Πάρκα, πλατείες, στενά, παγκάκια, μονόζυγα, Θερμαϊκός. Η Θεσσαλονίκη και οι δημόσιοι χώροι της, τα τελευταία χρόνια δημιουργούν ανθρώπους που θέλουν να βλέπουν τον κόσμο από ψηλά, ίσως και ανάποδα.
Όσο κι αν το στερεότυπο θέλει τους νέους να περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους παίζοντας videogames, η πραγματικότητα είναι ότι τα extreme sports που διδάσκονται στον δρόμο, προσελκύουν ολοένα και περισσότερο κοινό, με πιο δημοφιλή το Parkour και το Free Running. Μετά τον Θεσσαλονικιό Δημήτρη Κυρσανίδη, που κατέκτησε την πρώτη θέση για δύο συνεχόμενα χρόνια (2014 και 2015) στην παγκόσμια πρόκληση Red Bull Art of Motion, στη Σαντορίνη, σειρά φαίνεται να παίρνει ο (επίσης Θεσσαλονικιός) Νίκος Καραπέτσας.
Σε ηλικία μόλις 17 χρονών, ο Νίκος ξεδιπλώνει ήδη τις μοναδικές ικανότητές του και τη θέληση να διακριθεί στο άθλημα που αγαπάει. Ξεκίνησε να κάνει κόλπα μέσα στα στενά του Φαλήρου από όταν ήταν παιδάκι, μόλις 12 ετών. Μια μέρα, μέσα στο Παλαί ντε Σπορ, γνώρισε τον Δημήτρη, ο οποίος αμέσως αναγνώρισε το ταλέντο του και τον μύησε στο άθλημα. «Με πήρε από το χέρι και με έμαθε τις τεχνικές κι έτσι μπόρεσα να εξελιχθώ γρήγορα», λέει ο Νίκος Καραπέτσας στη Voria.gr. Πλέον, οι δυο τους είναι σαν αδέλφια.
Μιλώντας για τον Νίκο, ο Δημήτρης λέει: «Έχει μεγάλο μέλλον. Έχει εξελιχθεί πάρα πολύ από όταν ήταν μικρός, είναι από τα παιδιά που δίνουν το 100% του εαυτού τους σε αυτό που αγαπούν. Ο Νίκος είναι μεγάλο ταλέντο και έχει πολύ καλές προπτικές. Προχωρήσαμε μαζί, έβλεπε τις κινήσεις μου και με άκουγε, όλο το μέλλον είναι μπροστά του».
Ο Νίκος φέτος διακρίθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο DK’s Tour of Motion κερδίζοντας το εισιτήριο για τη συμμετοχή του στο Art of Motion στη Σαντορίνη, που ολοκληρώθηκε την περασμένη Κυριακή. Μπορεί να μην πέρασε στην τελική φάση, κέρδισε όμως τις εντυπώσεις και πέτυχε χορηγία από την εταιρεία Owl Clothes. Μιλώντας για την εμπειρία του στη Σαντορίνη, ο ίδιος λέει: «Και φέτος όπως και πέρυσι ήταν ένα υπέροχο ταξίδι. Υπάρχει μοναδική ενέργεια στον διαγωνισμό και έχεις την ευκαιρία να γνωρίσεις πολλά μεγάλα ονόματα του αθλήματος από το εξωτερικό».
«Σε κάθε προπόνηση, βάζω κι από έναν στόχο για να πετύχω μια φιγούρα κι έτσι μαθαίνω να βελτιώνομαι μέρα με τη μέρα και να μην τα παρατάω σε ό,τι κι αν κάνω», λέει ο Νίκος και συνεχίζει: «Από το άθλημα αυτό παίρνω ενέργεια. Είναι μαγικό να είσαι στον αέρα. Κι αν κάποιες φορές φοβάσαι να κάνεις κάποια δύσκολη φιγούρα, ακούς τους φίλους σου να σε εμψυχώνουν και δεν γίνεται να μην τολμήσεις».
Πράγματι, μπορεί το Parkour να είναι ατομικό άθλημα, ωστόσο η ομαδικότητα είναι το μυστικό συστατικό που κάνει τους αθλητές να προπονούνται συνεχώς και να βελτιώνονται. Ανά παρέες και ανά περιοχές, τα νέα παιδιά συγκεντρώνονται κάθε απόγευμα στα λεγόμενα “urban spots”, που μπορεί να είναι από μια παιδική χαρά ή ένα πάρκο, μέχρι ένα αξιοθέατο που έχει υψώματα χρήσιμα για τα άλματα. Στην Θεσσαλονίκη τέτοια σημεία υπάρχουν στο πάρκο της ΧΑΝΘ (πάρκο What’s Up), στα πάρκα της Νέας Παραλίας και την πλατεία Λευκού Πύργου, στην Ηλιούπολη καθώς και σε πολλές άλλες περιοχές.
Βλέποντας τα κόλπα από τους μεγαλύτερους, ή παρακολουθώντας βίντεο στο ίντερνετ, το κάθε παιδί διδάσκεται μόνο του το άθλημα. Οργανωμένες σχολές ή προπονητές δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη Θεσσαλονίκη, αν και ο Δημήτρης Κυρσανίδης σκοπεύει να βρει μια λύση σε αυτό το ζήτημα. Όπως λέει ο ίδιος «η Θεσσαλονίκη έχει ατμόσφαιρα και περιβάλλον παρεΐστικο που σε ωθεί να ξεκινήσεις το άθλημα, όχι όμως και να το συνεχίσεις, επειδή δεν υπάρχουν οι υποδομές».
«Δεν μπορούμε να εξελιχθούμε ως αθλητές και να κάνουμε αυτό που κάνουν στο εξωτερικό με ασφάλεια, μέσα σε έναν οργανωμένο κλειστό χώρο», λέει και αναφέρει ότι μέσα στους επόμενους μήνες, σε συνεργασία με έναν παγκόσμιο πρωταθλητή ενόργανης γυμναστικής, ώστε να λειτουργήσει σχολή μέσα σε ένα γυμναστήριο.
Έτσι, το μέλλον για τα extreme sports στη Θεσσαλονίκη ανοίγεται με μεγάλη αισιοδοξία, αφού η νέα γενιά έχει θέληση και ικανότητες και ξεδιπλώνει το ταλέντο της σε δημόσια θέα, διεκδικώντας μοναδικές διακρίσεις.