πράγματα εδώ και τους είμαι ευγνώμων. Το επαγγελματικό είναι πρωτεύον. Θα ήμουν διατεθειμένος να πάω οπουδήποτε θεωρώ ότι θα μπορούσε να με προωθήσει επαγγελματικά, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Ευρώπη κάπου, ακόμη και Αμερική».
Κλείσε εσύ, όπως θέλεις. Δώσε το μήνυμά σου για τους δύο ημιτελικούς...
«Aμφότερες οι ομάδες έχουν μεγάλο κίνητρο. Υπάρχει και στα δύο κλαμπ μεγάλη ποιότητα, βρίσκονται τακτικά σε υψηλό επίπεδο και περιμένω δύο κλειστά παιχνίδια. Κάποιοι παίκτες μας έχουν παίξει στην Ελλάδα, έχουμε κάνει πλάκες με τον Σαντ-Ρος που έπαιξε για ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, ξέρει την κουλτούρα μας. Έχω μεγάλη ανυπομονησία να ζήσω την ατμόσφαιρα στο ''Παλατάκι'', περιμένω κάτι πολύ όμορφο».
Εικόνα: Javier Bernal
